بیداد

Mohsen Sazegara Monday 25 Amordad 89 August 16, 2010

2010-08-17T08:14:00.000-07:00

گونتر گراس به نویسندگان جوان: در سیاست دخالت کنید

2010-08-15T17:03:00.000-07:00

گونتر گراس، نویسنده نامدار آلمانی و برنده جایزه نوبل ادبیات، در مصاحبه‌ای از همکاران جوان خود خواست که در سیاست دخالت کنند.

گراس در گفت‌وگو با هفته‌نامه "اشپیگل" شکوه می‌کند که نویسندگان جوان با پناه بردن به "راحت‌طلبی" و آسایش شخصی، از زندگی سیاسی جامعه دوری کرده‌اند.

این نویسنده ۸۲ ساله به جوانانی که به فعالیت ادبی روی می‌آورند، توصیه می‌کند که خود را از سیاست دور نکشند، زیرا شرایط اجتماعی و سیاسی به دخالت آنها نیازمند است.

گراس به اشپیگل می‌گوید: "نویسندگان جوان ما نباید اشتباه دوره وایمار را تکرار کنند و به زندگی خصوصی پناه ببرند."

در دوران "جمهوری وایمار" (۱۹۱۸ – ۱۹۳۳) اوضاع بحرانی جامعه بسیاری از هنرمندان و نویسندگان را از عرصه سیاست دور کرده بود. به نظر گراس همین خلأ بود که باعث شد، عناصر فاشیست پیرو آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳ در انتخابات پیروز شوند و قدرت را به دست گیرند.

گراس در پاسخ به پرسشی درباره سرنوشت کتاب در "عصر انقلاب سایبری" می‌گوید که کتاب ارزشی متفاوت پیدا خواهد کرد.

به گفته گراس: "تولید انبوه کتاب البته فروکش می‌کند اما از ارزش کتاب چاپی به عنوان یک کالای فرهنگی قابل نگه‌داری کم نمی‌شود."

گراس می‌گوید که با ناشر خود توافق کرده است که کارهای او فعلا برای "ابزارهای مطالعه اینترنتی مانند آی پد عرضه نشود." به گفته گراس "اول باید قوانینی برای حمایت از مؤلفان وضع شود."

گراس که در سال ۱۹۹۹ جایزه نوبل برای ادبیات را دریافت کرد، می‌گوید این جایزه بر سیر ادبی او تأثیر زیادی نداشته است، برعکس، جایزه‌ای که در سال ۱۹۵۸ از گروه ادبی ۴۷ دریافت کرده، برای او مهم‌تر بوده است.

گراس توضیح می‌دهد: "اول این که این جایزه را از همکاران خودم دریافت کردم که وزن بیشتری برایم داشت، و دیگر آن که این جایزه را موقعی گرفتم که عین "موش کلیسا" فقیر بودم."

"گروه ادبی ۴۷" جمعیت بانفوذی از نویسندگان آلمان بود که پس از جنگ جهانی دوم در این کشور تشکیل شد. گروه هر سال جایزه‌ای نقدی به نویسندگان جوان اهدا می‌کرد و در سال ۱۹۵۸ جایزه خود را به گونتر گراس اعطا کرد برای رمان "طبل حلبی".

رمان طبل حلبی توسط سروش حبیبی به زبان فارسی ترجمه شده است.

گفت‌وگوی "اشپیگل" با گونتر گراس، که خلاصه آن در سایت اینترنتی مجله منتشر شده، در شماره دوشنبه (۱۶ اوت) این هفته‌نامه منتشر می‌شود.

این گفت‌وگو به مناسبت انتشار آخرین کتاب گراس به نام "کلمات گریم" صورت گرفته است.

http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2010/08/100815_l11_gunter_grass_iv.shtml

گفتگوی روزانه محسن سازگارا سه شنبه ۱۲ آبان ۱۳۸۸

2009-11-03T14:52:00.000-08:00

سلام سه شنبه 12 آبان 1388 ،3 نوامبر2009

دو موضوع رو بیشتر امروز صحبت نمیکنیم، یکی چند خبر کوتاهه که پشت هم من میگم و بعد میایم سراغ بحث 13 ابان و راهپیمایی فردا در سراسر کشور.

دانشگاه صنعتی شریف و کاشان

خبر اول اینکه در دانشگاه صنعتی شریف در تهران برای سومین روز پیاپی دیروز هم بچه ها تجمع و شعار و تظاهرات داشتند.
در دانشگاه کاشان به دلیل اینکه سه تن از دانشجوهارو در واقع ربوده بودن و دستگیر کرده بودن دانشجوها شلوغی و شعار و تجمع داشتند،

اخبار دبیرستان ها

در دبیرستان تزکیه در شهرارای تهران یکی از دانش اموزان برای من نوشته که چه جوری اونجا شعار دادن و تو رای گیری شعار نویسی کردن و نهایتا هم چگونه در واقع در مقابل بسیجی های مدرسه و اوردن ادم برای هفته بسیج شعار دادن، یک دبیرستان در اصفهان که اسمشو برای من ننوشتن چند نفر از دانش اموزاش برای من نوشتن که چجوری در اونجا شعارنویسی کردن و تعطیلی مدرسه به بهانه انفولانزا چجوری اتفاق افتاده و ار قصدشون برای شرکت در راهپیمایی 13 ابان نوشتن. از چندتا دبیرستان دیگه هم نوشتن که ما اگر نگذارند که بیایم و در راهپیمایی شرکت بکنیم تو خود مدرسه شعارهای 13 ابان خواهیم داد ولی سعی مونو میکنیم که بپیوندیم به تظاهرات 13 ابان.

اعتصاب کارگران

در کارخونه ایرالکو، الومینیوم سازی اراک، اعتصاب کارگران در اعتراض به نپرداختن دستمزدشون هست به خصوص اینکه این کارخونه از کارخانه جاتی است که بخشیش رو سپاه دست انداخته روش و صحبت از این هست که بسیاری از کارگرهارو اخراج بکنن و از کاز بیکار بکنن بنا بر این بحث کارخانه ایرالکو و سایر کارخانه جاتی که سپاه روش دست گذاشته رو روزهای اینده خواهیم کرد.

دانشگاه آزاد خمینی شهر

دانشگاه ازاد خمینی شهر هم از شعار نویسی برای من نوشتن و به خصوص فیلم بسیار زیبایی که یکی از دانشجویان زبل دانشگاه گرفته از حراست دانشگاه در حالی که داره شعارهارو پاک میکنه و فعالیت هایی که در اون دانشگاه شده و لغو امتیاز روزنامه سرمایه همزمان با اولین روزی که اقای رامین معلم در واقع فاشیزم اقای احمدی نژاد مسئولیت مشاوره مطبوعاتی رو گرفته است.

نکات مهم سیزده آبان

اما بریم سراغ بحث 13 ابان که اصل کار ما هست فردا و یک روز تاریخی دیگه ای که میشه گفت پیشاپیش تبدیل به یکه از نقاط عطف این جنبش خواهد شد.
من همون پیشنهادهای سادهای رو که برای روز 13 ابان قبلا راجع بهش صحبت کرده بودیم یک بار دیگه مرور میکنم به اضافه اخرین بحث هایی که مطرح شده. موضوع اول، توصیه اول شناختن مسیر راهپیمایه. در تمامی شهرستانها و در تهران مسیرهایی رو که حکومت اعلام میکنه ما به دلیل امنیت دنبال می کنیم مگر اینکه در جایی مسیری اعلام نشده باشه یا مثل بچه های اهواز خودشون تصمیم گرفتن با همدیگه که به دلیل گرمای هوا ساعت 5 بعد از ظهر از اول خیابون نادری حرکت بکنن، اما اگر در جایی مسیر اعلام شده توسط حکومت نباشه ما دانشگاه دولتی یا دانشگاه ازاد اون شهر رو مرکز میکنیم برای اینکه در اونجا تجمع و سپس راهپیمایی باشه،
مسیرها در تهران
این از مسیرها اما در تهران از میدون هفت تیر به طرف سفارت سابق امریکا در خیابان طالقانی و از دانشگاه امیر کبیر اول خیابون سمیه به طرف همون خیابون طالقانی و سفارت سابق امریکا مسیرهایی است که حرکت مردم انجام میشه اما با توجه به حرف های اقای رادان و سایر مسئولین سرکوب کودتاچی ها و اخباری که رسیده احتمال زیادی داره که دور سفارت امریکا بخواهند از این سبز علوی یا سایر ادم های دست نشونده خودشون رو بچینن،

دستور العمل ما همین است که درگیر نمیشیم به هیچ وجه، پخش میشیم و تظاهرات رو به اقصی نقاط میبریم و پراکندش می کنیم با شعارهای خودمون و اون وقت تمامی سطح شهر در اختیار خود ماست. به هر حال مسیری که میخوایم حرکت کنیم برای ما اهمیت داره که امروز که سه شنبه هست بشناسیم با گروهی که سازماندهی کردیم و حرکتی که می خواهیم بکنیم.

محل های مناسب فیلم و عکس

نکته دوم استقرار در محل های مناسب برای فیلم و عکس و پخش اعلامیه و سایر قضایاست. در هر مسیری که در نظر گرفتیم جه اطراف دانشگاه دولتی یا ازاد، چه مسیرهایی رو که دولت اعلام کرده، چه اطراف سفارت امریکا بسیار مهمه که محل هایی رو برای فیلم، عکس و سایر فعالیت هایی که لازمه که کسی مارو نبینه از اونجا مثلا اعلامیه ای رو بریزیم یا شعاری رو پخش بکنیم قبلا شناسایی بکنیم و پیشاپیش در اونجا مستقر بشیم قبل از ساعتی که تظاهرات میخواد انجام بشه.

با هم بودن و جدا نشدن از همدیگر

نکته سوم جدا نشدن از یکدیگره، همون شعار نترسین نترسین ما همه با هم هستیم، زن و مرد، پیر و جوون، کودک و مرد، هر مقدار که با هم بیشتر باشیم، به هم دست هارو زنجیر کرده باشیم قدرت مارو افزون میکنه و ضمنا به راحتی صف ما رو از صف کودتاچی ها و مزدورهای حکومت جدا میکنه. تمرین کردن اینکه با هم حرکت کنیم و شعارهایی که بارها راجع بهشون صحبت شده الان هم به قدر کافی اعلامیه و اطلاعیه های اینترنتی و غیر اینترنتی راجع بهش پخش شده قدرت مارو افزایش میده.

آوردن اتوموبیل در خیابان ها

نکته چهارم اوردن اتومبیل و حضور در خیابانهاست. این تاکتیک رو مثل یکی دوتا کار دیگه که باید گفت که از مشخصات جنبش سبز در ایرانه و به احتمال زیاد بعدها در کتاب های مبارزات بدون خشونت به عنوان فعالیت ها و ابتکارات ایرانی ها نوشته خواهد شد در تظاهرات قبلی کار کرده و اون اینکه اتومبیل ها میتوانند در خیابانها ترافیک سنگین ایجاد کنند و مثل سواره نظام تظاهرات و جنبش باشن، به خصوص اینکه در مسیرهایی بایستن توی خیابونا و ترافیک ایجاد کنن که جابه جایی کودتاجیا و سرکوبگرارو سخت بکنه، مقرهای سپاه رو که از اونجا میدونین نیروهای سرکوبگر ممکنه جا به جا بشن در اون مسیرها اگر شناسایی بشه بیشتر اتومبیل باشه موثره، خود بوق زدن و امثالهم به هر حال روشی است که میتواند کمک بکنه حفاظت از تظاهر کنندگان ضمن اینکه اگر در سطح شهر پخش بشیم صحبت از این هست که از صبح ساعت ده و نیم یازده که شروع میکنیم تا غروب شهر در کنترل تظاهر کننده ها خواهد بود اتومبیل ها میتونند دراین تجمع عمومی نقش بزرگی بازی بکنند.

وقت شناسی
نکته پنجم سر ساعت امدنه، صحبت از این هست که ده و نیم صبح تا یازده حد اکثر از محل هایی که در هر شهری قرار است تجمع باشه همه حضور داشته باشن و اگر کسانی دیر بیان یا زود بیان این خطر هست که اونهایی که منفرد واقع میشن ضربه بخورن، بنا بر این سعی کنیم که سر وقت اونجا باشیم.

مراقبت از همدیگر و دستگیر نشویم

نکته ششم ندادن دستگیریه، باید که همه از همدیگه مراقبت کنن و اگر سرکوبگرا بخوان دستگیر بکنن، کسی از صف جا بمونه بقیه باید فورا به کمکش بیان، خمعیت زیر پنجاه نفر صد نفر نباشه به خصوص وقتی پراکنده میشیم برای اینکه امکان ابن هست که گرگ ها بره های جدا افتاده از گله رو شکار بکنن بنا بر این همه بایدبا هم باشیم و به گرگان درنده اجازه دستگیری ندیم و از تاکتیک ها استفاده کنیم.

داشتن علامت ها مثل عکس شهدای جنبش

نکته اخر همراه داشتن پاره ای علامت ها به خصوص عکس شهدای جنبشه، حتی میشه عکس شهدای جنبش رو روی صورت گذاشت، اگر خطری نباشه علامت سبز یا دستپوش سبز و امثالهم که میتواند به ما کمک بکند در اینکه هر چه بیشتر جمعیتمون رو جدا بکنیم نشون بدیم و با شعار ها و علامتهایی مثل وی یا علامت های دیگه جنبش صف خروشان مردم رو ترسیم بکنیم. ،
شاد و پیروز ، موفق و سرافراز باشید
به امید پیروزی ایران و ایرانی

خبرهایی از اوین - داوود سلیمانی پس از 4ماه از انفرادی خارج شد

2009-11-02T16:40:00.001-08:00

دکتر داوود سلیمانی، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی پس از تحمل 4 ماه حبس در سلول انفرادی روز گذشته به بند عمومی منتقل شد. به گزارش نوروز، داوود سلیمانی روز دوشنبه طی تماس تلفنی با خانواده خود اعلام کرد که به بند عمومی زندان اوین منتقل شده است. این عضو ارشد جبهه مشارکت در این تماس تلفنی از وضعیت عمومی خود ابراز رضایت کرده است .

براساس گزارشات رسیده، داوود سلیمانی با وجود ضرب و شتم و به طول انجامیدن بازجویی‌ها روحیه خود را از دست نداده و بازجویان نیز از اعتراف گرفتن از او و وادار کردن وی به پذیرش مسائل غیرواقعی، ناکام مانده‌اند.

دکتر داوود سلیمانی، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت و استاد دانشگاه و قائم مقام ستاد استان تهران میرحسین موسوي در انتخابت دهم ریاست جمهوری است.
او نماینده مردم تهران در مجلس ششم شورای اسلامی و عضو كمیسیون فرهنگی مجلس بود و معاونت دانشجویی دانشگاه تهران در دوره اصلاحات را بر عهده داشت. دکتر داوود سلیمانی در موج اول دستگیری های گسترده فعالان سیاسی، روز26 خرداد یعنی 3 روز پس از کودتای انتخاباتی بازداشت شد.

مردان تسخیر لانه جاسوسی، سی سال پس از 13 آبان پنجاه و هشت: یا در زندان یا مغضوب

2009-11-02T16:38:00.000-08:00

با گذشت سی سال از تسخیر سفارت آمریكا در 13 آبان 58، نقش‌آفرینان این اقدام اكنون در شرایط متفاوتی هستند.

به گزارش خبرنگار «آینده»، مواضع مخالفان آن اقدام اكنون دستخوش تفاوت‌های جالبی شده و هر یك جایگاه متفاوتی یافته‌اند. در حالی كه محمود احمدی‌نژاد در سال 58 در واكنش به پیشنهاد تسخیر سفارت آمریكا با این اقدام مخالفت كرده و می‌گفت "اگر بنا به تسخیر است، سفارت شوروی واجب‌تر است"، اكنون روزنامه‌های حامی دولت مدعی شده‌اند مخالفان احمدی‌نژاد به دنبال تجمع مقابل سفارت روسیه در روز 13 آبان هستند؛ هرچند هیچ منبع رسمی مخالفان دولت آن را تأیید نكرده است.

از سوی دیگر چهره‌هایی چون محسن میردامادی و محسن امین‌زاده، از عناصر فعال در تسخیر سفارت آمریكا از 4 ماه پیش تا كنون در بازداشت به سر می‌برند و سید محمد موسوی خوئینی‌ها، رابط دانشجویان مسلمان پیرو خط امام با امام، متهم به دست داشتن در كودتای مخملی شده است.

حال آن‌كه احمدی‌نژاد كه در آن مقطع مخالف تسخیر سفارت آمریكا بود، برای دومین‌بار ردای ریاست‌جمهوری پوشیده است.

از سوی دیگر، مواضع این افراد نیز در سال‌های گذشته دستخوش تحولاتی بوده است.

با روی كار آمدن دولت اصلاحات، «تنش‌زدایی» به عنوان شعار محوری سیاست خارجی درآمد و از گفتگو با آمریكا در راستای منافع ملی نیز دفاع شد، در آن مقطع، امین‌زاده، معاون وقت وزارت خارجه و محسن میردامادی، رئیس كمیسیون سیاست خارجی مجلس ششم نیز چنین موضعی داشتند.

محمود احمدی‌نژاد نیز طی 4 سال گذشته به رغم حملات و تهاجمات مختلف به مقامات آمریكا در سخنرانی‌های خود، اقدامات كم‌نظیری از قبیل نگاشتن نامه به جرج بوش، ‌رئیس‌جمهور قبلی و ارسال تبریك به باراك اوباما، رئیس‌جمهور فعلی آمریكا انجام داده است و پس از این چهار سال، گویا دیگر مذاكره با آمریكا حكم تابو را ندارد.

جالب آن كه سی‌امین سالگرد تسخیر سفارت آمریكا در تهران در حالی در كنار حاشیه‌های حوادث پس ازانتخابات برگزار می‌شود كه نماینده ایران و آمریكا برای 45 دقیقه مستقیم به گفتگو نشسته‌اند و اكنون دولت آمریكا با ارسال پیشنهاد دریافت بخش اعظم اورانیم غنی‌شده ایران، به دنبال معامله‌ای بزرگ با دولت احمدی‌نژاد است، امری كه با مخالفت طیف‌های گسترده‌ای در ایران مواجه شده است.

اكنون در پس این تغییر و تحولات سی‌ساله و رویدادهای 4 ماهه پس از انتخابات برخی منتقدان دولت كنونی به جای شعار مرگ بر آمریكا،‌ مرگ بر روسیه می‌گویند و دولت كنونی نیز عملاً به تعامل با آمریكا روی آورده است؛ اما به نظر می‌رسد همچنان منافع ملی كشورمان در چارچوب استكبار ستیزی و شعار «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» تعریف می‌شود.
در ادامه، گزارش از روند تسخیر لانه جاسوسی توسط دانشجویان مسلمان پیرو خط امام كه بر اساس گفتگوی دو سال قبل نشریه شهروند با برخی فعالان آن مقطع تنظیم شده، می‌آید:

مركزیت دفتر تازه تاسیس «تحكیم وحدت» در آبان 58 در ساختمانی مقابل دانشگاه تهران گردهم آمدند و یك پیشنهاد مطرح شد. پنج دانشجوی مسلمان - محمود احمدی‌نژاد، محمدعلی سیدنژاد، ابراهیم اصغرزاده، محسن میردامادی و حبیب‌الله بی‌طرف - منتخب دانشجویان انجمن اسلامی در شورای مركزی دفتر تحكیم بودند.

ابراهیم اصغرزاده گفت: آمریكایی‌ها در حال خروج اسناد محرمانه و جاسوسی از پاویون فرودگاه مهرآباد هستند و دولت موقت هم به گمرك فرودگاه دستور داده تا دخالتی در كار آمریكایی‌ها صورت نگیرد. خطر توطئه آمریكایی‌ها جدی و انقلاب در خطر است. پیشنهادی دارم. در اعتراض، سفارت آمریكا را تسخیر و دیپلمات‌های آمریكایی را برای مدت كوتاهی گروگان بگیریم.

محمود احمدی‌نژاد گفت: خطر آمریكا را قبول دارم. اما چه كسی گفته است كه خطر آمریكا از خطر شوروی جدی‌تر است؟ چه كسی گفته است كه مبارزه با سرمایه‌داری و امپریالیسم از مبارزه با كمونیسم مهم‌تر است؟ اگر هم بنا بر تسخیر باشد، تسخیر سفارت شوروی بر تسخیر سفارت آمریكا ارجح است. ما مخالفیم.
و گسست اینگونه رقم خورد؛ آنگاه كه احمدی‌نژاد و سیدنژاد با طرح تسخیر سفارت آمریكا مخالفت و راه خود جدا كردند. این چنین بود كه اصغرزاده و میردامادی و بی‌طرف نیز برنامه خود را خارج از ساختار دفتر تحكیم عملیاتی كردند. دانشجویان تحكیمی دو دسته شدند. دسته‌ای به سفارت رفتند و دسته‌ای به سفارت نرفتند.

دانشجویان تحكیمی اگرچه همگی خود را در خط امام تعریف می‌كردند و انقلابی می‌دانستند اما گویی تفاوتی نیز در كار بود. احمدی‌نژاد و دوستانش در دانشگاه علم و صنعت مخالف تسخیر سفارت آمریكا بودند اما نه بدان مفهوم كه در این مخالفت، جانب لیبرال‌ها و دولت موقت را بگیرند.

پیشنهاد آنها نیز تسخیر سفارت شوروی بود و اولویت آن بر تسخیر سفارت آمریكا. بدین ترتیب دانشجویان انجمن علم و صنعت و مشابه آنها دانشجویان انجمن تربیت معلم، دوستان چپ‌گرای مسلمان‌شان را همراهی نكردند و اگرچه رهبر انقلاب، تسخیر سفارت را انقلاب دوم خواند اما محمود احمدی‌نژاد در طی 444 روز گروگانگیری دیپلمات‌های آمریكایی، سری به سفارت تسخیر شده آمریكا نزد و حاضر نشد تا در بزم ضدآمریكایی و ضدامپریالیستی دانشجویان خط امامی، كوتاه‌زمانی نیز شركت كند.

به جمع سه نفره ابراهیم اصغرزاده و محسن میردامادی و منصور بیطرف، دو نفر دیگر - رحیم باطنی از دانشگاه ملی و رضا سیف‌اللهی از دانشگاه شریف - نیز اضافه شدند و «شورای مركزی لانه» ساز و كار امور را در سفارت تسخیر شده آمریكا بر عهده گرفت. از همین روی بود كه سفارت آمریكا تسخیر شد و به اندك زمانی دولت موقت استعفا داد و رفتن را بر ماندن ترجیح داد. گویی كه در حاكمیت دانشجویان انقلابی چپگرا، جایی برای بازرگان و یاران میانه‌رو او كه مخالف با چپگرایی بودند، باقی نمانده بود.

سایت نوروز مجددا فیلتر شد

2009-11-02T16:37:00.001-08:00

پایگاه اطلاع رسانی جبهه مشارکت ایران اسلامی در آستانه 13 آبان و موج جدید فیلترینگ سایت های اصلاح طلب، روز شنبه برای بار چهارم از پس از برگزاری کودتای انتخاباتی 22 خرداد فیلتر شد.

پایگاه خبری نوروز، آخرین بار 2 هفته قبل نیز برای بار سوم به محاق فیلتر رفته بود که با تغییر آدرس خود امکان خبررسانی را از سر گرفت.

سایت نوروز، این بار نیز ضمن محکوم کردن اقدام کودتاچیان در مسدود کردن کانال های اطلاع رسانی جنبش سبز، آدرس جدید خود را بدین شرح به خوانندگان عزیز خود اعلام کند: www.norooznews.biz

همچنین کاربران پایگاه اطلاع رسانی جبهه مشارکت می توانند با عضویت در خبرنامه نوروز آخرین اخبار قرار گرفته در سایت را در ایمیل خود مطالعه نمایند.

استبداد مطلقه و قانون - علی مزروعی

2009-11-02T16:36:00.002-08:00

علی مزروعی، عضو دفتر سیاسی جبهه مشارکت در یادداشتی می نویسد: نظریه پردازان برای تبیین روند تحولات تاریخی در شرق و غرب با توجه به ساختار حقیقی جوامع این دو سوی عالم تلاش وافری کرده اند که تمسک بدانها می تواند یاریگر ما در شناحت جایگاه تاریخی و وضعیت کنونی مان باشد ، به ویژه آنکه ما در یک دوران گذار سرنوشت ساز تاریخی قرار گرفته ایم و اینکه بدانیم مسیر حرکت باید به کدامین سوی باشد .

یکی از نظریه های مشهور در تبیین تفاوت روند تحولات در شرق و غرب نظریه ای است که با توجه به ساختار اجتماعی و اقتصادی در این دو قطب حغرافیایی عالم بیان می دارد که نظام های سیاسی حاکم در شرق مبتنی بودند بر " استبداد " و در غرب بر" دیکتا توری " ، و تفاوت این واژه به رغم یکسانی معنا در زبان فارسی از نظر این نظریه پردازان متفاوت است بدین معنا که از نظر آنان استبداد شرقی مبتنی بر هیچ قاعده و قانونی جز اراده سلاطین و حاکمان نبوده است اما دیکتاتوری در غرب مبتنی بر نوعی قرار داد اجتماعی بوده است که سلاطین و حاکمان بر پایه آن عمل می کرده اند و ریشه چنین تفاوتی هم برمی گردد به وضعیت نیروهای عمل کننده در این جوامع ، چراکه در جوامع شرقی قدرت حاکم قدرت بلامنازع بوده و هیچ نیروی اجتماعی در مقابلش قدرت عرض اندام نداشته است اما در جوامع غربی وجود سه نهاد دولت ، کلیسا و اشراف زمین دار بگونه ای توازن قوا را در این جوامع شکل داده و عملا دیکتاتوری حاکم را در چارچوب یک قرارداد مورد توافق این سه نیرو به جریان وامی داشته است . از اینروست که زمینه نوعی " قانونمندی " در این جوامع وجود داشته و در طی زمان بلوغ یافته است اما در جوامع شرقی شاهد فقدان چنین زمینه ای هستیم .

در دامن چنین بحثی و در انطباق با روند تحولات تاریخی درایران شاهد عمق بخشی به این نظریه ذیل عنوان " استبداد مطلقه " هستیم بدین معنا که با توجه به مختصات تاریخی و جغرافیایی ایران آنچه وضعیت نظام های سیاسی حاکم برایران را رقم زده است اعمال " استبداد مطلقه " از سوی حاکمان بوده است چراکه تمام سلسله های پادشاهی در ایران از راه کشتار و خونریزی و با تکیه بریک ایل خاص و نه با تکیه بر پشتوانه مردمی و پایگاه اجتماعی فراگیر بر سر کار می آمدند و با غارتگری و نه اخذ مالیات سر پا می ماندند و با ظهور ضعفشان نیز ماجرایی که اینان بر سر سلسله قبلی آورده بودند تکرار می شد و با کشتار و خونریزی یک سلسله تازه قدرت را بدست می گرفت و...و اینگونه بود که در تاریخ 2500 ساله شاهنشاهی ما هیچ قاعده و قانونی بر جامعه ما حاکم نبوده و حاکمان در هر مرتبه ای از قدرت بوده اند خود را حاکم بر جان و مال و ناموس مردم می دانسته اند و هر وقت اراده می کرده اند جان مردم را گرفته و مال و ناموسشان در اختیار می گرفتند . جالب آنکه با پذیرفتن اسلام و تشیع توسط ایرانیان و با اینکه آموزه های دینی و به ویژه فقهی رعایت قواعدی را برای همه مسلمانان از سوی حاکمان الزام آور می کرد اما روش " استبداد مطلقه " نهادینه شده در ایران برنظام سیاسی برآمده از اسلام ذیل عنوان " خلافت " غلبه یافته و آنرا در عمل به نظام سیاسی " شاهنشاهی " تحویل و تبدیل کرد واعمال " استبداد مطلقه " رنگ دینی و مذهبی هم بخود گرفت .برای اینکه مفهوم این نظریه بهتر روشن شود به این موضوع اشاره می کنم که در اسلام و آموزه های فقهی قاعده مشهوری است که :" مردم بر اموال و انفس خود تسلط دارند " و این بدین معنا است که هیچکس و در راسش حاکمان ،که باید حافظ جان و مال و ناموس مردم باشند ، حق تعرض به اموال و انفس مردم را ندارند و به عبارتی حق مالکیت و حق حیات جز مهمترین حقوقی که باید در جامعه اسلامی پاس داشته سود دانسته شده است اما و صد اما که در هیچ دوره ای از تاریخ ایران ایندو حق از سوی حاکمان برسمیت شناخته نشده است . داستان های بسیار تلخ و وحشتناک و غم انگیزی را در این باره می توان در تاریخ ایران باز خوانی کرد که چگونه جان گرفتن حتی دامن نزدیکترین افراد به حاکم را گرفته است از حسنک وزیر تا امیرکبیر ، و دیگر اینکه کثرت وقف در ایران برای فرار از جور مصادره حاکمان و نوعی ایمن بخشی به مال بوده است که البته در برخی مقاطع این سیاست هم چاره ساز کار نبوده است ! خلاصه اینکه در تاریخ بلند ایران اثری از " قا نونمندی " نبوده و در همه این دوران بلند به رغم تغییر سلسله های پادشاهی روابط ارباب و رعیتی برقرار بوده است که در آن اراده ارباب حاکم مطلق و رعیت یعنی مردم چاره جز اطاعت و فرمانبری نداشته است .

از میانه دوره حاکمیت قاجار بتدریج طوفانی که در غرب برای حاکمیت قانون و مردمسالاری بهمراه پیشترفت های علمی و فن آوری بسوی شرق وزیدن گرفته بود و ترکش هایش از طریق جنگ با روس و ارتباط با عثمانی ها دامن ایران را گرفته بود جرقه های آگاهی و انجام اصلاحات را در جامعه ما و در دل معدود عالمان دینی و تحصیلکرده ها زد که حاصلش در نهضت مشروطه تجمیع شد . بد نیست در اینجا متن گفتگویی را بین امین الدوله صدر اعظم و مظفرالدینشاه که در روزنامه حبل المتین چاپ شده بیاوریم :" جناب امین الدوله ما خود سبب تعلل و تامل شما را در اجرای اصلاحات می دانیم که بملاحظات اختیات مظطقه ماست . این نکته را خودمان دانسته ایم و هرگاه رضا به محدویت خود نبودیم چنین تکلیفی به شما نمی نمودیم . شما را با کمال اطمینان امر می نمائیم که با قوت قلب و استقامت رای به اصلاحات لازمه ولو آنکه منافی با اختیارات مطلقه ما باشد سریعا و آجلا بپردازید از این به بعد هیچ عذری پدیرفته نخواهد شد . ترتیب اصلاحات را بدهید ، بحضور ۀورده امضا نمائیم ." تاریخ مشروطه نوشته احمد کسروی ؛ جلد اول چاپ 1357 ؛ ص 22)

جریان اصلاحات و خواست این نهضت یک کلمه بود و آنهم حاکمیت " قانون " در سرزمینی که در هیچ دوره ای از تاریخش حاکمان پایبندی به قاعده و قانونی نداشته اند و " مشروط " کردن حاکمیت در چارچوب آن . اما از آنجا که قانونمندی در جامعه ما ریشه نداشت و ساختار حقیقی و معرفتی موجود نتوانسته بود همخوانی لازم را با این خواست عمومی در خود فراهم آورد به رغم عقب نشینی سلطنت قاجار از " استبداد مطلقه " به نفع خواست نهضت و تدوین " قانون اساسی مشروطه " متاسفانه از درون این تحولات " استبداد مطلقه " بدتر از قبل ذیل حاکمیت سلسله پادشاهی پهلوی سر برآورد چرا که این حاکمیت این بار هر ظلم و ستم و استبدادی را با عنوان " قانون " اعمال می کرد و در واقع می توان گفت که روند حاکمیت استبدادی قانون را خورد و تمام دستاورد مبارزات مردم برای قانون خواهی را به کام رژیم خودکامه پهلوی پدر و پسر ریخت و تلاش دکتر مصدق نیز در نهضت ملی برای بازگشت به قانون اساسی مشروطه قربانی کودتایی آمریکایی - انگلیسی برای بقای استبداد در ایران شد .
پیروزی انقلاب اسلامی در واقع بازگشت به نهضت مشروطه و قانون خواهی بود و از اینرو امام خمینی بلافاصله پس از پیروزی به انجام همه پرسی برای نظام سیاسی و تدوین قانون اساسی اقدام کرد و آنرا با رای ملت به تصویب رساند و بر اجرای آن تاکید نمود و تا زمان حیات امام به رغم شرایط جنگی این تجربه رو به کمال بود اما با برخی اصلاحات که در قانون اساسی در سال 68 انجام شد و تغییراتی که در ساختار سیاسی بوجود آمد و بدعتهایی که همچون نظارات استصوابی توسط شورای نگهبان در امر انتخابات در پیش گرفته شد بتدریج شاهد نوعی فاصله گیری از قانون اساسی به نفع " استبداد مطلقه " و تکرار چرخه تاریخی پس از مشروطه هستیم که البته ریشه چنین رخدادی را باز هم باید در عدم همخوانی ساختار حقیقی جامعه ما با قانون خواهی دانست و اینکه جامعه ما هنوز نتوانسته است پشتوانه معرفتی و ساختار نهادینی را برای تعادل و توازن بخشی به قدرت فراهم آورد . متاسفانه باید اذعان کرد با گذشت سی سال از پیروزی انقلاب اسلامی و بیش از صد سال از نهضت مشروطه وقایع اخیرپس از انتخابات حاکی از بی قانونی کامل را در اداره کشور و به ویژه در برخورد با فعالان سیاسی و مدنی و معترضان به نتیجه انتخابات و قرار گرفتن کشور در همان نقطه پیش از نهضت مشروطه است و از اینروست که جنبش سبز باید تمام تمرکز و نیرویش را متوجه قانون خواهی و اجرای همین قانون اساسی موجود کند و روی آوردن به هرخواستی دیگری ما را در مسیر تکرار همان چرخه باطلی قرار می دهد که از مشروطه تا حالا چند بار تکرار شده و به ثمر ننشسته است .

تا زمانی که حاکمیت " قانون " در ایران جاری نشود و پشتوانه های معرفتی و ساختاری آن در دل جامعه ما جای نگیرد هر تلاش و نهضت و جنبشی جز آنکه انرژی و توان انسانی و مادی ما را بهدر دهد و بازهم ما از قافله توسعه عقب اندازاد ثمری ببار نخواهدهد آورد و در این مقطه تاریخی ما باید آرزوی بیش از یکصد ساله ایرانیان برای رهایی از " استبداد مطلقه " را در قالب جنبش سبز قانون خواهی به ثمر رسانیم چرا که اگر حاکمیت قانون به معنای واقعی پدیرفته شود ادامه راه برای دستیابی به خواسته دیگر هموار خواهد شد و باید دانست که معبر گذر کم هزینه و پرفائده بسوی آزادی و مردمسالاری و توسعه " قانون " است و اینرا تجربه کشورهای دیگر نشان داده است . جنبش سبز هدفش باید حاکمیت قانون در این سرزمین باشد و اینکه نظام سیاسی و حاکمان جز در چارچوب قانون نباید حکومت کنند و تامین و تضمین حقوق شهروندی مندرج در قانون اساسی پایه ای ترین خواست و مطالبه این جنبش است .

خبرهایی از اوین- تداوم برخوردهای نامناسب بازجویان با فریبا پژوه

2009-11-02T16:36:00.001-08:00

رضا پژوه پدر فریبا پژوه در مصاحبه با روز گفت دخترش دریکی از جلسات ملاقات از برخورد زندانبانان چنان آشفته بود که پشت کابین فریاد می زد. وی که به ادامه بازداشت دخترش که یک ماه اول زندان را در سلول انفرادی گذرانده،اعتراض دارد،در این مصاحبه تاکید می کند که دسترسی نداشتن فریبا پژوه به وکیل، نقض صریح حقوق وی و برخلاف قوانین است. او همچنین بی توجهی به وضع زندانیان را "بسیار شگفت انگیز" می خواند.

رضا پژوه درخصوص وضعیت فرزندش از نظر داشتن وکیل گفت: مسوولین از اینکه فرم های قبول وکالت نعمت احمدی، وکیل مدافع را به وی بدهند خودداری کرده اند. اگر چه پیش از این مینا جعفری وکالت وی را قبول و فریبا پژوه نیز در زندان این فرم را امضا کرده بود. او تاکنون دوبار از بازپرس پرونده نامه گرفته اما نتوانسته است فریبا را ملاقات کند در حالیکه این از حقوق اولیه متهم به شمار می رود. این حتی نقض قوانین امروزی جامعه ماست.

پدر فریبا پژوه ضمن ابراز نگرانی از نحوه برخورد با دخترش در زندان افزود: فریبا چندین بار از برخورد زندانبان ناراحت بود به نحوی که یک بار درملاقاتی که با وی داشتیم چنان آشفته بود که پشت کابین داد می زد. این چیزی نیست که ما بخواهیم اطلاع رسانی کنیم چون دهها نفر آنجا بودند و این وضعیت را مشاهده کردند. او گفت که بدن او را گشته اند و از نحوه بازرسی بدنی زننده خود بسیار ناراحت بود. درضمن درمواردی مانند دستشویی رفتن در داخل زندان محدودیت هایی به وجود آورده بودند که در شان فرزند من وهیچ زندانی دیگری نیست و به قولی خدا را خوش نمی آید که با جوانان این مملکت با چنین رفتار توهین آمیزی برخورد شود.

وی درخصوص سوال های نامربوط در مورد زندگی شخصی افزود: دخترم یک بار در این موردچیزی به ما گفت که موجب شگفتی مان شد. اگر یک نفر جرمی می کند- که ما معتقدیم فرزندمان بیگناه است وباید هرچه زودتر آزاد شود- باید درمورد آن جرمی که ادعا می کنند از وی سوال کنند نه اینکه او را در مورد زندگی شخصی و مواردی که اصلا به کار وحرفه او ربطی ندارد مورد بازجویی قرار دهند. البته ما با چند تن دیگر از زندانیانی که اخیرا آزاد شده اند نیز صحبت کردیم و به نظر می رسد صحبت از مسائل غیرحرفه ای و زندگی شخصی، یکی از موارد متداول در بازجویی ها به شمار می رود. مخصوصا یک آقایی هست که لهجه اصفهانی دارد و در میان زندانیان خانمی که از زندان آزاد شده اند به استفاده از توهین های کلامی و خشونت زبانی شهرت دارد. البته این موضوع به زمانی برمی گردد که وی در انفرادی بود، او از اول ماه رمضان تا پایان ماه رمضان در زندان انفرادی بود

وی درخصوص دستگیری بدون دلیل فریبا پژوه افزود: ما به مسوولین می گوییم آیا یک دختر بیست وچند ساله امنیت مملکت را به خطر می اندازد یا آنها که در سیستان وبلوچستان بمب گذاری می کنند. این شایسته نظامی نیست که دم از رفتار اسلامی می زند. بچه من وقتی از زندان بیرون بیاید چه تصوری از این آدم هایی که این جامعه را اداره می کنند خواهد داشت؟ ای که یک ماه انفرادی باشد درست است؟

نیروی انتظامی اطلاعیه داد: تجمع 13 آبان فقط باید در برابر سفارت سابق آمریکا باشد

2009-11-02T16:34:00.000-08:00

در آستانه سالروز13 آبان و اعلام سبزها برای حضور در راهپیمایی این روز، فرماندهی نیروی انتظامی تهران بزرگ با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که "هرگونه تجمع و راهپيمايي جز در مقابل لانه جاسوسی ممنوع است و پلیس تنها با افرادی که مقابل لانه جاسوسی حاضر شوند، برخورد نمی کند."

به گزارش موج سبز آزادی، در آستانه سالروز13 آبان و اعلام سبزها برای حضور در راهپیمایی این روز، فرماندهی نیروی انتظامی تهران بزرگ با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که "هرگونه تجمع و راهپيمايي جز در مقابل لانه جاسوسی ممنوع است و پلیس تنها با افرادی که مقابل لانه جاسوسی حاضر شوند، برخورد نمی کند."

به گزارش ایلنا، فرماندهي انتظامي تهران بزرگ با صدور اطلاعيه اي در مورد سيزده آبان اعلام كرد: براساس هماهنگي شوراي تبليغات اسلامي تنها راهپيمايي در مقابل لانه جاسوسي امريکا داراي مجوز قانوني است و هرگونه تجمع و راهپيمايي ديگر ممنوع است .

به گزارش نوروز، در آستانه سیزدهم آبان، شایعات تایید نشده ای مبنی بر حضور اعضای جنبش سبز ایران در برابر سفارت
روسیه مطرح شده بود.

در این اطلاعیه آمده است: نيروي انتظامي با افراد و گروههايي که قصد ايجاد ناآرامي و بي نظمي و رفتار غير قانوني داشته باشند ، بر اساس وظيفه قانوني خود با قاطعيت برخورد می کند.

گفتنی است، حدادعادل سخنران مراسم روز 13 آبان خواهد بود.

اعتصاب در کارخانه آلومینیوم اراک

2009-11-02T16:33:00.000-08:00

کارگران شرکت آلومینیوم اراک روز دوشنبه (امروز) در اعتراض به عدم پرداخت برخی مزایای خود در حقوق پرداختی شهریور ماه اعتصاب کردند.

به گزارش اخبار روز به نقل از «اراک تایمز» کارگران شرکت آلومینیوم اراک روز دوشنبه (امروز) در اعتراض به عدم پرداخت برخی مزایای خود در حقوق پرداختی شهریور ماه ٨٨ و همچنین عدم توزیع لباس مخصوص کار خود در شرکت تجمع کرده اند.

بنا به گفته منابع کارگری کارگران ایرالکو با تجمع در قسمت بارگیری شرکت و توقف فرآیند بارگیری محصولات ایرالکو خواستار پرداخت مزایای خود از جمله پاداش افزایش تولید به میزان ۲۵۰ هزار تومان برای هر کارگر شده اند.

بنا به این گزارش مرتضی مرجانی؛ مدیر عامل ایرالکو در جمع کارگران حاضر شده و قول پرداخت این مزایا را در ظرف چند روز آینده داده است.این در حالی است که کارگران به فشارهای مسئولین استانی برای بستن کارخانه قدیم تولید آلومینیوم این شرکت که به ادعای مسئولان آلاینده است اعتراض دارند.

در همین حال عیسی رضایی؛ رئیس هئیت مدیره شرکت مهر اقتصاد ایرانیان که وابسته به بسیج است چندی پیش از مشکلات مالی شرکت و احتمال اخراج صدها کارگر شرکت خبر داده بود.
به گفته کارگران ایرالکو وی از بستگان محسن رضایی؛ نامزد انتخابات ریاست جمهوری ٨٨ و فرمانده سابق سپاه است.

این دومین تجمع کارگری در شهریور ماه در این کارخانه ی مهم به شمار می رود. پیش از این روز یکشنبه ٨ شهریور ٨٨ صدها کارگر شرکت آلومینیوم اراک در اعتراض به فشارها برای تعطیلی دیگهای خط قدیم شرکت از سوی برخی مقامات استان و به خطر افتادن شغلشان تجمع کرده بودند.

این تجمع با حضور کارگران بخشهای مختلف شرکت در پارکینگ سرویس ایاب و ذهاب کارکنان شکل گرفته بود و اعضای شورای اسلامی ایرالکو با حضور در میان کارگران سعی در آرام کردن کارگران داشتند.

کارگران همچنین به قطع برخی مزایای حقوقی خود اعتراض داشته اند که در پی این اعتراض شرکت برخی از آنها را پرداخت کرده است.

یکی دیگر از دلایل این تجمع انتشار سخنان رجایی؛ نماینده اراک در مجلس مبنی بر لزوم بسته شدن خط قدیم ایرالکو تا پایان ماه جاری بوده است.

در حاشیه آزادی محمد قوچانی/ یادداشت وارده

2009-11-02T16:32:00.000-08:00

سيدشهاب‌الدين محمدي
«محمد قوچاني، روزنامه نگار پس از تحمل 131 روز بازداشت، آزاد شده است، آنهم در ساعت 2 نيمه شب، بدون اينكه اتهامات وي توسط مسئولين قضائي اعلام شود، با وجود آنكه در جلسه دادگاه شركت كرده است.

اينها بخشهايي بهم چسبيده از خبر يكي از روزنامه ها در مورد آزادي محمد قوچاني بوده است. اين خبر مرا به ياد خاطره اي كمي دور از دوران زندگيم مي اندازد. آن هنگام كه در يكي از تشكلهاي دانشجويي فعاليت مي‌كردم و دفتر تشكيلات ما، لامپهاي مهتابي اش، سوخته بود و ما هم درخواست كرده بوديم. اما چون درخواستمان به نتيجه نرسيده بود، در يك نيمه شب، خودمان اقدام كرديم و تعدادي از مهتابي‌ها را از روي سقف، به درون دفتر منتقل كرديم. فردا‌روز كه رياست دانشكده دلايل را جويا شد، به او گفتيم كه مراحل بوروكراتيك اداري ، پيچيده و زمانبر است و ما را فرصتي براي انتظار نيست.اين شرحي از وضعيت ما در عنفوان جواني بود.نه ميدانستيم سازمان چيست و نه علاقه‌اي به آن نظم موجود داشتيم.معتقد بوديم كه تشكيلاتي انقلابي هستيم و ما را به رعايت قواعد سازماني و بوروكراتيك كاري نيست.
سالها از آن حادثه، طي شده است و سالها نيز از تأسيس نظام جمهوري، گذشته است نظام جمهوري اسلامي ، علي‌القاعده به نظم و آرامش رسيده است و تمام اجزاي آن مي‌بايد درچارچوب سيستم و نظم سازمان عمل نمايد. اساسا" مشخص است كه در اين ساليان، خيلي از فرآيندها، روشن، مشخص و شفاف شده است. مثلا" دستگيري داراي يك فرآيند مشخص است، طبيعتا" بايد اتهامي وجود داشته باشد تا نقطه آغازي براي يك دستگيري طي شود. آزادي از زندان نيز داراي يك فرآيند ويژه است. رسم است كه قبل از آن به خانواده و شخص زنداني اطلاع مي دهند تا مقدمات مهيا كنند پس در يك وقت مناسب (معمولا" اوقات اداري) يا در زندان اوين، از صبح تا ساعت 10-9 شب، زنداني را در جلوي زندان، آزاد مي كنند؛ جلوي زندان، يعني تحويل در نقطه در خروجي زندان، چرا كه پس از آن مسئوليتي ديگر متوجه زندان نباشد. آنچه بيان شد فرآيند روتين و مشخصي است كه مي بايد توسط دستگاه قضا صورت پذيرد و معمولا" هم همينطور بوده است.
اينكه اتهامات محمد قوچاني بيان نشده است، موضوع بحث اينجانب نيست. اما اينكه نامبرده در خارج از اوقات اداري (ساعت 2 نيمه شب) و در محلي به‌غير از زندان تحويل (آزاد) شده است، بيانگر آن است كه اين فرآيند (دستگيري تا آزادي) ، علي‌الظاهر، توسط سازماني رسمي، مستقر و حرفه اي صورت نپذيرفته است.
حقيقت امر، اين مدل دستگيري و آزادي، مرا به ياد سازمانهاي مافيايي ايتاليايي، مي اندازد كه حاضر نيستند مسئوليتي را پذيرا شوند و عمدتا فوق سازماني يا غيرسازماني عمل مي‌نمايند. در ضمن اگر از مبدأ زندان تا مقصد جلوي آژانس، حادثه ناگواري براي قوچاني (تصادف و ... ) رخ داده بود و اگر دراين حين، يكي از مأموران كمي "خودسري" كرده بود و ... ( بگذريم ... )، آيا دستگاه قضايي مي‌توانست پاسخگو باشد؟ بهتر است بيش از اين به عواقب اعمال بيانديشيم.

بیانیه سازمان مجاهدین انقلاب به مناسبت 13 آبان: مغازله با بیگانگان در خارج و سردادن شعارهای ضد بیگانه در داخل پسندیده نیست

2009-11-02T16:30:00.000-08:00

در آستانه سی امین سالگرد 13 آبان ماه، سالگرد اشغال لانه جاسوسی آمریكا به دست دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران با انتشار بیانیه‌ای نگاه جنبش سبز ملت ایران به 13 آبان را نگاهی ملی و عصری دانست و دیدگاه های خود را در بحث مبارزه با آمریكا اعلام کرد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

در آستانه سی امین سالگرد 13 آبان ماه، سالگرد اشغال لانه جاسوسی آمریكا به دست دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران با انتشار بیانیه‌ای نگاه جنبش سبز ملت ایران به 13 آبان را نگاهی ملی و عصری دانست و دیدگاه های خود را در بحث مبارزه با آمریكا اعلام کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران در این بیانیه آمده است:

سالروز 13 آبان 58 یادآور خروش ملی شما ملت سربلند در دفاع از استقلال و عزت ملی و نفی مداخلات سلطه جویانه قدرت های بزرگ در امور کشور است.

منطق انقلاب اسلامی ایران به مثابه مردمی ترین و مستقل ترین انقلاب جهان، در عرصه سیاست خارجی که در شعار نه شرقی و نه غربی جمهوری اسلامی تجلی یافت، موازنه منفی و تعامل عزتمندانه با قدرت های جهانی براساس منافع ملی و محترم داشتن حق حاکمیت ملی و احترام به تمامیت ارضی کشور بود. اشغال سفارت آمریکا توسط فرزندان شما در 13 آبان سال 58 واکنش طبیعی در فضای انقلابی ویژه آن روز به دهن کجی آمریکا به اراده و انقلاب یک ملت با پذیرش شاه مخلوع و اعتراض به 25 سال حمایت دولت های آمریکا از رژیم کودتا و نظامی مستبد بود که با سرکوب هر صدای اعتراضی به خشن ترین شکل ممکن و به بند کشیدن بهترین جوانان این کشور ظلم و خفقان پلیسی را بر کشور حاکم کرده بود.

این بیانیه می افزاید:
برای این انقلاب و نظام برآمده از آن در سطح روابط خارجی همواره نفی سلطه و مداخله خارجی و نفی حاکمیت نامشروع متکی به بیگانه و خائن به ملت توأم بوده و هست.
سیزده آبان برای امروز و فردای ملت ما حامل این پیام ارزشمند است که آزادی و استقلال دو ارزش و آرمان بنیادین و همبسته انقلاب اسلامی است که تحقق یکی جز در پرتو دیگری امکان پذیر نیست. همچنان که نمی توان تحت سلطه خارجی به تحقق آزادی و حاکمیت اراده ملت بر سرنوشت خویش دل بست، با حضور استبداد و دیکتاتوری نیز نمی توان به استقلال و عزت و سربلندی کشور در برابر قدرت های بیگانه امید داشت. اگر این دو اصل و ارزش بنیادین به خوبی درک و فهم شوند نه سیزده آبان به یک رخداد صوری فاقد محتوا به مثابه ابزار تسویه حساب های سیاسی و جناحی داخلی برای حفظ قدرت تقلیل پیدا خواهد کرد و نه هیچ فرد یا جریانی خواهد توانست با مسخ و تحریف روح این رخداد تاریخی، پیام آن را به تابوی عدم مذاکره و جنگ های زرگری پیرامون آن، مبدل سازد.

بنابرآن چه گفته شد نگاه اصلاح طلبانه جنبش سبز ملت ایران به 13 آبان نگاهی ملی و عصری است. بدین معنا که اصلاح طلبان آن حرکت تاریخی را به عنوان حرکتی به مقتضای ظرف شرایط تاریخی در دفاع از دو اصل بنیادین و همبسته استقلال از سلطه خارجی و آزادی از استبداد داخلی و تحقق جمهوریت ارزیابی می کنند. نگاه اصلاح طلبان به مسائل کشور در حوزه های داخلی و خارجی نگاهی ملی است. از نظر ما اصلاح طلبان تنها ارزش های اصلی در تعامل با بیگانگان همانا مصالح و منافع ملی و ارزش های بنیادین اخلاقی نظیر وفای به عهد است. انتخاب گزینه مذاکره از موضع شرمندگی و تن دادن به مذاکرات با توجیهات سخیف و بی پایه و توافقات پنهانی که ملت هرگز نباید از ماهیت آن باخبر شود، نتیجه نگاه ایدئولوژیک به مذاکره است. ما با درک صحیح و روز آمد از شعار نه شرقی و نه غربی، معتقدیم نتیجه فراموش کردن اصل منافع و مصالح ملی در روابط با بیگانگان، تبدیل کردن این شعار به رابطه با یک طرف و افتادن به دامان دیگری است.

در ادامه بیاینه سازمان آمده است:
اصلاح طلبان همچنین معتقدند اگر به واقع اصل در روابط خارجی، منافع و مصالح ملی است، دولتی می تواند از عهده این مسئولیت و تکلیف برآید که متکی به حمایت مردم و برخوردار از مشروعیت ملی باشد.این نگاه به حوزه روابط خارجی همان میراث امام است که بر شعار نه شرقی و نه غربی تأکید می کرد و هرگز این شعار را در عمل به معنای مقابله با یکی و افتادن به دامان دیگری تفسیر نکرد، به رابطه با آمریکا به عنوان یک اصل یا امر ایدئولوژیک ننگریست و آن را به مثابه وسیله ای برای حل مشکلات داخلی و تسویه حساب های جناحی نخواست و مخالف رفتارهای دوگانه در این رابطه بود و اتکا به پشتوانه و مشروعیت ملی را عامل استواری و صلابت در روابط خارجی می دید و مغازله با بیگانگان در خارج و سردادن شعارهای انقلابی ضد بیگانه در داخل را نمی پسندید و بی صداقتی با مردم و نامحرم دانستن ملت در نتایج گفت و گو با بیگانگان را برنمی تابید و به همین دلیل در ماجرای مذاکره با مک فارلین تنها توصیه اش به مسئولان این بود که به گونه ای مذاکره کنند که بتوانند صادقانه نتایج آن را به اطلاع مردم برسانند.

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران براساس اصول گذشته، سالروز 13 آبان را گرامی می دارد.

پاسخ شما به فراخوان مقالات موج سبز آزادی: آنها فقط سبزند، نه منافق و معاند!

2009-11-02T15:45:00.000-08:00

محمد ملاحمزه زاده
قدرت همیشه به سود گروه یا طبقه‌ای اعمال می‌شود و پیکار به وسیله سایر گروه‌ها و طبقات که با آن مخالفند رهبری می‌گردد که علت این امر معمولا تضادها و تعارض‌هایی است بین اقلیت حاکم و اکثریت فرمانبران. این تعارض ها مولود عواملی است که در ذیل به آنها اشاره مختصری می‌شود:

1-سطح زندگی و تعلق اجتماعی
تضادهای بین دو گروه اقلیت و اکثریت می تواند ناشی از بنیان های اقتصادی – اجتماعی باشد.
مهاجرت های طبقه پائین و متوسط که نتیجه ناکارآمدی دستگاه حاکم است، به سوی شهرهای بزرگ و پر جمعیت که باعث نمایان شدن هر چه بیشتر این اختلاف طبقاتی می شود و علت آن عدم وجود مسکن، شغل و غذای مناسب و کافی برای جمعیت مهاجر می باشد. به بیانی دیگر، ضعف اقتصادی سبب پیدایش طبقات اجتماعی می شود و طبقه مسلط برای حفظ سلطه خود بر طبقات ناراضی از قدرت دولتی استفاده می کند و بالطبع طبقه زیر سلطه در برابر این نابرابری مقاومت می ورزد. این پدیده نارضایتی که در دراز مدت به خشم عمومی شهروندان علیه دولت تبدیل می شود می بایست اقشار مختلف اجتماع را شامل شود واگرنه به راحتی سرکوب می شود و بدون رسیدن به نتیجه مطلوب از حرکت باز می ماند.

2- گروه سنی و جنس
تجربه مشابه سایر کشورها نشان دهنده این امر است که زنان و افراد مسن محافظه کارتر هستند و جوانان پرچمدار این گونه جنبش های اعتراضی را بدست می گیرند؛ و دستگاه حاکم با علم به این نکته اساسی سعی در انحراف و سرکوب جنبش می نماید. فقط کافیست طیفی از جنبش از مسیر اصلی منحرف شود تا لااقل در کوتاه مدت هئیت حاکم از گزند اعتراضات در امان ماند. به عنوان مثال استفاده از ادبیات، تلویزیون و سینما، و القلای این حس به جوانان که بهترین راه رهایی از وضع موجود رفتن در پی شه زادگان دلربا و ازدواج پر پول و کشاندن این قشر به سمت طبقه بورژوازی، آنان را در راه خود سست کرده و هرگونه تحرک را از آنان باز می ستاند. پس می توان نتیجه گرفت یکی از مهمترین عوامل در تحولات اجتماعی و سیاسی، جوانی جمعیت در کنار بلوغ فکری آنها است.

3- سطح سواد
با توجه به دسترسی اقشار تحصیل کرده به وسایل ارتباط جمعی و تماس با جهان خارج، آنها بیشتر به سوی جنبش های اعتراضی با خواست آزادی خواهی گرایش دارند.
چرا که همزادپنداری با ملل جوامع پیشرفته و نسبتا آزاد و علم باینکه می توانند از سطح زندگی بهتر و آزادی بیشتری برخوردار باشند، سطح توقعاتشان بالاتر می رود؛ در شرایطی که رژیم از پس برآوردن نیازهای آنان برنمی آید(یا نمی خواهد نیازها را پاسخگو باشد).
نتیجه آنکه در دراز مدت همین روند باعث ایجاد مباحث انتقادی در بین نخبگان و جنبش های اعتراضی از سوی مردم می شود؛ چراکه این قشر فرهیخته در تعامل با سایر لایه های اجتماع به آنها آگاهی می دهد و این حس و خواست آزادی را به آنها منتقل می کند و چنین است که دامنه نارضایتی ها در دراز مدت افزایش می یابد.
اما طبقه حاکم معمولا سعی می کند از طریق پنهان کاری یا توسل به مرام و مسلکی خاص، تضادها و تعارض ها را بپوشاند که عملا این امر در بهترین حالت خود ممکن است فقط چند صباحی ادامه داشته باشد اما سرانجام این پنهانکاری و بی اعتنایی موجب افزایش خشم عمومی خواهد شد و معمولا حکومت بجای حل مسئله به پاک کردن صورت مسئله اقدام می کند که نتیجه آن سرکوب و تبدیل حکومت به یک حکومت نامشروع و دیکتاتور ماب است.

اگر آقایان اندکی در وقایع اخیر تامل کنند و بی طرفانه به تجزیه و تحلیل وقایع و مواضع معترضان بپردازند، مسلما به این نکته پی خواهند برد که آنها فقط سبزند! نه منافق، نه معاند.

نگاهی دیگر: 30 سال جنگ قدرت در ایران- بخش نخست

2009-11-02T14:36:00.000-08:00

اکبر گنجی
روزنامه نگار و پژوهشگر، نيويورک

انشقاق و حذف مداوم

اشاره: تاریخ سه دهه گذشته رژیم جمهوری اسلامی، تاریخ انشقاق و حذف های مداوم در بالاترین سطح سیاسی بوده است. آیت الله خمینی به عنوان رهبر انقلاب، شخصیتی کاریزماتیک بود که در عین حال از مشروعیت سنتی (مرجع تقلید اعلم زمان خود) برخوردار بود.

پس از درگذشت او، آیت الله علی خامنه ای به رهبری منصوب شد که فاقد مشروعیت سنتی( مرجع تقلید نبود) و مشروعیت کاریزماتیک بود.

وقتی رهبرکاریزماتیک می رود، دوره ای از فترت فرا می رسد تا جانشین او میان مشروعیت سنتی و مشروعیت قانونی- عقلایی دست به انتخاب زند. هر دو دوره نظام ولایت فقیه (رهبری آقای خمینی و آقای خامنه ای)، همراه با افتراق و حذف بوده است.

زمامداران جمهوری اسلامی همیشه نظام های غیراسلامی را از جهات گوناگون- خصوصاً اخلاقی- نقد و رد کرده اند. یکی از معیارهای تمایز آنان این است که نظام های غیراسلامی محصول مبارزه بر سر هواهای دنیوی(قدرت، ثروت، شهرت و...) است، اما نظام اسلامی محصول عمل به تکلیف الهی و خدمت به بندگان خداوند است.

آیت الله خامنه ای در آخرین سخنرانی خود گفته است:"همه ناظران سیاسی جهان وجودشان انباشته از پلیدی و خباثت است"[1]. وی در همین سخنرانی از یک سو می گوید:"ما كه نگفتيم از ما كسى انتقاد نكند؛ ما كه حرفى نداريم. من از انتقاد استقبال می كنم؛ از انتقاد استقبال می كنم. البته انتقاد هم می كنند، انتقاد هم هست، فراوان هست، كم هم نيست؛ بنده هم می گيرم، دريافت می كنم و انتقادها را می فهمم."

و از سوی دیگر می گوید:"زير سؤال بردن اصل انتخابات بزرگترين جرمى بود كه انجام گرفت. چرا شما نسبت به اين جرم چشمتان را می بنديد؟!..يک عده مفت و مسلّم بيايند بدون استدلال، بدون دليل، همان فرداى انتخابات بگويند: انتخابات دروغ است! اين كار كوچكى است؟! اين جرم كمى است."

البته روشن است که مردم ایران و رهبران جنبش سبز، اصل انتخابات را زیر سئوال نبرده و نمی برند، آنان به تقلب در انتخابات اعتراض دارند و شعارشان این بود و هست:رأی من کجاست؟

آیت الله خامنه ای تمامی رهبران سیاسی جهان را مشتی انسان خائن قدرت طلب معرفی می کند که برای رسیدن به قدرت مرتکب هر نوع جنایتی می شوند، اما خود را آدمی معرفی می کند که فقط و فقط از سر تکلیف الهی، و به دلیل آنکه اگر رهبری نظام را نمی پذیرفت هیچ کس دیگری برای این مسئولیت وجود نداشت، و برای اینکه این بار بر زمین نماند،رهبری جمهوری اسلامی را با اکراه تمام قبول کرده است.[2]

اینک سه دهه از عمر جمهوری اسلامی گذشته است. بدین ترتیب، آن مدعا را می توان به محک تجربه سپرد. تاریخ جمهوری اسلامی، تاریخ نزاع بر سر قدرت و ثروت با توسل به قوه قهریه و زیر پا نهادن فضائل اخلاقی بوده است.

گام اول- استعفای بازرگان: پس از پیروزی انقلاب، مهندس مهدی بازرگان به عنوان "نخست وزیر امام زمان" از سوی آیت الله خمینی به نخست وزیری منصوب شد. اما در کمترین زمان ممکن میان دولت آقای بازرگان و شورای انقلاب اختلاف در گرفت.

نکته جالب توجه این بود که اکثریت گروه های مارکسیست در آن زمان با آیت الله خمینی برای حذف مهدی بازرگان، به عنوان نماد لیبرالیسم، در یک جبهه قرار گرفتند.

حتی برخی از افراد و گروه های مذهبی که اینک خود را هم خط با آقای بازرگان نشان می دهند، در آن زمان مخالف جدی او بودند و حتی تا درخواست محاکمه مهدی بازرگان به اتهام لیبرال و آمریکایی بودن پیش رفتند.

با استعفای مهندس بازرگان در 16 آبان 1358، قوه مجریه از دست نهضت آزادی خارج گردید و در مرحله بعد آنها از شورای انقلاب و مجلس هم کنار نهاده شدند.

مهدی بازرگان و یدالله سحابی دو چهره اخلاقی روزگار بودند. بازرگانی که به دنبال دادگاه عادلانه برای هویدا با حضور وکلای فرانسوی بود، صدایش در زمانه غرب ستیزی و نابودی زمامداران پیشین، لیبرالی به شمار آمد.

یکی از مهمترین چالش های پیش رو، تهیه قانون اساسی رژیم جدید بود. آیت الله خمینی از محبوبیت خود برای پیشبرد کار استفاده می کرد.

نزاع بر سر تصویب قانون اساسی، در این دوران بسیار مهم بود. پیش نویس قانون اساسی که در پاریس به وسیله حسن حبیبی تهیه شده و به تايید آقای خمینی رسیده بود، فاقد ولایت فقیه بود.

آیت الله خمینی در پاریس وعده می داد که یک جمهوری درست شبیه جمهوری فرانسه در ایران تأسیس خواهد کرد. جز تعداد اندکی از صنف روحانیت، هیچ کس نمی دانست ولایت فقیه چه معنایی دارد.

با طرح این موضوع، پرسش های زیادی در اذهان شکل گرفت. در فروردین سال 1358 در گفت و گویی تلویزیونی وقتی از مرتضی مطهری در باره اصل ولایت فقیه سئوال شد، او به صراحت گفت که ولایت فقیه بدین معنا نیست که فقیه حکومت تشکیل دهد و خود در رأس حکومت قرار گیرد. ولایت فقیه محدود به نظارت ایدئولوژیک است. مردم دوران انقلاب مشروطیت و انقلاب اسلامی تصورشان این نبود و نیست که فقها حکومت کنند.[3]

البته آقای مطهری توسط نیروهای مخالف جمهوری اسلامی کشته شد و آن قدر زنده نماند تا شاهد تصویب ولایت فقیه در مجلس خبرگان قانون اساسی باشد.

آیت الله خمینی در تهران پیش نویس قانون اساسی را به دولت موقت سپرد تا مجدداً آن را بررسی کنند. آنها پس از تغییرات مورد نظر، پیش نویس را مجدداً نزد او فرستادند. آیت الله خمینی سپس پیش نویس را به شورای انقلاب فرستاد. پیش نویس قانون اساسی با تغییرات اندکی به تصویب شورای انقلاب رسید. شورای انقلابی که آیت الله طالقانی، بهشتی، مهدوی کنی، هاشمی رفسنجانی، موسوی اردبیلی، محمد جواد باهنر عضو آن بودند.

همه افراد و گروه ها بعدها شهادت داده اند که آیت الله خمینی هیچ گاه خواستار اضافه شدن ولایت فقیه به پیش نویس قانون اساسی نشد. متن پیش نویس در 26 خرداد 1358 منتشر شد. روز بعد آیت الله خمینی در دیدار با اعضای جامعه وعاظ، پیش نویس منتشر شده فاقد ولایت فقیه را تايید کرد و به آنها گفت:"طرح فعلی دولت صحیح است و همه تايید می کنند". و در روز بعد هم به پاسدران گفت:"همین طرحی را که دولت داده است صحیح است."

تا اینجای کار هیچ سخنی از ولایت فقیه و حکومت روحانیت وجود ندارد. اما در میانه راه، مجلس موسسان به مجلس خبرگان تغییر یافت. وقتی مجلس خبرگان آغاز به کار کرد، پیش نویس قانون اساسی کنار نهاده شد و ولایت فقیه از کنج حوزه علمیه نجف و قم بیرون کشیده شد و پرچمش را در مجلس خبرگان قانون اساسی برافراشت.

آیت الله منتظری، رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی، در کتاب خاطرات در این خصوص توضیح داده و به صراحت گفته است که آیت الله طالقانی هم با ولایت فقیه مخالف بود.

دولت موقت هم اصرار داشت که ظرف یک ماه پیش نویس تهیه شده به وسیله حسن حبیبی به تصویب رسد. آقای منتظری در خاطرات توضیح داده است که چه نقش مهمی در ورود و تصویب این اصل داشته است.

قبل از آنکه مجلس خبرگان قانون اساسی تشکیل شود، آیت الله منتظری در جزوه ای پیش نویس را نقد کرده بود.[4] در سخنرانی 23 آبان 1376 که پس از آن با فرمان آیت الله خامنه ای به بیت ایشان حمله و می خواستند فقیه اعلم و افقه را به قتل برسانند، اما نتوانستند و لذا این چهره استثنایی تاریخ معاصر را به مدت 5 سال(تا بهمن 1381) در منزلش زندانی کردند، گفته اند که ولایت فقیه را ایشان مطرح و وارد قانون اساسی کرده است.[5]

در جلسات خبرگان قانون اساسی آیت الله منتظری خطاب به نمایندگان اعلام کرد:"آقایان مطمئن باشند ما آن قانون اساسی را که در آن مسأله ولایت فقیه و مسأله اینکه تمام قوانین براساس کتاب و سنت نباشد، اصلاً تصویب نخواهیم کرد، بلکه ما یک قانون اساسی تصویب خواهیم کرد که ملاک آن مسأله ولایت فقیه باشد و همچنین اساس حکومت و ولایت، به دست فقیه مجتهد عادل اعلم اتقی باشد و زیر بنای تمام قوانین هم کتاب و سنت پیغمبر خواهد بود. اصلاً اگر پایه یک طرح قانون اساسی این مسائل نباشد، از نظر ما ساقط و بی اعتبار است. این را آقایان مطمئن باشند...اگر هم بر فرض کسی بگوید چنین قانون اساسی آخوندی است، بله ما آخوندیم، آخوندی باشد، ولی ما می خواهیم صد در صد اسلامی و براساس ولایت فقیه باشد."[6]

دولت موقت در جلسه ای با حضور تعدادی از اعضای شورای انقلاب با اکثریت آرای وزیران تصمیم به انحلال مجلس خبرگان گرفت. دو دلیل برای این اقدام وجود داشت: اولی، تجاوز از مهلت یک ماهه ای که از پیش تعیین شده بود و دومی، انحراف از پیش نویس.

اعضای دولت موقت شبانه راهی قم شدند و این موضوع را با آیت الله خمینی در میان نهادند، او هم به شدت و عصبانیت مخالفت خود را بیان می کند. در اول آبان 1358 آیت الله خمینی بدون ذکر نام، اعلام کرد که گروهی به دنبال انحلال مجلس خبرگان قانون اساسی هستند. وی به شدت به آنها تاخت و گفت:"ولایت فقیه چیزی نیست که مجلس خبرگان ایجاد کرده باشد. ولایت فقیه همان ولایت رسول است."

قبل از همه پرسی قانون اساسی، نهضت آزادی با صدور بیانیه ای در تاریخ 5 آذر 1358 مردم را به شرکت در انتخابات و دادن رأی مثبت به آن دعوت کرد. حبیب الله پیمان، رهبر جنبش مسلمانان مبارز، در 24 آبان 58 اعلام کرد:"ولایت فقیه که به تصویب نمایندگان رسیده است، اکنون ایرادی ندارد."

چند روز قبل از همه پرسی آقای پیمان اعلام کرد به دلیل اولویت مبارزه با امپریالیسم و تعدیل تضادهای داخلی به قانون اساسی جدید رأی خواهد داد. همین مواضع به طور رسمی از سوی جنبش مسلمانان مبارز اعلام گردید. حزب توده ایران هم مردم را به شرکت در همه پرسی و رأی مثبت دادن به آن دعوت کرد.

همه پرسی قانون اساسی در آذر ماه 1358 برگزار شد ونزدیک 16 میلیون نفر در آن شرکت کردند. با این همه، این رقم 5 میلیون کمتر از تعداد شرکت کنندگان در رفراندم جمهوری اسلامی بود.

گام دوم- برکناری بنی صدر: گروه های مذهبی چندین فرد را کاندیدای اولین دوره ریاست جمهوری کردند. اما بنی صدر ريیس جمهوری شد. در اولین گام او نتوانست برای نخست وزیر پیشنهادی خود از مجلس رأی اعتماد بگیرد.

در سازشی که راه گریزی از آن وجود نداشت، محمدعلی رجایی به عنوان نخست وزیر انتخاب شد. مذاکرات شورای انقلاب در این دوران نشان دهنده آن است که تقریباً همه اعضأ با تعطیلی دانشگاه ها و برخورد با گروه های چپ که در دانشگاه ها مسلط بودند، وحدت نظر داشتند.

نخست وزیر و رئیس جمهوری از همان ابتدأ روبه روی هم قرار گرفتند. اختلاف ها به سرعت افزایش یافت: مسائل مربوط به جنگ ایران و عراق، و ده ها مسأله دیگر، ابوالحسن بنی صدر را در مقابل اکثریت روحانیت قرار داد.

نخست وزیر در جبهه مخالفان آقای بنی صدر بود، آقای بنی صدر هم با سازمان مجاهدین خلق و گروه هایی مانند آن در یک جبهه قرار گرفت. این مسائل در نهایت به برکناری ابوالحسن بنی صدر و فرار او به اتفاق مسعود رجوی منتهی شد.

به دنبال این حوادث، سازمان مجاهدین خلق، که به هر حال گروهی مسلمان بود، وارد فاز نظامی شد. انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی - که منجر به کشته شدن 72 تن از سران نظام شد- و دفتر نخست وزیری- که به کشته شدن رئیس جمهوری(محمد علی رجایی) و نخست وزیر(محمدجواد باهنر) انجامید- از یک سو، و اعدام صدها تن از مجاهدین و گروه های مارکسیست از سوی دیگر، برخی از پیامدهای جا به جایی قدرت در این دوره بود.

نظام جدید که از آغاز در مناطق مختلف کشور با گروه های مارکسیست درگیر مبارزه بود، همه گروه های یاد شده را سرکوب کرد تا حاکمیت خود را تثبیت کند.

در تمام این دوران، آیت الله منتظری با اینکه مخالف عملیات تروریستی بود و فرزندش (محمد منتظری) توسط مخالفان جمهوری اسلامی کشته شد، از همان ابتدا تنها کسی بود که در مقابل شکنجه زندانیان و اعدام آنان که مرتکب قتل و جنایت نشده بودند، ایستاد.

همین تفاوت ها، رفته رفته میان آيت الله منتظری و آیت الله خمینی آن چنان شقاقی ایجاد کرد که تنها راه پیش روی آيت الله خمینی، برکناری آیت الله منتظری از جانشینی خودش بود.

بخش دوم این مقاله روز سه شنبه 3 نوامبر (12 آبان) منتشر می شود

پاورقی ها:

1- رجوع شود به لینک :

http://www.sanyehnews.com/sanyeh/website/index.php?option=com_content&task=view&id=13780&Itemid=9

2- سخنان وی در این خصوص به شرح زیر است:

"اينها خودشان برای در دست گرفتن يک قدرت کوچک در کشورهای اروپايی، در آمريکا و در ديگر جاهايی که با تمدن مادّی اداره می ‏شود - مثلاً برای شهردار شدن در فلان ايالت يا فلان شهر، يا برای گرفتن فلان کرسی نمايندگی - حاضرند همه مقدّسات را زير پا بگذارند تا به آن مقام برسند. خودشان اين‏گونه‏اند.بدانيد که چقدر سطح دنيا در مقام پرستی و جاه‏طلبی نازل است. همين شخصيت هايی که در دنيا می ‏بينيد با چهره‏های مرتّب و منظّم، اتو کشيده، کراوات بسته و با لبخندهای مصنوعی جلو دوربين های تلويزيون ظاهر می ‏شوند، حاضر بوده‏اند برای گرفتن اين مقام، به همه جنايت های ممکن دست بزنند! اغلب اين‏گونه‏اند.راديوها را پرکردند که: آقا، [در ایران]جنگ قدرت است! چه جنگ قدرتی... آن روزی که در مجلس خبرگان، بعد از رحلت امام رضوان‏الله‏عليه - آن روز اوّل که بنده هم عضو مجلس خبرگان بودم - بحث کردند چه کسی را انتخاب کنيم و بالاخره اسم اين بنده حقير به ميان آمد و اتّفاق کردند بر اينکه اين موجود حقير ضعيف را به اين منصب خطير انتخاب کنند، من مخالفت کردم؛ مخالفت جدّی کردم. نه اين‏که می‏ خواستم تعارف کنم؛ نه. او خودش می‏ داند که در آن لحظات در دل من چه می ‏گذشت. رفتم آنجا ايستادم و گفتم آقايان! صبر کنيد، اجازه بدهيد. اينها هم ضبط شده، موجود است. هم تصويرش هست، هم صدايش هست. شروع کردم به استدلال کردن که مرا برای اين مقام انتخاب نکنيد. گفتم نکنيد؛ هر چه اصرار کردم، قبول نکردند. هر چه من استدلال کردم، آقايان، مجتهدين و فضلايی که آنجا بودند، جواب دادند. من قاطع بودم که قبول نکنم؛ ولی بعد ديدم چاره‏ای نيست. چرا چاره‏ای نيست؟ زيرا به گفته افرادی که من به آنها اطمينان دارم، اين "واجب" در من "متعيّن" شده است. يعنی اگر من اين بار را برندارم، اين بار بر زمين خواهد ماند. اينجا بود که گفتم قبول می ‏کنم. چرا؟ چون ديدم بار بر زمين می ‏ماند. برای اينکه بار بر زمين نماند، آن را برداشتم. اگر کس ديگری آنجا بود، يا من می ‏شناختم که ممکن بود اين بار را بردارد و ديگران هم او را قبول می ‏کردند، يقيناً من قبول نمی ‏کردم. بعد هم گفتم پروردگارا! توکل بر تو. خدا هم تا امروز کمک کرد. قبل از آن هم همين‏طور بود. من دو دوره به رياست جمهوری انتخاب شدم و در هر دو دوره هم قبول نمی‏ کردم. دوره اوّل - که تازه از بيمارستان آمده بودم - دوستان گفتند اگر تو قبول نکنی، اين بار بر زمين می ‏ماند؛ کسی نيست. ناچار شدم. دوره دوم، خود امام به من فرمودند که بر تو متعيّن است. خدمت ايشان رفتم و گفتم: آقا؛ من قبول نمی ‏کنم. من ديگر اين دفعه به ميدان نمی‏آيم. گفتند: بر شما متعيّن است. يعنی واجب، واجب کفايی نيست؛ متعيّناً بر شما واجب است؛ واجب عينی است. عزيزانم! اگر واجب عينی باشد، من از زير هيچ باری دوش خودم را خالی نمی‏ کنم"(سخنرانی 23/ 9/ 1373، رجوع شود به سایت وی).

3- مرتضی مطهری در این خصوص گفته است:

"ولایت فقیه به این معنا نیست که فقیه خود در رأس دولت قرار بگیرد و عملاً حکومت کند، نقش فقیه در یک کشور اسلامی، یعنی کشوری که در آن مردم، اسلام را به عنوان یک ایدئولوژی پذیرفته و به آن ملتزم و متعهد هستند نقش یک ایدئولوگ است نه نقش یک حاکم، وظیفه ایدئولوگ این است که بر اجرای درست و صحیح ایدئولوژی نظارت داشته باشد، او صلاحیت مجری قانون و کسی را که می خواهد رئیس دولت بشود و کارها را در کادر ایدئولوژی اسلام به انجام برساند، مورد نظارت و بررسی قرار می دهد. تصور مردم آن دوره- دوره مشروطیت- و نیز مردم ما از ولایت فقیه این نبود و نیست که فقها حکومت کنند و اداره مملکت را به دست گیرند"(مرتضی مطهری، پیرامون انقلاب اسلامی، انتشارات صدرا،صص 86- 85).

4- آیت الله منتظری،خاطرات،صص 258- 251.

5- عبارات ایشان به قرار زیر است:

"آقایان تا چیزی می شود به ما می گویند "ضد ولایت فقیه"، ضد ولایت فقیه؟! خدا پدرت را بیامرزد، اصلاً ولایت فقیه را ما گفتیم، ما علم کردیم، ما کتاب درباره اش نوشتیم، حالا ما شدیم ضد ولایت فقیه؟! یک عده بچه که اصلاً وقتی که ما بودیم و این کارها را می کریدم اصلاً نطفه شان هم منعقد نشده بود، حالا راه می افتند: ضد ولایت فقیه! خجالت بکشید، این چه کارهایی است؟! ولایت فقیه مثل امیرالمومنین(ع) باید نظارت بر کشور داشته باشدف نظارت بر احزاب داشته باشد، نظارت بر دولت داشته باشد، اما نه اینکه در همه جا دخالت کند"(خاطرات، صص786- 778).

آیت الله منتظری در این سخنرانی "ولایت فقیه" را به "نظارت فقیه" فرو می کاهد، "سلطنت فقیه" را رد می کند، و در عین حال می گوید فقط "مجتهد اعلم" می تواند ولی فقیه باشد، اما آقای خامنه ای مجتهد اعلم نیست و لذا نمی تواند ولی فقیه باشد.

6- صورت مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، جلد 1 ، ص 107،جلسه ی پنجم، 30/ 5/ 1358.

آیت الله ناصر مکارم شیرازی در زمان تصویب اصل 110 قانون اساسی در خصوص اختیارات ولی فقیه گفت، این اصل به این صورت غیر عملی است و آینده انقلاب را به خطر می اندازد. وی در ادامه افزود:

"دشمن در داخل و خارج ما را متهم به استبداد می کند... این بهترین دست آویز برای دشمن است. آنها با همین سند خواهند گفت عده ای از علمای دینی در مجلس خبرگان نستند و یک قانون اساسی که پایه های حکومت خودشان را تثبیت می کرد نوشتند و رفتند... [خدا را به شهادت می گیرم که اگر مردم امروز چیزی نگویند] فردا این قانون را کنار خواهند گذارد".

تا 13 آبان: پوسترهایی برای یک روز سبز

2009-11-02T10:22:00.001-08:00

مهدی کروبی ۱۳ آبان، ساعت ۱۰:۳۰ و در میدان هفت تیر حاضر می‌شود

2009-11-02T10:20:00.001-08:00

پس از انتشار اخباری مبنی بر حضور مهدی کروبی در دانشگاه امیرکبیر (پلی تکنیک) و همچنین گفته‌های دیگری از مهدی کروبی در رابطه با سالروز ۱۳ آبان‌، به اطلاع می‌رساند که تمامی اخبار و گفته‌ها توسط شیخ مهدی کروبی تکذیب می‌گردد‌. یکی از نزدیکان مهدی کروبی خبر داد که ایشان در این روز قرار نیست به دانشگاه امیرکبیر برود و به تبع آن هیچ برنامه دیداری در این دانشگاه ندارد و هیچگونه صحبتی مبنی بر نوع راهپیمایی و شعار‌ها ندادند.

به گزارش "تغییر" این گزارش حاکی است که مهدی کروبی بنا بر برنامه سال‌های اخیر خود در روز ۱۳ آبان‌، ساعت ۱۰:۳۰ در میدان هفت تیر حاضر می‌شود و از آنجا برای شرکت در مراسم پرشکوه سالروز ۱۳ آبان اقدام می‌کند‌.

یادداشت وارده/ هر «سبز»ی «جنبش سبز» نیست

2009-11-02T10:19:00.002-08:00

مرتضی کاظمیان
"تشکلی با عنوان «جنبش سبز علوی» که اسامی موسسان آن مشخص نیست، دیروز (10 آبان 88) با انتشار بیانیه‌ای اعلام موجودیت کرد. در این روزهای سخت و ویژه‌ی ایران، رویداد ذکر شده یکی از جالب توجه‌ترین و البته بهترین نمونه‌ها برای آشکار شدن عمق و میزان هراس تمامیت‌خواهان از جنبش اعتراضی مردم ایران است که خود را با رنگ سبز باز می‌نمایاند."

خبر آغاز به فعالیت این تشکل را قریب به اتفاق سایت‌ها و خبرگزاری‌های وابسته به اقتدارگرایان و همسو با مخالفان دموکراسی، منتشر کردند. ایرنا، خبرگزاری دولتی و رسمی جمهوری اسلامی نیز متن کامل بیانیه‌ی این تشکل را بر روی خروجی خود گذاشت و نشر داد.

در بیانیه‌ی این تشکل، تاکید شده است که چون «رنگ مکتبی و سبز علوی به مصادره‌ی دغل‌بازان و سیاست‌پیشگان مرتبط با اجانب درآمده»، از اینرو این تشکل می‌کوشد «رنگ مقدس سبز را به مامن خویش بازگرداند». تشکل مزبور همچنین از مردم ایران خواسته است: « گامی تاریخی در جهت اثبات ولایت‌مداری و علوی‌محوری خویش بردارند» و از هر امکان و شرایط و موقعیتی برای انتشار رنگ سبز علوی، از منظر «حفظ سیادت و قداست رنگ سبز» بهره جویند (متن کامل بیانیه‌ی قابل تامل این تشکل، در پی‌نوشت، انتهای یادداشت آمده است).

آشکار است که متن کاربردی و کاملا عملیاتی این تشکل، و نیز انتشار گسترده‌ی آن در سایت‌ها و خبرگزاری‌های وابسته به تمامیت‌خواهان، کار چند جوان علاقمند به «رنگ مقدس سبز» یا یک جمع خودجوش مردمی (آن‌گونه که در ادبیات تخصصی، «سازمان‌های مردم نهاد» توصیف می‌شوند) نیست. چنین اقدام و پروژه‌ای باید «تایید»های لازم را دریافت کرده باشد، و آنگاه چنین اقدامی را کلید زده باشد. پس، دیر و دور نیست که شاهد استفاده‌ی گسترده و چشمگیر محافل و مجامع «راست» از رنگ سبز باشیم.

اما آیا مشکل اقتدارگرایان رنگ سبز است؟ پاسخ بی‌شک منفی است. دشمنان دموکراسی، آب در هاون می‌کوبند و به روندی که برای ایشان حکم «باخت_باخت» را دارد، ادامه می‌دهند. اقتدارگرایان به‌جای حل مسئله و تامل در علل ساختاری و بنیادین اعتراض‌های موجود و تلاش برای ارائه‌ی پاسخ‌ قانع‌کننده و منطقی به آن، می‌کوشند صورت مسئله را پاک نمایند یا پاسخ‌های خوشآیند خویش ارائه کنند، و از همین زاویه، چنین اقداماتی را در دستور کار قرار داده‌اند. سرکوب و بازداشت و تهدید و ارعاب و توقیف و ... و اینک، بدل‌سازی برای جنبش سبز!

مخدوش ساختن ظاهری صفوف و علامت‌ها در ظاهر، شاید عکاسان و تصویربرداران و ناظران بیرونی را در تفکیک معترضان از «خودی‌های حکومت» دچار مشکل کند، اما آیا درمان درد تمامیت‌خواهان (اعتراض و پرسش محسوس و واقعی بخش قابل توجهی از مردم ایران) است؟ گیریم که از این پس و در راهپیمایی‌ها و مناسبت‌های پیش رو، نتوان جمعیت حاضر در خیابان‌ها یا دیگر اماکن را در ظاهر، تفکیک و تحلیل کرد؛ ولی آیا ماهیت و دلیل و کیفیت حضور ایشان را نیز می‌توان درهم‌آمیخت؟ صدای معترضان و شعار ایشان را چگونه می‌توان مخدوش ساخت؟

اعلام موجودیت «جنبش سبز علوی» پیشنهاد و اقدام هر کسی (حقیقی یا حقوقی) بوده، بی‌شک پیآمدها و نتایج وارونه‌ای برای طراح و همفکرانش خواهد داشت؛ به‌عنوان نمونه، دیگر استفاده کردن از نماد سبز، واجد هیچ واکنش تند و احیانا تهدیدی نخواهد شد، و اگر تا دیروز برخی شهروندان بنا به ملاحظاتی از رنگ سبز به‌مثابه‌ی نمادی سود نمی‌جستند، اینک با داشتن «محمل» دراختیار گذاشته شده، «سبزمتر جلوه می‌کنند. بدیهی به‌نظر می‌رسد که در جغرافیای زمان و مکان امروز ایران، افکار عمومی به اندازه‌ی لازم، برای رنگ سبز، تعریف و معنا قائل است که با چنین اقداماتی (تلاش برای تحریف یک موضوع یا بدل‌سازی برای یک واقعیت) مخدوش نشود.

کدام ساده‌انگاری باور می‌کند که افکار عمومی مردم ایران برای رنگ سبز استفاده شده توسط فلان نهاد شبه‌نظامی با رنگ سبز ریخته شده بر روی فلان تابلوی راهنمایی و رانندگی یا شهری، تمایز و تفاوتی قائل نشود؟ علامت V (نشانه‌ی پیروزی) حک شده با رنگ سبز روی در و دیوار و گوشه و کنار این شهر و آن شهر، سبز است، اما آیا این سبز، از رنگ سبز پیشانی‌بندها و پرچم‌ها و تراکت‌های همراهان و همگامان حکومت، قابل تفکیک نیست؟ انصاف می‌باید که آنچه در ایران امروز به‌وقوع می‌پیوندد، بیش از پیش، شگفت‌انگیز می‌نماید. چنین پیشنهاد و اقدامی (تاسیس جنبش سبز علوی، و ایجاد موج جدیدی از پراکندن رنگ سبز در کشور) کدام گوشه از «گره» ایجاد شده در کار فروبسته‌ی اقتدارگرایان را می‌گشاید؟

همین چند سال پیش (حدود یک دهه قبل) بود که در اوج اقبال جامعه به نیروهای ملی-مذهبی و به‌طور مشخص، شخص مهندس عزت‌الله سحابی و نشریه‌ای که ایشان مدیرمسئول‌اش بود (ایران فردا) ناگهان جمعیتی با عنوان «ایران فردا» اعلام موجودیت کرد! آیا جمعیت مزبور (که گویا هنوز فعال است) «جای» مهندس سحابی و همفکران‌اش را گرفت؟ آیا اقبال به ملی_مذهبی‌ها با تاسیس «جمعیت ایران فردا» دچار لطمه شد؟ آیا علاقه‌مندان به تفکر ملی-مذهبی، آن‌قدر ساده و خام و ناآگاه بودند که جذب دکان جدیدالتاسیس شوند و بانیان اصلی و حقیقی را به‌کنار نهند؟ چقدر باید ساده‌انگار بود که پاسخی جز منفی به این پرسش‌ها (و سئوال‌هایی از این دست) داد؟...

جنبش سبز امروز ایران، اصیل‌تر و مردمی‌تر و فراگیرتر از آن است که با بازداشت چند فعال سیاسی یا روزنامه‌نگار یا سرکوب‌های گاه و بی‌گاه و تهدید و ارعاب و خشونت، و نیز با بدل‌سازی و تحریف حقیقت و «هو و جنجال»، محو و خاموش و ساکت و ساکن شود. جنبش اعتراضی سبزرنگ مردم ایران را یکایک شهروندان پیگیر حقوق اساسی خویش، بازتولید می‌کنند و زنده نگاه می‌دارند. جنبش مدنی سبز رنگ ایرانیان هرچند در ظاهر، مخدوش یا بی‌صدا و بی‌رنگ شود، خود را جا به جا در متن و بطن جامعه، و به اشکال گوناگون بازتولید و متبلور خواهد ساخت. آن چند صد دانش‌آموزی که همین چند روز پیش در یک انتخابات معمولی (شوراهای دانش‌آموزی) در مدرسه‌ای در شرق کشور، ناگهان به «میرحسین موسوی» رای دادند را چگونه می‌توان خاموش و منفعل کرد؟

تشکل مورد اشاره (جنبش سبز علوی) آیاتی بس مهم و پرمعنا از قرآن کریم را در صدر بیانیه‌ی اعلام موجودیت خود درج کرده است؛ آیاتی که بیش از هر سخنی و پیش از هر تفکر و اقدامی، متوجه همین دست رویکردها و این قبیل اقدامات (بدل‌سازی و تحریف حقیقت توسط اقتدارگرایان) است؛ آیاتی که این یادداشت بی‌اشاره به آن، ناتمام می‌نماید: «الم ترکیف ضرب الله مثلاً کلمة طیبه کشجرة طیبه اصلها ثابت و فرعها فی‌السماء توتی اکلها کل حین باذن ربها و یضرب‌الله الامثال للناس لعلهم یتذکرون و مثل کلمة خبیثه کشجرة خبیثة اجتثت من فوق الارض مالها من قرار یثبت‌الله الذین امنوا بالقول الثابت فی الحیوه الدنیا و فی‌الاخره و یضل‌الله الظالمین و یفعل‌الله ما یشاء‌.»

«آیا ندیدی خدا چگونه مثل زده: سخن پاک مانند درختی پاک است که ریشه‌اش استوار و شاخه‌اش در آسمان است، و هر دم به اذن پروردگارش میوه می‌دهد. و خدا برای مردم مثل‌هایی می‌زند، شاید که آنان پند گیرند. و مثل سخن ناپاک، چون درختی ناپاک است که از روی زمین کنده شده و قراری ندارد. خدا کسانی را که ایمان آورده‌اند، در زندگی دنیا و آخرت با سخن خود استوار می‌گرداند، و ستمگران را بی‌راه می‌گذارد، و خدا هرچه بخواهد انجام می‌دهد.» (سوره ابراهیم، آیات 24 تا 27)

این «جنبش سبز علوی» نیز گرهی از کار فروبسته‌ی تمامیت‌خواهان نخواهد گشود، چرا که هر «سبز»ی، «جنبش سبز» نیست.

*پی‌نوشت: متن کامل اطلاعیه منتشر شده از سوی «جنبش سبز علوی » به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

"الم ترکیف ضرب الله مثلاً کلمة طیبه کشجرة طیبه اصلها ثابت و فرعها فی‌السماء توتی اکلها کل حین باذن ربها و یضرب‌الله الامثال للناس لعلهم یتذکرون و مثل کلمة خبیثه کشجرة خبیثة اجتثت من فوق الارض مالها من قرار یثبت‌الله الذین امنوا بالقول الثابت فی الحیوه الدنیا و فی‌الاخره و یضل‌الله الظالمین و یفعل‌الله ما یشاء‌"
سوره مبارکه ابراهیم، آیات 27-24

مردم متدین علوی و فاطمی ایران اسلامی

دل و جان سرزمین ولایت مدار ایران اسلامی، قرن‌های متمادی است که به نور ایمان و دلدادگی به مکتب سبز علوی و سرخ حسینی روشن و منور است. افتخار ایرانیان غیور و با شرف، پذیرایی جانانه از آیین جاودانه و راهگشای اسلام عزیز و آغوش گشودن صمیمانه به معرفت ناب و بی‌پیرایه ولایت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام بوده است. چنانچه جای جای این خطه نورانی و سبز، مزین به قدوم فرزندان و سلاله پاک نبوی و علوی بوده و پناهگاه جاودانه سادات و فرزندان منزه و آراسته علوی و فاطمی بوده است.
در طول این سالیان مملو از شور و دلدادگی، رنگ غیرت آفرین ، دشمن ستیز و مظلوم نواز "سبز " به عنوان نمادی از مکتب پرتوافکن تشیع و شاخصی در تکریم و تعظیم مکتب آزاده پرور حضرت علی بن ابیطالب علیه و علی ابناءه المعصومین افضل صلوات المصلین در میان مردم مشهور بوده است.

هنوز پیشگامی روحانیت و سادات جلیل القدر شیعه علوی در روند پیروزی و راهبری انقلاب شکوهمند اسلامی از اذهان محو نشده است. اقتدای مردم ولایت مدار ایران به زعامت مرجع عالیقدر و ولی فقیه زمان حضرت آیت الله العظمی امام خمینی (قدس الله نفسه الزکیه) و تبعیت بی‌پیرایه آنان از سید و سلاله پاک زهرای مرضیه، فرزانه دوران، حکیم صبور و فقیه بصیر زمان مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه‌ای (ادام الله ظله العالی) نمونه‌ای از پیشتازی سبز علوی و ولایت مداری سادات علوی میان امت و امام در سه دهه اخیر بوده است.

چنانچه آذین بستن پیشانی رزمندگان علوی به سربندهای سبز "یا زهرا "، "یا حسین شهید "، "یاعلی‌بن ابیطالب "، " یا قمر بنی هاشم " در دوران دفاع مقدس ملت ایران و عطر دل‌انگیز پارچه‌های متبرک سبز ضریح علی بن موسی الرضا (ع) در سجاده‌های عبادت زلال بندگان خالص پروردگار، خود حکایت ازدر هم آمیختگی رنگ و محتوای سبز در سلوک معرفتی غیور مردان این سرزمین دارد.

امت علوی و ولایی ایران

همانگونه که مستحضرید چندی است به مدد برخی فعالیت‌های سیاسی و حزبی خاص که مع‌الاسف مورد تعرض و بهره‌برداری دشمنان این مرز و بوم علوی و مهدوی نیز قرار گرفته است، رنگ مکتبی و سبز علوی به مصادره دغل بازان و سیاست پیشگان مرتبط با اجانب درآمده است.

متاسفانه دشمنان در شبیخونی نیرنگ آمیز با هتک حرمت این نماد دینی و فرهنگی، ‌به محتوای آن نیز جسارت روا داشته اند. برخی نیز با سوء استفاده‌ از این رنگ و نماد متعلق به سادات و روحانیت به بهانه بازی‌های سیاسی، تقدس آن را نشانه گرفته و حرمت آن را با مصادره به مطلوب و انحصاری ساختن آن در فعالیت‌های خویش لکه‌دار ساخته‌اند.

از این رو است که حرکت مکتبی و مردمی "جنبش سبز علوی " در خیزشی عمومی و فراگیر علیه انحصاری ساختن این رنگ با مسمای ناب علوی و حفظ سیادت و قداست رنگ سبز اعلام موجودیت کرده و در اولین بیانیه خویش با تبریک حلول ایام فرخنده میلاد سبز امام رئوف و عطوف، حضرت علی بن موسی‌الرضا علیه آلاف التحیه و الثناء از عموم ملت ولایی و آسمانی ایران عزیز دعوت می‌نماید که به مناسبت در پیش بودن ایام مبارک عید سعید امامت و ولایت، عید الله الاکبر، روز اکمال دین و اتمام نعمت و انتصاب شریف حضرت مولی ‌الموحدین امیر المومنین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام به ولایت مطلقه الهی و عید سادات وفرزندان جلیل القدر امام علی بن ابیطالب (ع) با ترویج و استفاده از این نماد متبرک، رنگ مقدس "سبز " را به مامن خویش بازگردانده و گامی تاریخی در جهت اثبات ولایت مداری و علوی محوری خویش بردارند.

در این زمینه ستاد "جنبش سبز علوی " از عموم امت ایران می‌خواهد که:

1.جنبش سبز علوی " که متشکل از سادات، معتقدین و دل سوختگان مکتب تعالی بخش تشیع ناب علوی است از عموم محبین و معتقدین به ولایت امیرالمومنین امام علی بن ابیطالب علیه الاسلام می‌خواهد که با تمسک به "قبة الخضراء " و گنبد سبز نبوی صلی الله علیه و آله و سلم از این پس و به خصوص در مراسم مذهبی در پیش رو همچون عیدین سعیدین قربان و غدیر خم و نیز محرم و صفر سالار شهیدان کربلا حضرت ابی‌عبدالله الحسین علیه‌ السلام با تظاهر و بر تن کردن لباس‌ها، شال‌ها و پرچم‌‌های مزین به این نماد مقدس سبز در مجامع عمومی و مذهبی همچون مساجد، تکایا، حسینیه‌ها، مدارس، ‌دانشگاه‌ها، خیابانها، حوزه‌های علمیه، مجامع کارگری و کشاورزی، صنعتی و تجاری، بازار، جشن‌ها و میهمانی‌ها و محیط فعالیت‌ ورزشی، پژوهشی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، محیط کار و کسب رزق حلال و ... حاضر شده و اوج دلدادگی و صفای خویش، ولایت مداری، فراگیری و دلبستگی به مکتب سبز علوی خویش را به نمایش گذارند.
2. از عموم هم میهنان عزیز درخواست داریم که در ایام متبرک پیش رو به خصوص عید بزرگ سادات علوی - عید غدیر خم - با آویختن پرچم سبز رنگ و مزین به نام مطهر ائمه طاهرین علیهم السلام بر سر در منازل ، مغازه‌‌ها و محیط‌‌های در اختیار خود، افتخار خویش در زنده نگاه داشتن نمادهای مذهبی و محترم و نیز اعتراض خود به سوء استفاده ازنمادهای دینی و مکتبی در بازی‌های سیاسی و حزبی را اعلام نمایند.
3.استفاده گسترده از رنگ سبز می‌تواند در قالب‌های گوناگون همچون چراغانی با نور افشان‌های سبز، نصب تابلوها و تراکت‌های مزین به این رنگ و عکس گنبد مطهر پیامبر اعظم (ص) و ائمه‌ هدی علیهم السلام در تمامی نقاط شهرها، روستاها و حتی محیط‌های تفریحی سالم صورت گیرد.
4.همچنین به رسم احترام و ادب و تعظیم این ایام بزرگ، سادات جلیل القدر علوی می‌توانند هدیه‌هایی شامل شال و سربند سبز و یا سایر اقلام سبز رنگ به میهمانان عالیقدر خویش اهدا نمایند.
5.ستاد "جنبش سبز علوی " از تمامی دل‌ سوختگان و پیروان و رهروان مکتب امیر‌المومنین (ع) درخواست می‌نماید که برای ثبت این حرکت مردمی و فراگیر با صرف بخشی از دارایی خود در خرید اقلام تبلیغاتی سبز رنگ در جمع محبین اهلیت علیهم السلام در هر هیئت، مجلس و مراسم در روستاها و شهرهای کشور، زکات مال خویش را پرداخته و به پیشبرد این جنبش مکتبی یاری رسانند.
6. همچنین ستاد خودجوش و مردمی "جنبش سبز علوی " از عموم مراجع معظم تقلید و روحانیت معظم، نخبگان، اساتید حوزه و دانشگاه، جوانان، بانوان، ورزشکاران، هنرمندان، کسبه، کارگران، کشاورزان، صنعتگران، طلاب، دانشجویان، دانش‌آموزان و سایر اقشار و صنوف کشور می‌خواهد که ضمن ترویج هرگونه ایده سبز علوی به فراگیر سازی این جنبش علوی و الهی در هر کوی و برزن کشوراهتمام ورزیده و با تشکیل ستادهای خودجوش مردمی رسالت الهی و مکتبی خویش در تبلیغ درست مکتب نورانی بخش اسلام و تشیع را اجرایی نمایند.
7. منازل، مساجد، اتومبیل‌ها، میادین عمومی و ورزشی، بیمارستان‌ها، مراکز بهزیستی و حمایتی و ... می‌توانند ضمن شادی آفرینی در دل محبین اهل بیت عصمت و طهارت و ابوالائمه امیر المومنین علی(ع) به ترویج روح عدالت گستری، ظلم ستیزی، ولایت مداری و ستیزی علوی اهتمام ورزند.
8.ستاد "جنبش سبز علوی " همچنین با اعلام تاسیس پایگاه اطلاع رسانی "جنبش سبز علوی " به نشانی اینترنتی www.jsanews.comاز تمامی فعالین مکتبی و ولایی محیط‌های اینترنتی و مجازی درخواست می‌کند با انتشار ایده‌های سبز این جنبش و هر آنچه در این مسیر به اذهان خویش خطور می‌کند به تعمیق بخشی پایه‌های فکری سادات و معتقدین جنبش سبز علوی کمک و یاری رسانند.
9.حضور دسته جمعی مردم با رنگ سبز در خیابان‌ها، میادین و جشن‌های اعیاد پیش رو به عنوان سمبلی از شروع حرکت "جنبش سبز علوی " به شمار رفته و حرکت این جنبش به مدد الهی در محرم و صفر و ما بعد آن نیز ادامه خواهد یافت.
10."جنبش سبز علوی " معتقد است مکتب 1400 ساله تشیع به مثابه کلمه طیبه و شجره سبز و بارور طوبی ریشه درمحکمات و سر بر آسمان دارد و با دست‌اندازی بیگانگان که به مثابه شجره پلید و خبیثی‌اند که نه ریشه‌ای دارند و نه بر و ثمری ، اندک تزلزلی در ادامه مسیر سبز علوی ملت ایران و معتقدات آنان بروز و ظهور نخواهد یافت و خداوند بر هر امری قادر و توانا است.

والسلام علی من اتبع الهدی
ستاد جنبش سبز علوی

یادداشت وارده/ در پاسخ به سؤال مهم محمدحسین صفار هرندی

2009-11-02T10:19:00.001-08:00

"در خبرها خواندیم که آقای صفار هرندی به خاطر شدت اعتراض دانشجویان نتوانست سخنرانی خود در دانشگاه خواجه نصیر را به پایان برساند. پیش از این هم در دانشگاه تهران همین اتفاق افتاده بود. در هر دو بار همانگونه که رسم مألوف این جریان سیاسی است، ایشان سعی کرد شعارهای دانشجویان علیه خود را با حاضر جوابی و زرنگی خنثی کند اما به نظر می‌رسد که روز به روز قدرت این جادوی "زرنگی" در میان دولتمردان رو به افول است به طوری که آقای صفار این بار حتی مفتضحانه‌تر از بار قبل عملاً مجبور به فرار از سالن سخنرانی شد."

و اما ایشان در حاضر جوابی های خود، سؤالی را مطرح کرد که من حیفم می آید پاسخ خود را دریافت نکند. یکی از فرمول های این جماعت این است که سؤال را با سؤال پاسخ دهند. آقای صفار هم در جواب سؤال دانشجویان که پرسیدند: "دروغگو! شصت و سه درصدت کو؟" ظاهرا از آنجا که می دید پاسخی برای این سؤال ندارد، این سؤال را مطرح کرد که: "اگر خودتان راست گو هستید، بگویید هفتاد و سه نفر کشته هایتان کو؟"

بسیار خوب آقای صفار! ما برعکس شما عادت نداریم سؤال را با سؤال جواب بدهیم. بنابراین سعی می کنم به شما کمک کنم جواب سؤالتان را پیدا کنید. کمیته یی که برای پیگیری وضعیت آسیب دیدگان حوادث پس از انتخابات توسط آقای موسوی و با مسؤولیت آقای دکتر بهشتی شکل گرفت، لیست این هفتاد و سه نفر را با نام و نام خانوادگی و مشخصات منتشر کرده است و حتا عکسهای بسیاری از آنان در سایتهای اینترنتی موجود است که با یک سرچ ساده می توانید ملاحظه بفرمایید. جواب سؤالتان را گرفتید؟

نه! قضیه نباید به همین راحتی باشد. تلاش سازمان یافته یی که جریان سیاسی متبوع شما برای کاستن از لیست شهدای جنبش سبز انجام می دهد، فراتر از یک پرسش ساده است که به همین راحتی پاسخ خود را دریافت کند. از شما می پرسم آقای صفار! اساساً چرا جنابعالی و همفکرانتان بر سر تعداد شهدای جنبش سبز، با ما چانه می زنید؟ با کم کردن از این لیست، به چه هدفی می خواهید برسید؟

مگر شما نبودید که می گفتید هیچ کس را نکشته اید و تمام مقتولان در حوادث پس از انتخابات، توسط سرویس های اطلاعاتی آمریکا و سازمان منافقین کشته شده اند؟ پس چرا شما بر سر تعداد این مقتولان با ما چانه می زنید؟ بروید بگویید خود آمریکایی ها و یا منافقین بیایند از خودشان دفاع کنند ما را قانع کنند که تعداد کشته شدگان کمتر از لیستی است که کمیته ی آقای موسوی منتشر کرده است. نکند خودتان هم به خودتان شک دارید و فکر می کنید این شهدا، توسط عمال و مزدوران خود شما کشته شده اند؟

پس بدانید آقای صفار! اگر شما قرآن را نخوانده اید و فکر می کنید با کم کردن از لیست شهدای جنبش سبز می توانید بار گناهانتان را سبک تر کنید، من به اطلاع شما می رسانم که قرآن می فرماید اگر حتی یک نفر به ناحق کشته شود، مثل این است که همه ی مردم کشته شده اند.

حالا شما فرض کن هفتاد و سه نفر هم نه، هر چند نفر که شما می فرمایید. اصلاً ده نفر. اصلاً یک نفر. مثلا فقط سهراب اعرابی. یا فقط ندا آقا سلطان. یا فقط مصطفی غنیان. یا فقط کیانوش آسا.... یا خلاصه هر کدام که شما خودتان دوست دارید. بله فرض کنید فقط یک نفر به ناحق کشته شده است. باز هم مسؤولیت شما سبک تر نخواهد شد.

بازداشت و تهديد دانشجويان دانشگاه مازندران در آستانه 13 آبان: سياوش رضائيان و اشكان ذهابيان، دو فعال دانشجويی شهر بابلسر بازداشت شدند

2009-11-02T10:18:00.000-08:00

در آستانه 13 آبان و در ادامه برخورد با دانشجويان دانشگاه مازندران، ظهر روز دوشنبه سياوش رضائيان، عضو شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه مازندران و اشكان ذهابيان دبير سابق فراكسيون مدرن انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه فردوسی و علوم پزشكی شهر مشهد، در بابلسر بازداشت شدند.

به گزارش موج سبز آزادی به نقل از فعالان دانشجویی، سیاوش رضائیان دانشجوی رشته ریاضی و عضو شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران ظهر امروز دوشنبه، توسط حراست دانشگاه مازندران بازداشت و به نیروهای امنیتی شهر بابلسر تحویل داده شد. رضائیان در حالی توسط عوامل حراست دانشگاه مازندران بازداشت شده است كه هیچ‌گونه اتهامی متوجه این فعال دانشجویی نیست و وی احضاریه قانونی دریافت نكرده است.

همچنین اشكان ذهابیان دانشجوی رشته شیمی دانشگاه فردوسی شهر مشهد كه ترم گذشته به صورت مهمان در دانشگاه مازندران تحصیل می‌كرد‌، طی احضار تلفنی توسط دادستان شهر بابلسر به دادستانی مراجعه می‌كند و به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشكیل اتحادیه انجمن‌های اسلامی شمال كشور بازداشت و به زندان مركزی "متی کلای" بابل منتقل می‌شود.

اشكان ذهابیان در حالی بازداشت شده است كه اساسا تشكل مورد ادعا دادستان بابلسر وجود خارجی نداشته و ندارد. همچنین این فعال دانشجویی شهر بابلسر در حالی به زندان بابل منتقل شده است كه دادستان بابلسر برای وی قرار وثیقه 30 میلیونی صادر كرده است‌.

گفتنی است ذهابیان پیش از این در پی اعتراضات دانشجویی دانشگاه مازندران به كودتا 22 خرداد بیش از یك ماه بازداشت شده و در بازداشت‌گاه اطلاعات بابلسر و زندان مركزی بابل مورد بدرفتاری شدید و ضرب و شتم ماموران امنیتی قرار گرفته بود. شاهدان حادثه می‌گویند که ذهابیان هنگام بازداشت به حدی توسط نیروهای لباس شخصی مضروب شده كه به صورت بی‌هوش به بازداشتگاه منتقل شده است.

این گزارش حاكیست چند تن دیگر از دانشجویان این دانشگاه در روزهای اخیر توسط مسئولین حراست، احضار و تهدید شده اند. بر اساس برخی شنیده‌ها، لیست 11 نفره‌ای از سوی دادستان بابلسر برای احضار و احتمالا بازداشت تهیه گردیده است که تا‌کنون با دو دانشجوی بازداشتی ذکر شده و دو تن دیگر از اعضای شورای مرکزی انجمن مازندران تماس‌های مشابهی صورت گرفته است‌ که این دو اخیر هنوز به دادسرا مراجعه نکرده اند.

از سوی دیگر، چند روز پیش آرنوش ازرحیمی دیگر عضو شورای مرکزی انجمن مازندران نیز با شکایتی از طرف نیروی انتظامی این شهرستان روبرو و به دادگاه احضار شده است.

ادامه اعتراضات و تحصن دانشجويان دانشگاه ياسوج + گزارش تصویری

2009-11-02T10:16:00.000-08:00

از ساعت دوازده ظهر امروز گروهی از دانشجويان دانشگاه یاسوج دست یه اعتصاب غذا و تحصن زدند. این حرکت در پی بی‌پاسخ ماندن خواسته‌ها و مطالبات دانشجويان این دانشگاه پس از چندین تجمع اعتراضی آنان در طی هفته‌های اخیر و در واکنش به اعمال تفكيك جنسيتی در سرويس اياب ذهاب و اجرای حكم تعيلق يك ساله برای دو نفر از دانشجويان عضو شورای صنفی این دانشگاه انجام شده است.

به گزارش موج سبز آزادی به نقل از فعالان دانشجویی، تحصن دانشجویان كنار دانشكده فنی آغاز شد و تا ساعت سه بعد از ظهر ادامه پیدا كرد. امروز در دانشكده فنی جشنی با حضور آقای دهنوی در سالن نشاط در حال برگذاری بود كه یكی از دانشجویان (از دانشجویان متحصن) نزد آقای دهنوی رفت تا با دهنوی در مورد ستم به دانشجویان گفتگو کند.

در این هنگام گروهی از بسیجیان و حراست دانشگاه با یورش به وی، او را از سالن خارج كرده و مورد ضرب و شتم قرار دادند. این موضوع باعث واكنش شدید دانشجویان شد که حدود دو هزار نفر از دانشجویان در حمایت از او برخواسته و شروع به سر دادن شعارهایی مانند مرگ بر این مدیر مردم فریب / استعفا استعفا / به گوش باش دانشجوییم نه اوباش / کردند.

دانشجویان سپس بیرون سالن نشاط دانشكده فنی جمع شده و شعارهایی علیه مدیر دانشگاه و تفكیك جنسسیتی اعمال شده سر دادند و در ادامه در همان محل دست به تحصن زدند.

تجمع دانشجویان دانشگاه کاشان / گزارش ویدیویی

2009-11-02T10:13:00.000-08:00

به گزارش موج سبز آزادی به نقل از فعالان دانشجویی، دانشجویان دانشگاه کاشان در اعتراض به بازداشت سه تن از دانشجویان این دانشگاه که عصر شنبه توسط نیروهای امنیتی ربوده شدند تجمعی برگزار کردند. دانشجویان در این تجمع خودجوش که حدود دو ساعت به طول انجامید اعتراض خود را به تداوم بازداشت‌های غیرقانونی اعلام کردند. مجید شهرابی دبیر فعلی‌، امین حیدری عضو سابق شورای مرکزی و امیرحسین چیت‌ساززاده دبیر اسبق انجمن اسلامی دانشجویان بازداشت شده دانشگاه کاشان هستند. هفته‌ی گذشته نیز یکی دیگر از دانشجویان این دانشگاه به مدت سه روز در بند نیروهای امنیتی دولت کودتا بوده است.

خبرهایی از اوین- خانواده فریبا پژوه با وی ملاقات کردند

2009-11-02T10:12:00.001-08:00

خانواده فریبا پژوه، روزنامه نگار که از ۳۱ مردادماه در بازداشت به سر می برد، روز گذشته (یکشنبه) به صورت کابینی با او ملاقات کردند.

به گزارش نوروز به گفته مادر این روزنامه نگار دربند، فریبا پژوه به علت ابتلا به سرماخوردگی شدید، اعتصاب غذای خود را شکسته است.

خانواده این روزنامه نگار بیش از ۱۰ روز است که از وضعیت او هیچ خبری نداشتند، بر همین اساس اطمینان از صحت اخباری که در هفته گذشته مبنی بر اعتصاب غذای او منتشر می شد، وجود نداشت.

مادر او میگوید: فریبا شبها اصلا نمی تواند بخوابد، از نظر روحی بسیار خسته و سردرگم است و روزی ۷ تا ۸ عدد قرص آرامبخش مصرف میکند.

به گفته مادر این روزنامه نگار، وضعیت جسمی او در مجموع بد نبوده، اما از درد شدید قفسه سینه رنج می برده است.

مادر فریبا پژوه همچنین خبر داده مدت ها است بازجو سراغی از فریبا نگرفته و او به حال خود رها شده است؛ این وضعیت بلاتکلیف به شدت او را آزار می دهد.

او گفت : ظاهرا بازجو و کلا وزارت اطلاعات مصمم هستند که او را در بازداشت نگه دارند و خواهان تمدید قرار بازداشت او هستند.

فریبا پژوه، روزنامه نگار در تارخ ۳۱ مرداد در منزل پدرش بازداشت شد. او بیش از یکماه در سلول انفرادی محبوس بود

با توجه به اینکه ظرف چند روز آینده رسیدگی به اتهامات موکلانم آغاز خواهد شد به همراه وکیل دیگر پرونده آقای حسین‌آبادی از فردا مطالعه پرونده تاج‌زاده و می

2009-11-02T10:11:00.003-08:00

سرانجام پس از حدود ۴ ماه بلاتکلیفی، پرونده محمدعلی ابطحی به دادگاه انقلاب منتقل شد.

یک منبع آگاه به آینده گفت: پرونده ابطحی اوایل هفته گذشته به دادگاه انقلاب منتقل شده و اواخر آن هفته نیز به شعبه ۱۵ این دادگاه ارجاع شده است.

با این وصف احتمال می رود این هفته دادگاه رسیدگی به اتهامات او برگزار شود.

ارسال پرونده ابطحی به دادگاه در حالی است که وی دهم مرداد، یعنی ۳ ماه قبل در اولین دادگاه، حاضر شده و اظهاراتی درباره انتخابات مطرح کرده بود.

خانواده ابطحی پیشتر با اشاره به اظهارات او مبنی بر پایان تحقیقات و بازجویی ها و چند بار قول آزادی او، از ادامه بلاتکلیفی وی انتقاد کرده بودند.

خبرهایی از اوین- وضعیت روحی میردامادی و تاجزادی بسیار خوب است

2009-11-02T10:11:00.001-08:00

با توجه به اینکه ظرف چند روز آینده رسیدگی به اتهامات موکلانم آغاز خواهد شد به همراه وکیل دیگر پرونده آقای حسین‌آبادی از فردا مطالعه پرونده تاج‌زاده و میردامادی را آغاز خواهیم کرد.

وکیل تاج‌زاده و میردامادی پس از گذشت بیش از ۱۴۰ روز از بازداشت موکلانش توانست امروز در زندان اوین با آنها دیدار و گفت‌وگو کند.

هوشنگ پور بابایی در گفتگو با خبرنگار ایلنا درباره ملاقات امروز با مصطفی تاج‌زاده و محسن میردامادی اظهار داشت: صبح امروز با مصطفی تاج‌زاده در حدود یک ساعت و با محسن میردامادی در حدود نیم ساعت به صورت جداگانه در زندان اوین ملاقات کردم.

وی با بیان اینکه شرایط جسمانی موکلانم خوب و شرایط روحی آنان فوق‌العاده بود، ادامه داد: با توجه به اینکه ظرف چند روز آینده رسیدگی به اتهامات موکلانم آغاز خواهد شد به همراه وکیل دیگر پرونده آقای حسین‌آبادی از فردا مطالعه پرونده تاج‌زاده و میردامادی را آغاز خواهیم کرد.

وکیل تاج‌زاده و میردامادی گفت: در حال حاضر میردامادی با فیض‌الله عرب سرخی در یک بند و مصطفی تاج‌زاده با محسن امین‌زاده در بند دیگر نگهداری می‌شوند.

پوربابایی با بیان اینکه تاج‌زاده و میردامادی از نحوه بازجویی خود رضایت داشتند، اظهار داشت: در این دیدار موکلانم ابراز امیدواری کردند که فرصت مطالعه پرونده توسط وکلا و ملاقات مجدد بعد از مطالعه پرونده فراهم شود.

وی در پایان در پاسخ به این پرسش که آیا رسیدگی به اتهامات موکلان شما به صورت علنی برگزار خواهد شد گفت: تقاضا می‌کنم چنانچه امکانش وجود داشته باشد دادگاه به صورت علنی برگزار شود.

پاسخ شما به فراخوان موج سبز آزادی: یادمان اسرای جنبش سبز / "برای بهمن"

2009-11-02T10:10:00.000-08:00

حمید حمیدی
«به یاد کیوان صمیمی، احمد زید‌آبادی و عبدالله مومنی»

از چند روز پیش که اعلام کردند،فردادر"برج اوین" دیدار عمومی خواهد بود،به روز شماری و شمارش معکوس ساعات روی آورده ام. خیلی دلم می خواست بروم و خانه عبدالله،احمد،کیوان و بهمن را از نزدیک ببینم.همیشه طوری از خانه هاشان صحبت می کردند که نه تنها حس کنجکاوی را افزایش می دادند،بلکه نوعی "بهشت خیالی" را به تصویر می کشیدند،که از مراقبین درب ورودی تا تمامی دست اندرکاران این "برج"، معصومین ومقربین را تداعی می کردند.

به درب ورودی "برج اوین" رسیدم.هیچ اثری از "برجی" که بطور معمول و متصور در ذهن داشتم ندیدم. از ماموری که در مقابل درب آهنی ایستاده بود سوال کردم:
ببخشید،"برج اوین" که می گویند،همین جاست؟
بدون هیچ معطلی پاسخ شنیدم:
بله همین جاست.

پرسیدم:
پس چرا هیچ اثری از "برج"نداره؟
مامور گفت:
اینجا "برج عمودی" نیست،"برج افقی " است. و ادامه داد:
اینجا برج را روی زمین پهن کرده اند.
مامور پرسید:
با چه کسی کار داری؟

گفتم:
اومدم دوستانم رو ببینم.
اسمشون چیه؟ مامور پرسید:
گفتم:
کیوان صمیمی-بهمن اموئی-احمد زید آبادی و عبدالله مومنی
گفت:
چقدر دوستانت کم هستند.

گفتم:
اتفاقأ خیلی هستند، ولی خیلی ها رو اسمشون رو نمی دونمم.
گفت: اینجا چهار تا بلوک داره،بذار بپرسم اینها کدوم بلوک هستند.
پس از اینکه با تلفن از فردی سوال کرد،رو به من کرد و گفت.
برو بلوک یک،بهمن اموئی اونجاست.اگر از اون بپرسی،آدرس بقیه رو می دونه و به تو میگه.
از او سپاسگذاری کردم و در مسیر بلوک یک به راه خود ادامه دادم.
به بلوک یک رسیدم. بهمن منتظر بود.به او سلام کردم و او را در آغوش گرفتم.کنجکاوانه به من نگاه میکرد.گفت:
من منتظر ژیلا بودم.شما رو نمیشناسم.

گفتم:
بهمن جان ما یکدیگر را از اندیشه های هم میشناسیم.شنیدم امروز در اینجا دیدار عمومی است و من هم برای دیدنتان لحظه شماری می کردم.حتمأ ژیلا هم خواهد آمد.پس لطفأ تا تمامی خانواده ها نیامده اند،کمی از خودت بگو. از این "برج افقی".
گفت پس تو هم ماجرای "برج افقی" را شنیده ای؟
گفتم:
بله.از مامور درب ورودی شنیدم.و ادامه دادم.مگر جای دیگری بر روی زمین نبود که اینجا را انتخاب کردید؟
گفت:
ما انتخاب نکردیم.قرعه کشیدند، و اینجا نیز سهم ما شد.

پرسیدم:
اینجا کجاست؟برایم کمی توضیح بده
بهمن گفت:
در این جا چهار زندان است*
به هر زندان دو چندان نقب ، درهر نقب چندین حجره
در هر حجره چندین مرد در زنجیر...
از این زنجیریان ؛
یک تن، زنش را در تب تاریک بهتانی، به ضرب دشنه ای کشته است

گفتم: تو که ژیلا را خیلی دوست داشتی و داری،تو که ژیلا را نکشتی. پس چرا اینجا هستی؟
گفت:
از این مردان یکی، در ظهر تابستان سوزان، نان فرزندان خود را بر سر برزن،
به خون نان فروش سخت دندان گرد، آغشته است
پرسیدم:مگر شما فرزند هم دارید؟
گفت:
از اینان چند کس، در خلوت یک روز باران ریز، بر راه رباخواری نشسته است

گفتم :
مگر هنوز هم در مملکت ما ربا خواری هست؟چرا پول نزول کردی؟
گفت:
کسانی در سکوت کوچه، از دیوار کوتاهی به روی بام جسته اند
گفتم:
این رو هرگز باور نمی کنم.تو هرگز از دیوار-خانه مردم بالا نمی روی. تو که دزد نیستی.
گفت:
کسانی نیمه شب، در گورهای تازه دندان طلای مردگان را می شکستند

گفتم:
ای بابا.تو که آزارت به یک مورچه هم نرسیده،چطور میتونی مردم رو نبش قبر کنی؟
گفت: نه
من اما ، هیچ کس را در شب تاریک توفانی نکشته ام
من اما، راه بر مرد رباخواری نبسته ام
من اما، نیمه های شب ، ز بامی بر سر بامی نجسته ام

پرسیدم:پس چی؟ چرا اینجا هستی؟
دوباره گفت:
در این جا چهار زندان است
به هر زندان دو چندان نقب ، درهر نقب چندین حجره
در هر حجره چندین مرد در زنجیر...

گفتم:تو که من رو جان به سر کردی.
گفت:
در این زنجیریان هستند مردانی که مردار زنان را دوست میدارند
در این زنجیریان هستند مردانی که در رویایشان،
هر شب زنی در وحشت مرگ از جگر بر می کشند فریاد...
من اما، در زنان چیزی نمی یابم؛
گر آن همزاد را روزی نیابم ناگهان، خاموش...

گفتم:من که میدانم.تو همیشه برای برابری قلم زدی
گفت:
من اما، در دل کهسار رویاهای خود؛
جز انعکای سرد آهنگ صبور این علفهای بیابانی،
که می رویند و می پوسند و می خشکند و می ریزند...
با چیزی ندارم گوش.

گفتم:
دلم گرفت از اینهمه ظلم و بی عدالتی. می گفتند اینجا از مامور درب ورودی تا تمامی دست اندر کاران،یاد آور معصومین و مقربین هستند.
بهمن گفت:
مرا گر خود نبود این بند؛
شاید بامدادی همچو یادی دور و لغزان؛
می گذشتم از تراز سرد خاک پست...

جرم اینست!!!
جرم اینست!!!
پرسیدم:
کیوان و احمد و عبدالله و ....... کجا هستند؟
گفت: من که گفتم:
در اینجا چهار زندان است.............

از بهمن دور میشوم و کیوان و احمد و عبدالله و....... را از دور می بینم که هر کدام در یک بلوک، انتظار مردم و خانوادهایشان را دارند.
به سمت درب ورودی بر می گردم و با خود حرف می زنم. فکرم به سوی ژیلا-فرزندان کیوان،همسر و فرزندان احمد،همسر و فرزندان عبدالله و تمامی کسانی که در این "برج افقی"اسیر هستند، پرمی کشد.
با خود می اندیشم
چراخواست آنها محال است

آنها، که هستند ؟
آنها، چه هستند؟
شعری ناب ،از زندگی؟
آیتی از کتاب عشق
ویا رویایی شیرین؟

با خودم می گویم:
هرچه هستند،همانند که
هجوم یادشان،آتشی به خرمن وجودم می افروزد
که با سیلاب اشک نیز خاموش نمی گردد.

آرزوهایشان چه نزدیک است به انسان
می توان آن را لمس کنم.
چه زیباست
اگر آرزوئی محال نباشد.

* با استفاده از شعر "کیفر" سروده زنده یاد احمد شاملو

ستاد ملی جوانان حامی خاتمی و موسوی (88) مردم را به شرکت در راهپیمایی 13 آبان دعوت کرد

2009-11-02T10:04:00.003-08:00

ستاد ملی جوانان در بیانیه ای از مردم دعوت کرد تا با حضور در راهپیمایی روز دانش آموز به دعوت رئیس جمهور قانونی از نظر این ستاد یعنی میرحسین موسوی لبیک بگویند. متن کامل این اطلاعیه به شرح زیر است:

مردم شریف ایران، یاران همیشگی جنبش سبز و دوستداران سعادت ایران عزیز
13 آبان از سال ها پیش به عنوان نمادی از جریان مبارزه علیه استعمار و استکبار در فرهنگ سیاسی کشورمان بروز و ظهور مشخص پیدا کرده است. نهضت ضد استعماری و ضد استکباری ملت ما در 13 آبان ها همواره چراغی پیش روی جنبش مدنی و دموکراتیک مردم ایران است که علیه هرگونه زورگویی و استبداد به پا می خیزد و حیثیت و شرف خود را نیز در راه دفاع از میهن به گرو می گذارد. چنین جنبش و حرکتی منطقاً نمی تواند نظاره گر صرف وقایع و رویدادهای پیرامون باشد و در عین حال هرگونه بازی سیاسی با شعارهای وحدت و آرامش ملی تنها زمانی قابل قبول می داند که استیفاگر حق ملت باشد.
ستاد ملی جوانان حامی خاتمی و موسوی (ستاد88) که حرکت خود را متاثر از جنبش های ضد استعماری و ضد استکباری ملت ایران می داند در پاسخ به دعوت رئیس جمهوری قانونی، میرحسین موسوی، ضمن درخواست از همه مردم شریف ایران برای حضور در مراسم 13 آبان، از تمام اعضای خود در سرتاسر کشور نیز می خواهد ضمن مشارکت در این راه پیمایی اعتراضی، صدای دموکراسی خواهی و ظلم ستیزی جنبش سبز ملتمان را در گوش ظالمان و مستکبران طنین انداز کنند.
ستاد ملی جوانان حامی خاتمی و موسوی (ستاد88)

بیانیه سازمان جوانان و دانشجویان مجمع نیروهای خط امام به مناسبت سالروز 13 آبان

2009-11-02T10:04:00.001-08:00

سازمان جوانان و دانشجویان مجمع نیروهای خط در آستانه 13 آبان با صدور بیانیه ای مردم را به حضور در راهپیمایی این روز دعوت کردند. متن این بیانیه را بخوانید:

روز سیزده آبان ماه که یادآور مجاهدتهای ضد استبدادی و ضد استعماری ملت ستم ستیز ایران به رهبری امام راحل قدس سره الشریف است در سال جدید و در پی حوادث بعد از انتخابات و مذاکرات ژنو، روز نگرانی ملت ایران نسبت به دستاوردهای 45 سال مبارزات ضد استبدادی و استعماری بشمار می آید. البته نمادهای سبز جوانان مجمع نیروهای خط امام(ره) در 13 آبان ماه امسال، معنا و مفهوم دیگری نیز خواهد داشت و آن تجدید میثاق با روح بلند و ملکوتی امام راحل(ره) و بزرگداشت شهدای دانش آموز(سال 57) و نیز همدردی و تسلای خاطر به بازماندگان شهیدان راه سبز امید.

فریادی که امام راحل از بدو نهضت اسلامی در سالهای آغازین دهة چهل بر علیه استبداد داخلی و صهیونیزم پرورده در دامان نظامهای سرمایه داری اروپا و آمریکا برکشید، برگرفته از برنامه های حیاتبخش و متعالی اسلام«کونوا للظالم خصما و للمظلوم عونا» بوده است که آن حضرت را به طرد و نفی استبداد داخلی و سپس مرزبندی با استکبار جهانی رهنمون می ساخت؛ البته حرکتهای دانش آموزان آزاده ای که در سال 57، چونان کبوتران خونین بال حرم دانشگاه به آسمان ابدیت عروج کردند و نیز حرکت دانشجویان مسلمان پیرو خط امام در آبان سال 58 نیز در همین مسیر باید مورد ارزیابی قرار گیرد و دقیقا از همین روست که روز 13 آبان بنا به گواه هر سه حادثه ای که در آن روی داده و بنا به آموزه های دین مبین اسلام، روز مبارزه با مظاهر هرگونه استکبار بشمار می آید.

به عبارت دیگر، در روز 13 آبان هرسال، مناسب است که در کنار آداب و مراسم و تشریفات و احیانا بهره برداریهای تبلیغاتی رسمی! آرمانها و اهداف تاریخی ملت ایران در مبارزه با اشکال و مصادیق استبداد و استعمار و زمینه های پیدایش و تکوین این دو غدة سرطانی، مورد بحث و بررسی قرار گرفته و ملت ستم ستیز ایران، طرحهای نوینی در تعیین مصادیق و شیوه های مختلف مقابله با این دو اهریمن تاریخی، در اندازند.

پس، 13 آبان روز ترسیم سالانة مختصات سیاست داخلی و خارجی ملت آزادة ایران و اعلام آن به دست اندرکاران و دستگاههای مسوول و متولی در سیاستهای داخلی و خارجی کشور است؛ لذا در سال جاری و پس از حوادث تلخی که در ماههای گذشته بر پیکر رنجور ایران اسلامی رفت؛ جای دارد که در 13 آبان سال جاری خاطرِ دولتمردان را به این نکته توجه دهیم که سیاستهای خارجی و داخلی هر کشوری در پهنة گیتی، دو روی یک سکه است و محال است که دولتی در داخل با مردم خود به درستی معامله نکند و ، بتواند در عرصة خارجی و بین المللی مبارزة جدی و صادقانه با متجاوزان و جلادان بین المللی در فلسطین و چچن و اویغور و... داشته باشد.

اقتدار طلبی در جهان امروز پیوندی ناگسستنی با استثمار خارجی دارد و از اینرو نه دولت وابسته به بیگانگان توان گسترش آزادیها و رفع تبعیضها و برقراری عدالت اجتماعی را دارد و نه دولت اقتدار طلب می تواند مبارزة جدی با نظام سلطة بین المللی داشته باشد. تجربة برخی دولتهای ماجراجو نظیر عراق یا اوگاندا در زمان «عیدی امین» نشانگر آن است که هر دولت خودسر و هیاهوگر را نمی توان قهرمان مبارزه با سلطة جهانی تلقی کرد و چنین دولتهایی که به سرکوب نیروهای داخلی دست می زنند در نهایت مجبور می گردند برای حفظ قدرت خویش و تداوم این سرکوبها از حمایت و پشتیبانی همان نظام استکبار و سلطة بین المللی بهره مند شوند.

بنابراین نمی توان باور کرد در جهان امروز یک نظام سیاسی با منطقی دوگانه در باب مسائل انسانی برخورد کند و ضمن تلاش برای راه اندازی یک استکبار ملی و گسترش دامنة قدرت و اقتدار خویش به بهای سلب حقوق و آزادیهای افراد و اقشار و گروهها و صنوف داخلی، مدعی مبارزه با استکبار جهانی و دفاع از حقوق کشورها و ملتها باشد. آیا از ما که داعیه دار مبارزه و مقابله با شاخصهای یادشدة نظام استکبار بین المللی هستیم پذیرفته است که با اتخاذ مشی انحصارطلبانه به حذف و هدم رقبای سیاسی خویش از طریق توسل به هر وسیلة درصدد ایجاد یک نظم خودساخته! در کشور باشیم و با رقبای داخلی خود همان کنیم که دیگران با رقبای خویش در منطقه و عرصة بین المللی می کنند؟ آیا اگر در داخل بگوئیم هیچ قرائت دیگری(غیر از آنچه که قدرتمندان دارند) از دین و اندیشه، رسمیت و جواز ندارد پیشاپیش اقدامات سلطه جویانة امپریالیستها و مستکبران عرصة بین المللی را در ستمها و زورگوئیهای خویش تبرئه و تطهیر نکرده ایم؟

اگر عادلانه نمی دانیم آمریکا و یا اروپا از مفاهیمی نظیر حقوق بشر یا دموکراسی استفادة ابزاری نمایند و بر مخالفان خویش جفا نمایند و انگ و تهمتِ شرارت و حمایت از تروریسم بین الملل بزنند چرا در داخل از مقولاتی نظیر ، ارزشهای انقلاب و دفاع مقدس سوء استفاده کرده و در برخی دادگاهها - که اتفاقا توجه ملت هوشیار و ستم ستیز ایران را برنیانگیخت - باران تهمتهایی نظیر جاسوسی، مزدوری و براندازی نرم و ... امثال اینها را نثار مخالفان سیاسی خویش می کنیم.

اگر داعیة مبارزه با استکبار داریم باید در درجة نخست برخوی قدرت طلبی و تکاثر در روح خویش غلبه یابیم و سپس در محیط جامعة خود با مظاهر استکبار مقابله کرده و آنگاه علمِ جنگ با استکبارِ جهانی را بر دوش برکشیم. مع الاسف، این زیست دوگانه در منطق سیاسی دیری است در سیاست خارجی و داخلی کشور ما راه یافته و خوف آن می رود که با ادامة انحصار طلبی برخی صاحبان قدرت و ثروت در داخل کشور، مقولة مبارزه با استکبار جهانی در حد شعار به قصد سرپوش نهادن بر مشکلات داخلی تنزل یابد .

سازمان جوانان و دانشجویان مجمع نیروهای خط امام ره

نگرانی سپاه از حضور گسترده سبزها در راهپیمایی 13 آبان

2009-11-02T10:03:00.003-08:00

سپاه پاسداران، در بيانيه اي به مناسبت سيزدهم آبان‌ماه ضمن دعوت از مردم برای حضور در این راهپیمایی تصریح کرد که ملت ایران به هيچ جرياني اجازه نخواهد داد با طرح شعارها و مسايل انحرافي و دروغين به اراده راسخ و عزم پولادين آنان خدشه‌اي وارد سازد. گفتنی است، سپاه پاسداران در آستانه روز قدس نیز با صدور بیانیه ای شدیدالحن هشدار داده بود که نسبت به حضور سبزها در این راهپیمایی واکنش نشان خواهد داد. با اینحال ملت سبز ایران در راهپیمایی روز قدس حضور میلیونی به هم رساندند. به گزارش ايلنا در اين اطلاعيه آمده است:

در صحنه حوادث و رخدادهاي13 آبانماه مصاديقي از پايداري و فداکاري ملت مجاهد و جوانان رشيد و انقلابي ايران در مبارزه عليه قدرت‌هاي شيطاني و استکباري وجود دارد که هريک به تنهايي مي تواند منشاء تداوم حرکت انقلاب اسلامي و ظلم‌ستيزي و آرمان گرايي نسل هاي متعهد و مؤمن اين سرزمين در بستر تاريخ قرار گيرد.

اين بيانيه مي افزايد:تبعيد حضرت امام خميني (ره) از ايران به ترکيه در سال 1343، کشتار وحشيانه دانش آموزان انقلابي و حماسه‌ساز در سال 1357 و تسخير لانه جاسوسي آمريکا و مرکز فرماندهي و مديريت براندازي نظام جمهوري اسلامي در سال 1358 حوادث تاريخ سازي هستند که شعار مبارزه ايرانيان غيور و غيرتمند عليه قدرت‌هايي زورگو و سلطه جو، به ويژه آمريکاي جنايتکار و تجاورزگر و جهاد بي‌امان و خستگي ناپذير آنان براي دفاع از ارزشهاي متعالي و سعادت بخش ديني، ملي و انقلابي را همواره در معرض جهانيان قرار داده‌ است.

اين بيانيه در ادامه با اشاره به شکست‌هاي تلخ و پي در پي آمريکا و شيطان بزرگ در سي سال دشمني با انقلاب اسلامي و اعتراف دولتمردان و سردمداران محافل سياسي- امنيتي غرب نسبت به ناکارآمدي و استيصال نقشه‌ها و ترفندهاي شيطاني نظام سلطه عليه ملت ايران آورده است: درايت و هوشمندي ولايت فقيه و رهبري انقلاب اسلامي و هوشياري و بصيرت مثال زدني مردم انقلابي و رشيد ايران، نه تنها نظام، انقلاب و ميهن اسلامي را در برابر طوفان هجمه‌ها و توطئه‌هاي سهمگين استکباري حفظ کرده است بلکه آن را به موتور محرکه و الگوي نافذ و جامعي براي شکل‌گيري نهضت‌ بيداري جهاني و فراگير شدن امواج ظلم ستيزي و عدالت خواهي در جاي جاي عالم کفرزده و تحت سلطه و ستم امروز مبدل ساخته است؛ دستاوردي سترگ و حقيقتي انکارناپذير که بگونه‌اي برجسته و ملموس فراروي وجدان‌هاي بيدار و تشنة عدالت و آزادي قرار گرفته است.

در ادامه اين بيانيه با برشماري جنايات و خيانت‌هاي آمريکا عليه ملت ايران و عدم تغيير راهبرد شيطاني کاخ‌سفيد در عرصه خصومت‌ورزي و کينه‌توزي عليه نظام و انقلاب اسلامي و اطمينان ناپذيري و بدبيني ايرانيان نسبت به برخي تغييرات تاکتيکي سردمداران آمريکايي در سطح ادبيات رايج و فريبنده سياسي و گفتمان‌هاي بدون پشتوانه و صداقت رسانه‌اي تاکيد شده است:

مقاومت و ايستادگي در برابر نظام سلطه و تفکر استکباري، راهبردي است که ملت ايران با الهام از آموزه‌هاي جاودان حضرت‌امام‌(ره) و مقام معظم رهبري ( مدظله العالي ) آموخته است و در اين راستا، ضمن رصد هوشمندانه رويکرد‌ها و رفتارهاي آمريکا و ديگر دشمنان خود، تا هنگامي که ماهيت استکباري و ظالمانه حاکمان کاخ سفيد تغيير نکرده و آنان به پذيرش حقيقت انقلاب اسلامي و رعايت حقوق کشور و جبران جنايات بي شمار تاريخي آنها عليه خود اطمينان و اعتماد پيدا نکنند، همچنان دشمن شماره يک ايران اسلامي به شمار رفته و پيشتازي خود را در مصاف با مستکبران و زورگويان حفظ خواهند کرد.

اين بيانيه در پايان با دعوت از آحاد و اقشار مختلف ملت ايران، بويژه نسل بالنده، شاداب و آينده‌ساز جوان کشور، براي حضور پرشور و گسترده در آئين‌ها و مراسم گراميداشت 13 آبانماه و روز مبارزه ملي با استکبار جهاني و نمايش تجديد ميثاق ايرانيان با آرمانهاي امام (ره) و بيعت مجدد با ولايت فقيه و رهبر حکيم وفرزانه انقلاب اسلامي و تاکيد بر هوشياري آنان نسبت به احتمال شيطنت و فتنه‌انگيزي ايادي دشمن و عده‌اي غافل و فريب خورده در اين همايش عظيم استکبار ستيزي آورده است: ملت عظيم الشان ايران اسلامي، آمريکا و شيطان بزرگ را عامل اصلي گرفتاري‌هاي جهان اسلام و منشاء فتنه و توطئه عليه نظام‌و انقلاب اسلامي مي‌داند و در ميدان نبرد جديدي که قدرت‌هاي خيره سر و زورگو، تحت سيطره و راهبري آمريکا براي جنگ نرم عليه ايران گشوده‌اند، با حضور عالمانه و فداکارانه خود همانند هشت سال دفاع مقدس در عرصة جنگ سخت نظامي، شکست سختي را به دشمنان نادان و ناتوان خود تحميل خواهد کرد و در اين راستا به هيچ جرياني اجازه نخواهد داد با طرح شعارها و مسايل انحرافي و دروغين به اراده راسخ و عزم پولادين آنان خدشه‌اي وارد سازد.

شکستن قلم‌ها ادامه دارد؛ روزنامه سرمايه لغو امتياز شد

2009-11-02T10:03:00.001-08:00

روزنامه سرمايه براساس تصميم هيات نظارت بر مطبوعات در جلسه مورخ يازدهم آبان لغو امتياز شد.

به گزارش ایلنا‌، هیات نظارت بر مطبوعات امتیاز روزنامه سرمایه را به استناد تبصره13 ماده11 قانون مطبوعات لغو كرد. علت لغو امتیاز این روزنامه تخلفات مكرر از مفاد ماده9 قانون مطبوعات اعلام شده است.

در گزارش روابط عمومی معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع رسانی آمده است روزنامه سرمایه علاوه بر تخلفات فوق الذكر خارج از زمینه مصوب (به عنوان نشریه ای تخصصی با زمینه علوم انسانی و روش آموزشی و پژوهشی) منتشر می شد و مشخصات شكلی مندرج در پروانه انتشار از جمله قطع و روش نشریه را نیز بدون اخذ مجوز لازم و تایید هیات نظارت بر مطبوعات تغییر داده بود.

روزنامه سرمایه به صاحب امتیازی و مدیرمسئولی حسین عبده تبریزی منتشر می شده است. گفتنی است روزنامه سرمایه پیش از این چندین نوبت از هیات نظارت بر مطبوعات و اداره كل مطبوعات و خبرگزاری های داخلی تذكر كتبی دریافت كرده بود.

بهارستان پيام ما را بشنود: نامه سرگشاده خانواده‌های زندانيان سياسی به رئيس قوه‌مقننه

2009-11-02T10:02:00.001-08:00

جمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی حوادث پس از انتخابات با تجمع در مقابل مجلس شورای اسلامی اعتراض خود را به روند رسیدگی به عزیزان در بندشان اعلام کردند. این خانواده در پایان در نامه سرگشاده‌ای به رئیس مجلس هشتم خواستار شنیده شدن صدای اعتراضان از سوی مجلسیان شدند. متن کامل این نامه به قرار زیر است:

بسم رب المظلومین

یازینب یازینب

جناب آقای دكتر علی لاریجانی
ریاست محترم قوه مقننه

با سلام و احترام
صبح امروز، مورخ یازدهم آبان ماه سال یك هزار و سیصد و هشتاد و هشت هجری شمسی، برابر با چهاردهم ذی القعده یك هزار و چهارصد و سی هجری قمری، ما خانواده های زندانیان سیاسی با اذعان به اهمیت قوه مقننه یكی از سه قوه مستقل پیش بینی شده در قانون اساسی كشورمان به مقابل خانه ملت آمدیم تا از نزدیك صدای اعتراضمان را به همه بی عدالتی هایی كه در این نزدیك به پنج ماه اسارت قهرمانان راستین ایران، بر ما و عزیزان دربندمان رفته است، به گوش شما و نمایندگان مردم برسانیم.

امروز ما به بهارستان آمدیم. به پاس قهرمانی های پدران و مادرانمان در انقلاب مشروطه كه خواست اولیه شان ایجاد عدالتخانه، با رشادت ها و استواری ها و مبارزات اصیلشان به ایجاد مجلس شورای ملی منجر شد. به بهارستان آمدیم به یاد شلیك توپ های استبداد محمدعلی شاهی به این نماد حاكمیت رای مردم و به شكرانه پایدار ماندن این نهاد مردمی تا شنیده شدن صدای مدرس و مدرس ها و تا امروز كه هنوز استقلال رأی نمایندگان واقعی ملت می تواند امیدبخش و نشاط آفرین باشد.

امروز ما در میانه فصل خزان به بهارستان آمدیم تا پیام اعتراضمان را هم به شما برسانیم و هم به مردمی كه بهارستان را و شأن و منزلت تاریخی آن را خوب می شناسند. آمدیم تا زیر بارش باران پاییزی از سرمای خانه هایمان با شما سخن بگوییم و دل هایی كه این روزها در اوج بی عدالتی هایی كه بر ما و عزیزانمان رفته است، تنها به پشتیبانی های بخش گسترده ای از مردم كوچه و خیابان و شهروندان آگاه و مسئولیت شناس و نیز مراجع عالی مقدار و نخبگان و اندیشمندان و هنرمندان و بزرگان حوزه و دانشگاه گرم است.

ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
ما امروز بی اطلاع از تعطیلی مجلس آمدیم تا از عدم پاسخگویی به نامه درخواست ملاقاتمان با شما گله كنیم . نامه ای كه ماه هاست در انتظار پاسخش نشسته ایم و پس از نامه سرگشاده جمعی از خانواده ها به حضرتعالی و نیز ملاقات آنان با یكی از نواب رئیس مجلس و اعضای كمیسیون امنیت ملی و فراكسیون خط امام (ره) و تعدادی از نمایندگان مجلس و بی نتیجه ماندن آن اقدامات، برای شما ارسال شد تا خود خانواده ها را به خانه خودشان، مجلس، دعوت كنید و نكردید و پیگیری های ما نیز برای این دیدار ثمری نداد.

همانطور كه ارسال نامه تعدادی از خانواده ها به كمیسیون اصل نود نتیجه ای به دنبال نداشت. ما آمدیم و در زیر باران رحمت الهی به عنوان نمادی از گستره رحمت و كرامت او ایستادیم و بی صدا در طلب آزادی عزیزانمان از بند و اجرای قانون برای همه، مظلومیت خویش را نیز با شعار الله اكبر فریاد كردیم و حیفمان آمد كه شما حتی از خبر این تجمع اعتراضی آگاه نشوید.

جناب آقای دكتر لاریجانی
به ما می گویند كه شما نیز چون دلسوزانی دیگر، مجدانه در پی حل و فصل نمودن قائله ای هستید كه آفرینندگان آن با استفاده از مصونیت آهنین روزگار به خرمی می گذرانند و ما باور كرده ایم. گفته اند نمایندگان مردم درد مردم دارند و با اندوه آنان اندوهگین و به شادی آنان شادند و ما سعی می كنیم باور كنیم اما نمی دانیم چرا آقایان علیرغم وعده های مكرر اهمال نموده و هنوز گزارشی از پرونده های مربوطه به مجلس ارائه نكرده اند و مجلسیان چرا پرسشگر و پیگیر این مسئله نیستند؟

ما آمدیم تا به نمایندگان محترم یادآورشویم چندین ماه است خانه هایی سرد و خاموش و قهرمانانی دربند و خانواده هایی سرگشته و در به در كوچه و خیابانند و روند دستگیری ها چه به صورت فردی و چه گروهی و در كمال تأسف حتی با شبیخون به مراسم مذهبی و معنوی دعای كمیل به بهانه های واهی،‌ ادامه دارد. شما را مباد آرام یافتن تا زمانی كه پرچم حق خواهی ما را می بینید و فریاد تظلم ما را می شنوید. و ندیدن و نشنیدن شما اینك كه ما در مقابل دیدگان هزاران رهگذر و مسافر شهری خواسته برحقمان را اعلام كرده ایم، هرگز موجب سلب مسئولیت از شما نیست.

ریاست محترم قوه مقننه
اینك ما خانواده های زندانیان سیاسی كه خوشبختانه اتهامات و افتراها برما نیز چون عزیزان دربندمان كه جرم اصلی شان اصلاح طلبی ومنتقد بودن آنان است، قابل پذیرش نخواهد بود، هم چنان مصمم به استفاده همه ظرفیت های قانون اساسی كشورمان هستیم و تقاضا داریم در اسرع وقت مجالی را برای گفتگویی رویاروی برای شنیدن همه سخنان ما فراهم آورید تا بهارستان همچنان امیدبخش باشد و این خانه،‌خانه ملت بماند.

من الله التوفیق و علیه التكلان
11/8/1388
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی

میرحسین موسوی در دیدار با خانواده فیض‌الله عرب‌سرخی: "بازداشت‌شدگان، بازجویان را به چالش کشیده‌اند"

2009-11-02T10:00:00.000-08:00

"چه آن‌هایی که فرزند این انقلاب بوده و برای این انقلاب زحمت کشیده‌اند و چه جوان‌هایی که با نیت پاک وارد جنبش شده‌اند و این جنبش را با پاکی و صداقت خود به پیش بردند هدفی جز ساختن کشور و اعتلای آن نداشتند."

میرحسین موسوی به همراه زهرا رهنورد با حضور در منزل فیض الله عرب سرخی عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که بیش از چهار ماه از بازداشت او می گذرد با خانواده او ملاقات و از آنها دلجویی کردند. میرحسین موسوی در این دیدار با ابراز تاسف از بازداشت چهره های سیاسی تاکید کرد‌: "چه آنهایی که فرزند این انقلاب بوده و برای این انقلاب زحمت کشیده اند و چه جوان هایی که با نیت پاک وارد جنبش شده اند و این جنبش را با پاکی و صداقت خود به پیش بردند هدفی جز ساختن کشور و اعتلای آن نداشتند."

وی تاکید کرد: "هیچ کدام از این دو گروه به دنبال خرابکاری نبوده و همه دنبال ساختن کشور بودند و من نمی دانم چرا کسی این موضوع را نفهمید. کسانی‌که مخالف نظام بودند هیچ گاه وارد این جنبش نشدند‌." وی با بیان اینکه مسیری که ما در آن قدم گذاشته‌ایم سختی‌‌های زیادی دارد افزود‌: "از پیش از انقلاب سختی های زیادی کشیده ایم و سختی های این دوران را هم ادامه همان مسیر می دانیم."

موسوی خاطر نشان کرد‌: "مطمئنا روند به سمت بهتر شدن است و همه چیز نهایتا به نفع کشور پایان می‌یابد." وی در ادامه با اشاره به چهره‌های سیاسی که در جریان حوادث پس از انتخابات باز داشت شده‌اند گفت‌: "بازجوها در مکالمه‌ها و دیالوگ‌های شبانه‌روزی که با فرزندان انقلاب دارند به چالش کشیده می‌شوند طبیعی است که به فکر فرو روند و شب‌ها در خلوت خود فکر کنند."

موسوی ادامه داد‌: "در حال حاضر اطلاعاتی که از زندان‌ها به ما می‌رسد حکایت از آن دارد که این گفتمان چالش بر‌انگیز بین بازداشت‌شدگان و بازجوها بوجود آمده است‌." وی در ادامه با بیان اینکه از روز اول به آن‌ها گفتیم رسانه‌ها را آزاد کنید اضافه کرد: "اگر رسانه‌ها آزاد باشند و مردم بتوانند حرفشان را بزنند اکنون به اینجا نرسیده بودیم. یکی از اصلی‌ترین مشکلاتی که امروز با آن مواجه شده‌اند به دلیل محدودیت رسانه‌هاست."

نخست وزیر دوران امام تاکید کرد‌: "با مردم باید با ملاطفت برخورد کرد چه آن‌هایی که فرزندان این انقلاب بوده و برای نظام زحمت کشیده‌اند و چه جوان‌هایی که با نیت پاک وارد این جنبش شده‌اند‌. زدن و زندانی‌کردن و اخراج از دانشگاه‌ها و خوابگاه‌ها راه‌حل مشکل نیست. راه حل آنست که مردم به بینند مقصرین کهریزک و خوابگاه‌ها به سزای اعمال خود رسیده‌اند‌، راه‌حل آنست که اگر عده‌ای به دلایل سیاسی دستگیر شده‌اند مطابق قانون اساسی در مقابل هیئت منصفه و بصورت علنی محاکمه شوند تا هم هیئت منصفه و هم مردم دفاعیات آن‌ها را بشنوند‌."

موسوی گفت: "اجرای ناقص قانون‌اساسی همه آنرا بی‌اعتبار خواهد کرد و مرجعیت آنرا به عنوان میثاق ملی و دینی از بین خواهد برد.

در این دیدار زهرا رهنورد به نقش بزرگ زنان در آرمان‌های آزادی‌خواهانه رفع تبعیض و جنبش سبز اشاره کرد و گفت‌: "در شرایط فعلی زنان ایران از پتانسیل بالای فکری - علمی - اجرایی و مبارزاتی برخوردارند و در جنبش سبز نیز پیشتاز بوده‌اند‌. زنان نه تنها به منافع ملی کشور خود می‌اندیشند و در راه تحقق آن و آرمان‌های دموکاتیک فعالیت می‌کنند‌، بلکه در رابطه با رفع تبعیض نیز مطالبات خود را پیگیری می‌کنند‌‌."

وی در بخش دیگر از صحبت‌های خود گفت‌: "در بند کردن زنان آزاد‌اندیش چه آنان که برای رفع تبعیض مبارزه کرده و زندانی شده‌اند و چه آنان که در جنبش سبز پیشتاز بوده‌اند‌، جفای بزرگی در حق آزادی و آرمان‌های اسلامی است‌. لذا همینجا‌، آزادی بی‌قید و شرط همه زندانیان‌، بخصوص خواهان آزادی فوری زنان زندانی هستم‌.‌ زندانی کردن وجهه بسیار بدی برای نظام جمهوری‌اسلامی به مردم ارائه می‌دهد‌."

در این دیدار همچنین خانواده عرب سرخی گزارشی از آخرین وضعیت فیض الله عرب سرخی مطرح کردند. به گفته همسر عرب سرخی آخرین دیدار او با همسرش مربوط به چهارشنبه هفته گذشته بوده که در این ملاقات همچنان به دختران او اجاز دیدار با پدر را ندادند.

همسر عرب سرخی با انتقاد از بلاتکلیفی و عدم تشکیل دادگاه علی رغم اتمام بازجویی ها گفت: "همسرم در آخرین ملاقات خود گفت که به بازجویش گفته است آنقدر به راهی که در این ۳۰ سال برای نظام و انقلاب رفته ام اعتقاد دارم که اگر همین امروز با دلایل واهی مرا اعدام کنید فکر می کنم پیش برادران شهیدم خواهم رفت."

برگرفته از: کلمه

هموطن پا به پایم بیا ...ا

2009-11-02T04:41:00.000-08:00

رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا: "منتظر صفایی فراهانی می‌مانیم"

2009-11-02T04:04:00.001-08:00

"حرف‌هایی که رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا زد نشان داد او هنوز گذشته را فراموش نکرده است. کنفدراسیون فوتبال آسیا سهمیه ایران در کمیته اجرایی AFC را پس نمی‌گیرد. درحالی که اساسنامه تشکیلات آسیایی فوتبال تأکید دارد اعضا در صورت غیبت‌های متوالی با خطر حذف کرسی مواجه می‌شوند اما رئیس کنفدراسیون آسیایی فوتبال گفت: «بدون شک رأیی که اعضای کنگره فوتبال آسیا به صفایی داده‌اند تا پایان سال 2011 پس گرفته نمی‌شود چون ایران یکی از مهمترین کشورهای فوتبال آسیاست که ما نمی‌توانیم این قدرت تصمیم‌گیری مسائل کلان فوتبال قاره را از ایران بگیریم.»"

این جمله شخص رئیس پاسخی قانع‌کننده بود بر این ابهام که رئیس سابق فدراسیون فوتبال آسیا و یکی از تصمیم سازان اصلی فوتبال آسیا که در پی اتفاقات پس از انتخابات در تهران بازداشت شده و تا به حال در اولین نشست کمیته اجرایی شرکت نکرده و اگرچه پرونده‌اش برای دادرسی به دادگاه ارسال شده اما بعید است در 24 نوامبر بتواند به عنوان نماینده ایران در اجلاس AFC شرکت کند. غیبتی که تعداد غیبت‌های او را در اجلاس به عدد دو می‌رساند و بر اساس قوانین تنها یک امکان غیبت دیگر برایش باقی می‌ماند. با این وجود بن همام که ریاست بر فوتبال آسیا را مدیون تلاش‌های این عضو ایرانی هیأت اجرایی است به صراحت از تعدیل قوانین درباره کرسی ایران سخن گفت و اعلام کرد این کرسی پس گرفته نمی‌شود.

او در این باره گفت: «اگرچه صفایی به جلسات نیامده اما 23 عضو دیگر جای او را پر می‌کنند ولی همه ما به انتظار بازگشت این عضو اثرگذار تشکیلاتمان نشسته‌ایم. در همه این سالها صفایی یکی از مؤثرترین و فعال‌ترین اعضای تصمیم‌ساز فوتبال آسیا بوده است. امیدوارم شرایط طوری شود که او هرچه زودتر به جمع ما برگردد. فراموش نکنید که فراهانی نماینده ایران و نماینده کشوری است که فوتبال قوی وقدرتمندی دارد. این کرسی متعلق به ایران است و به هیچ وجه پس گرفته نمی‌شود.»

کسب کرسی‌های بین‌المللی یکی از چالش‌های همیشگی پیش روی ورزش ایران بوده است اگرچه در سال‌های قبل داریوش مصطفوی، ناصر نوآموز و مهدی خبیری از ایران در کمیته اجرایی فوتبال آسیا عضویت داشتند اما با تغییر چارت مدیریتی حالا شرایط به گونه‌ای است که سهمیه‌ها به افراد تعلق می‌گیرد و فدراسیون‌های ملی تنها می‌توانند از نمایندگان شان حمایت کنند. یعنی کرسی تعلق گرفته به صفایی تنها در شرایطی برای ایران باقی می‌ماند که شخص او از این فرصت استفاده کند.

ایران در سال‌های گذشته یک کرسی بزرگ بین‌المللی ورزشی را به دلیل تغییر مدیریت و عدم حمایت از نماینده ایرانی صاحب کرسی از دست داده است. کرسی عضویت در کمیته بین‌المللی المپیک که در دولت اصلاحات با روی کار آمدن محسن مهرعلیزاده از دست رفت! مصطفی هاشمی‌طبا می‌توانست عضویت افتخاری حضور در این نشست‌ها را برای ابد در اختیار داشته باشد اما ایران از تنها بازوی اجرایی تصمیم‌گیرش درمجمعی بین‌المللی محروم شد. فرصتی که حالا سال هاست در حسرتش می‌سوزد.

اتفاقی که شخص هاشمی طبا درباره‌اش می‌گوید: «دیگر هیچ وقت نصیب ایران نمی‌شود.» و ادامه می‌دهد: «کشورهای مختلف برای چنین کرسی‌هایی در هر بخشی از ورزش که باشد سالها زحمت می‌کشند و کلی هزینه می‌کنند اما ایران همان معدود فرصت‌هایی که به دست می‌آید را به دست خود می‌سوزاند.» این درست همان عقیده‌ای است که بهرام افشارزاده دبیر کمیته ملی المپیک ایران دارد. او درباره سهمیه‌های بین‌المللی می‌گوید: «یکی از کشورهای شرق آسیا کرسی IOC ‌اش متعلق به وزیر اقتصادشان است که به جرم اختلاس به حبس ابد محکوم شده اما او هر بار برای حضور در جلسات از زندان با اسکورت به نشست‌ها می‌رود و برمی گردد تا آن کرسی مهم را از دست ندهند.»

این اتفاق حالا شاید شرایطی مشابه با وضعیت صفایی دارد. او که به دلیل تخلفاتش باید محاکمه شود اما تا دو سال دیگر صاحب کرسی مهمی برای فوتبال ایران است. کمیته اجرایی بالاترین مقام تصمیم گیر در فوتبال آسیا است که همه سیاستگذاری‌ها و برنامه‌های فوتبال قاره پس از تصویب این اعضای 24 نفره قابلیت اجرا پیدا می‌کند.

در این جمع اما صفایی به دلیل دوستی نزدیک با بن همام و به عنوان عضوی که پایه‌گذار ریاست مرد قطری در فوتبال آسیا بود و او که با استفاده از نفوذ و قدرت لابیگری‌اش در کشورهای آسیایی توانست بن همام را تنها به لطف یک رأی اختلاف، رایی که بسیاری معتقدند به دستان علی کفاشیان به صندوق انداخته شد، عضو کمیته اجرایی فیفا کند، حضورش در تشکیلات آسیایی این فرصت را برای فوتبال ایران ایجاد می‌کند تا فوتبال کشور نقشی بزرگ در تصمیم‌گیری‌های فوتبال آسیا داشته باشد.

برگرفته از: خبرآنلاین

توزیع صدها بسته شکلات در قم و تهران و دعوت برای 13 آبان / گزارش تصویری

2009-11-02T04:02:00.001-08:00

جمعی از هواداران جنبش سبز در روز میلاد حضرت معصومه(س) و امام رضا(ع) به توزیع صدها بسته شکلات در سطح شهر قم و تهران اقدام کرده و مردم را به حضور سبز در روز 13 آبان دعوت کردند‌. هم چنین جمعی از دختران سبز با حضور در حرم حضرت معصومه(س)، برای آزادی هر چه سریعتر زندانیان بی گناه و هم چنین برای شادی روح شهدای راه سبز آزادی دعا کردند.

یادداشت وارده/ 13 آبان، نماد مبارزه با استبداد و استکبار

2009-11-02T04:01:00.002-08:00

رحیم همتی
"اما در نزدیکی 13 آبان 88 دستگاه اجرایی کشور برای برقراری رابطه آمریکا با ذوق زدگی تمام در حال اقدام است و باید بدانیم که جریان دانشجویی در سال 58 به دلیل احساس خطر نسبت به وقایع تاریخی مانند کودتای 28 مرداد اقدام به تسخیر سفارت آمریکا کرد و در سال 76 وارد فاز اصلاحات شد. در سال 88 متهم به انقلاب مخملی است و به همین جهت نباید دور از انتظار باشد که 13 آبان به نماد آزادی همان مبارزانی تبدیل گردد که امروز به خاطر دفاع از قانون اساسی و حقوق ملت ایران دربندند."

درتاریخ ایران قبل از انقلاب هرچه به گذشته رجوع می کنیم ملت در یوغ استبداد و نفوذ بیگانگان بوده است. با عبور اروپا از قرون وسطی و وارد شدن آن در انقلاب صنعتی‌، کشورهای در حال توسعه شان برای کسب مواد اولیه صنعت و به دست آوردن ثروت‌، دست به سوی کشورهای فقیر که دارای منابع زیر زمینی و روزمینی بودند دراز کردند زیرا این کشورها خود عاجز از بهره وری و بهره بردای از منابع خود بودند و این عجز و ناتوانی در نتیجه استبداد حکام کشورها و علی الخصوص ایران بود.

از دوران صفویه به تدریج کشورهای اروپایی چشم به سوی منابع ایرانی دوخته و کم کم به نوعی چترشان را بر آسمان ایران گستراندند که در دوره قاجاریه تداوم داشت و همین تداوم باعث عجز حکومت در مقابل بیگانگان و قبایل تجریه طلب شد. عجز و ناتوانی شاهان قاجاری باعث شد که قسمت هایی از ایران در قالب عهدنامه های گوناگون جدا شده و حاکمان نیز توان مقابله با این نابسامانیها را نداشت همین نابسامانیها باعث واکنش مردمی شد که در رفت و آمد به اروپا شاهد پیشرفت و ترقی آنها بودند و از طرفی تحصیلکرده های فرنگ برگشته نیز نابسامانیها را می دیدند و و جود رهبرانی اصلاح طلب از جمله امیر کبیر و قائم مقام فراهانی و تنی چند از اندیشمندان و روحانیون حق طلب در مقابل این نابسامانیها سر تعظیم فرو نیاوردند که اعتراضات و اتحاد این نیروها باعث پیدایش انقلاب مشروطه شد.

پیدایش انقلاب مشروطه برای عدالت و دموکراسی و مبارزه با استبداد و مداخله بیگانگان بود اما عدم استراتژی مناسب رهبران برای جامعه ایرانی باعث گسست در بین نیروهای مبارز گردید که در نتیجه به برگشت دوباره استبداد انجامید و این استبداد و دیکتاتوری تا سال 57 ادامه داشت هر چند در دوره هایی فضای باز و آزاد به وجود آمد و نهضت ملی به عنوان یک نهضت آزادی خواهی و اصلاح طلب به عرصه آمده. اما در این زمان نیز عدم بینش و استراتژی احزاب و گروهها و تمایل رهبرانی به سوی حکومت باعث شکست این نهضت آزادی خواهی گردید.

مردم مبارز ایران که این بار آگاه شده بودند و نسبت به حضور و مداخله بیگانگان و استبداد داخلی حساس شده و در نتیجه این مبارزات به انقلاب سال 57 انجامید. با پیروزی انقلاب و انتخاب دولت موقت و در پیش گرفتن مشی مسالمت جویانه دولت موقت در مقابل غرب ، دانشجویان و مبارزان انقلابی جوان به این سیاست دولت انتقاد داشتند. زیرا وحشت این بخش از مبارزان از این بود که مبادا کودتای 28 مرداد دوباره تکرار شود. در واقع 13 آبان مولود جریان دانشجویی روشنفکری بود که خود را پای بند به اسلام و ارزش های انقلاب می دانست و در هراس تکرار کودتای 28 مرداد بود.

واقعه 13 آبان 58 به نماد مبارزه با استکبار و در راس ان آمریکا انجامید که به تسخیر سفارت آمریکا منجر شد. رهبران و سران مبارزه با استکبار را کسانی برعهده داشتند که امروز در گوشه های زندان به سر می برند. اما در تقابل با 13 آبان جریانی شکل گرفت که در سال های بعد به اصل مردم سالاری در نظام جمهوری اسلامی به تقابل برخاست و باعث پیدایش جریان انقلاب فرهنگی گردیدند. باید بدانیم که رویداد 13 آبان 58، ماهیتی آزادی خواهی ، ضد استبدادی و ضد استکباری داشت که به خصوص امروز ضرورت دارد مورد تجزیه و تحلیل و شناخت قرار گیرد .

اما در نزدیکی 13 آبان 88 دستگاه اجرایی کشور برای برقراری رابطه آمریکا با ذوق زدگی تمام در حال اقدام است و باید بدانیم که جریان دانشجویی در سال 58 به دلیل احساس خطر نسبت به وقایع تاریخی مانند کودتای 28 مرداد اقدام به تسخیر سفارت آمریکا کرد و در سال 76 وارد فاز اصلاحات شد. در سال 88 متهم به انقلاب مخملی است و به همین جهت نباید دور از انتظار باشد که 13 آبان به نماد آزادی همان مبارزانی تبدیل گردد که امروز به خاطر دفاع از قانون اساسی و حقوق ملت ایران دربندند.

خبرهایی از اوین: وضعیت وخیم فریبا پژوه

2009-11-02T04:01:00.001-08:00

خانواده فریبا پژوه، روزنامه نگار که از 31 مردادماه در بازداشت به سر می برد، روز گذشته (یکشنبه) به صورت کابینی با او ملاقات کردند.

به گفته مادر این روزنامه نگار دربند، فریبا پژوه به علت ابتلا به سرماخوردگی شدید، اعتصاب غذای خود را شکسته است. خانواده این روزنامه نگار بیش از 10 روز است که از وضعیت او هیچ خبری نداشتند، بر همین اساس اطمینان از صحت اخباری که در هفته گذشته مبنی بر اعتصاب غذای او منتشر می شد، وجود نداشت.

مادر او میگوید: فریبا شبها اصلا نمی تواند بخوابد، از نظر روحی بسیار خسته و سردرگم است و روزی 7 تا 8 عدد قرص آرامبخش مصرف میکند.

به گفته مادر این روزنامه نگار، وضعیت جسمی او در مجموع بد نبوده، اما از درد شدید قفسه سینه رنج می برده است.
نوروز به نقل از مادر فریبا پژوه گزارش می دهد: مدت ها است بازجو سراغی از فریبا نگرفته و او به حال خود رها شده است؛ این وضعیت بلاتکلیف به شدت او را آزار می دهد.

او همچنین می افزاید: ظاهرا بازجو و کلا وزارت اطلاعات مصمم هستند که او را در بازداشت نگه دارند و خواهان تمدید قرار بازداشت او هستند.

فریبا پژوه، روزنامه نگار در تارخ 31 مرداد در منزل پدرش بازداشت شد. او بیش از یکماه در سلول انفرادی محبوس بود.

تکذیبه خانواده بهزاد نبوی در خصوص یک مصاحبه منتسب به همسر نبوی

2009-11-02T04:00:00.000-08:00

خانواده بهزاد نبوی عضو زندانی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در تکذیبیه ای برای خبرگزاری آریا، مطالب درج شده از سوی همسر بهزاد نبوی در این خبرگزاری را شدیدا تکذیب نمودند. متن تکذیبیه خانواده نبوی به شرح زیر است:

مدیر مسئول خبرگزاری آریا:

سلام علیکم

بدینوسیله خبر کذب آن خبرگزاری در ارتباط با انتقاد همسر آقای بهزاد نبوی از آقایان خاتمی و موسوی که در تاریخ هشتم آبان ماه ۱۳۸۸ بر روی پایگاه اینترنتی آن خبرگزاری قرار گرفت قویا تکذیب می‌‌گردد. همسر آقای نبوی حدود چهار هفته است که به صورت شبانه روزی در بیمارستان به پرستاری از آقای نبوی مشغول هستند و در این مدت هیچگونه تماس تلفنی یا حضوری با همسر محترم جناب آقای میردامادی نداشته اند. لذا خواهشمندیم این تکذیبیه را در اسرع وقت در پایگاه اینترنتی خود منتشر نمایید. امیدواریم در آینده شاهد انتشار چنین اخبار کذبی که انشا‌الله از روی سهو بوده است از جانب آن رسانه محترم نباشیم.

خانواده آقای بهزاد نبوی

نهم آبان ۱۳۸۸

استقبال دانشجویان از صفار هرندی با لنگه کفش!/ عکس

2009-11-02T03:59:00.000-08:00

بدون شرح:

صفارهرندی از دانشگاه بیرون انداخته شد

2009-11-02T03:58:00.001-08:00

سخنرانی صفار هرندی در دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی نا تمام ماند. دانشجویان توسط محافظان وی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

به گزارش ادوارنیوز، برنامه بسیج دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی که با حضور صفارهرندی در آمفی تئاتر دانشکده برق این دانشگاه در حال برگزاری بود با حضور گسترده ی دانشجویان معترض همراه شد. در ابتدای این برنامه دانشجویانی که نمادهای جنبش سبز و عکس هایی از میرحسین موسوی و مهدی کروبی و زندانیان سیاسی را در دست داشتند همزمان با حضور صفارهرندی در جایگاه سخنران با سر دادن شعار "صلی علی محمد، قاتل فرهنگ آمد" و "ننگ ما، ننگ ما، وزیر فرهنگ ما" و "مرگ بر دیکتاتور" به استقبال وی رفتند. صفار هرندی که سعی میکرد خود را خونسرد نشان دهد موافقت خود را با این شعار بیان کرد و آن را مناسب عطالله مهاجرانی، وزیر فرهنگ دولت خاتمی دانست و از دانشجویان خواست اجازه دهند او سخنرانی خود را شروع کند.

در ادامه شعار "دروغگو، دروغگو، 63 درصدت کو" تمامی سالن را پر کرد که صفارهرندی در پاسخ به این شعار دروغگو را کسانی دانست که لیست کشتگان را منتشر کرده اند و از اعلام کرد: " 73 نفر کشته ی شما کو؟"
شعار های ممتد دانشجویان در اعتراض به دولت کودتا و انتخابات اخیر مانع از آن میشد که صفارهرندی بتواند سخنرانی خود را پیرامون 13 آبان آغاز نماید و در حالی که تنها صدای اعتراض دانشجویان به گوش میرسید وی شروع به سخنرانی در ارتباط با تسخیر لانه ی جاسوسی توسط دانشجویان خط امام نمود. این سخنان وی با شعار "مرگ بر روسیه " و "دانشجوی خط امام آزاد باید گردد" همراه شد و دانشجویان عکس هایی از محسن میردامادی، عبدالله رمضان زاده ، مصطفی تاجزاده ، احمد زید آبادی و عبدالله مومنی را بالابردند.

پس از مشاهده ی اعتراضات گسترده ی دانشجویان به سخنان صفارهرندی، حراست دانشگاه شروع به فیلم برداری از چهری دانشجویان معترض نمود.که این اقدام حراست با واکنش شدید دانشجویان همراه گردید و آنان با بلند شدن از جای خود و پشت کردن به تریبون فریاد " دوربینت رو خاموش کن" سر دادند. این حرکت دانشجویان تا پایان سخنرانی ادامه داشت و در حالی سخنان خود را ادامه داد که اکثریت افراد حاضر در سالن پشت به تریبون ایستاده و شعار میدادند.

همچنین هنگامی که صفارهرندی با سخنانی توهین آمیز دانشجویان را "بی سواد" و "دیکتاتور" میخواند، دانشجویان کفش های خود را به نشانه ی اعتراض بالا بردند که صفار هرندی با اشاره به کفش ها، دانشجویان را "بی ادب" خطاب کرده و به آنان گفت:"به من از قبل خبر داده بودند که یک گونی کفش از خارج به دانشکده وارد شده و شما حتی شجاعت " منتظر الزیدی" را هم ندارید که کفش هایتان را پرتاب کنید." در پاسخ دانشجویان شعار دادند: " برای یک دروغگو، کفش من هم زیاده". جالب آنکه در حرکتی نمایشی از سوی دانشجویان بسیجی به سوی تریبون یک لنگه کفش پرتاب گردید تا با سواستفاده از این حرکت نمادین دانشجویان، از صفارهرندی قهرمان سازی شود.

در همین حال دانشجویان با خواندن سرود یاردبستانی و سر دادن شعار " یا حسین، میرحسین" و " کروبی دستگیر بشه، ایران قیامت می شه" به اعتراضات خود ادامه دادند، که این شعارها مانع از ادامه ی سخنرانی صفارهرندی گردید و وی مجبور شد به ناگاه سخنان خود را پایان داده و توسط محافظانش از در پشتی آمفی تئاتر فراری داده شود. دانشجویان نیز با هجوم به درب خروجی سعی نمودند به صفارهرندی نزدیک شده تا صحبت های خود را به گوش وی برسانند، اما در محوطه ی دانشگاه توسط محافظان وی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و وی با عجله سوار خودروی خود شده و دانشگاه را ترک نمود. دانشجویان که از اقدام خشونت آمیز محافظان وی شوکه شده بودند با تجمع در مقابل سالن شعار " صفار مگه چی دیده، که این همه ترسیده" و " مزدور برو گمشو" را تکرار کرده و منتظر حضور محافظ ضارب وی در جمع دانشجویان و عذرخواهی شدند. در این حال محافظ صفارهرندی که دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار داده بود، از ترس مواجهه با دانشجویان نزدیک به یک ساعت در محوطه ی پشت آمفی تئاتر مخفی شده و حراست دانشگاه از نزدیک شدن دانشجویان به وی جلوگیری به عمل می آورد.

سپس دانشجویان با حضور در مقابل سردر دانشگاه صنعتی خواجه نصیر، شعارهای " ایران شده فلسطین، مردم چرا نشستید" ، " نه شرقی، نه غربی، دولت سبز ملی"، " دیکتاتور، دیکتاتور، این آخرین پیام است، جنبش سبز ایران آماده ی قیام است" و... را سر دادند.

یادداشت وارده/ جمهوری ايرانی همان جمهوری اسلامی است

2009-11-02T03:57:00.000-08:00

مهدی معتمدی مهر
"از جمله شعارهای مطرح شده در فضای اعتراضات خيابانی پس از اعلام نتايج دهمين دوره‌‌ی انتخابات رياست جمهوری ايران طرح مساله‌‌ی " جمهوری ايرانی" است كه به ويژه از سوی برخی نيروهای اصلاح‌طلب مورد ايراد قرار گرفته و به عنوان يك مطالبه‌ی خارج از ساختار باورهای دينی و نظام سياسی كنونی و موجد تفرقه و تشتت در جنبش مورد ارزيابی قرار گرفته است. نويسنده‌‌ی اين سطور بنا بر دلايل زير به گونه‌ای ديگر باور دارد:"

جنبش سبز، حركتی اجتماعی و البته واجد مطالبات سیاسی است كه به طور مشخص پس از انتخابات اخیر و در پرتو سازوكار انتخابات به عنوان اصلیترین روش و امكان ایجاد تغییرات مطرح شد. به عبارت دیگر شركت بیش از هشتاد درصدی مردم در این انتخابات و حتی مشاركت بخش عمده‌ای از تحریمیها و كسانی كه پیش از این نظام جمهوری اسلامی ایران را غیرقابل اصلاح معرفی میكردند، حكایت از رویكردی دیگرگونه به مسیر تحولات ایران دارد و گویای تاییدی گسترده در تداوم مبارزات اصلاح‌طلبانه تلقی میشود.

باید توجه داشت كه طیف‌های گوناگون مردم با این درك به صحنه‌ی انتخابات وارده شده و به یكی از كاندیداهای اصلاح‌طلب رای دادند كه وحدت حول محور مطالبات حداقلی را تنها راه موثر و ممكن برای ایجاد تغییرات مطلوب و بنیادین به منظور پیشبرد فرآیند دمكراسی در ایران میدانستند. مجرد شركت درانتخابات نشان میدهد كه جنبش اصلاح‌طلبی در ایران به دنبال تغییر در ساختارهای حقوقی نیست بلکه خواهان تغییر در ساختار حقیقی قدرت سیاسی، یعنی تغییر حاكمان و وادار ساختن ایشان به حرکت در چارچوب قانون است. در شرایط كنونی به نظر میرسد كه تغییر رییس دولت با توسل به شیوه‌های مبارزات مدنی و قانونی، نخستین گام و تنها هدف عینی و پیش روی معترضان بوده و پیش‌نیازی اساسی برای تامین حقوق و آزادیهای بنیادین و قانونی ملت و به عنوان حد مشترك و خواسته‌ی حداقلی جنبش قلمداد میشود. بنابراین طرح هرگونه مطالبه‌ی خارج از ظرفیت‌های قانونی و ساختار نظام سیاسی كنونی اساساً با استراتژی، ماهیت و فلسفه‌‌ی وجودی این جنبش در تعارض خواهد بود.

"جمهوری ایرانی" در قامت یك شعار مستقل طرح نشده و بلكه بخشی از خواست سه‌گانه‌ی " آزادی، استقلال، جمهوری ایرانی " بوده است. دو جزء " آزادی و استقلال " در انقلاب 1357 و در شعار آزادی، استقلال، جمهوری اسلامی وجود و سابقه داشت. به عبارت دیگر، همین امر یكی از دلایلی است كه نشان میدهد جنبش سبز، در امتداد مطالبات تاریخی مردم و توقعات برآورده نشده‌ی انقلاب اسلامی و احساس عمومی مبتنی بر انحراف حاكمیت از مسیر ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب 1357 تحقق یافته است. مردم ایران، امروز همانند سی سال پیش مهم‌ترین دغدغه‌ی خود را آزادی و حق حیات سیاسی میداند و باور دارد كه در فقدان آزادی و عدم رعایت حقوق بنیادین ملت، استقلال مملكت در معرض مخاطره‌‌‌ی جدی قرار گرفته است.

مردم امروزه به جد باور دارند كه سیاست خارجی دولت نهم به بعد و گسترش روابط بین‌المللی دولت احمدینژاد به ویژه با كشورهایی مانند روسیه، چین و حتی ونزوئلا و سوریه با حفظ جایگاه حاكمیت و منافع ملی ایرانیان مطابقت ندارد و از همین رو " مرگ بر روسیه " نیز به عنوان یكی از شعارهای جدی در رابطه با آرمان استقلال مطرح میشود. اشاره به یكی دیگر از شعارها میتواند برای تبیین این موضوع موثر باشد. بخش‌هایی از مردم شعار " نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران " را در راه‌پیماییهای اعتراضی بر زبان آورده‌اند.

سوابق تاریخی حمایت ملت ایران از مبارزات حق‌طلبانه‌ی ملت فلسطین و لبنان و حتی بررسی اجمالی روحیات و عواطف ایرانیان در سراسر جهان هیچ‌گونه تردیدی باقی نمیگذارد كه مردم ایران هرگز نسبت به جنایات صهیونیست‌ها در فلسطین و لبنان بیتفاوت نبوده‌اند و همواره در هر فرصتی انزجار خود را از عملكرد رژیم اسراییل به مثابه‌ی جنایت علیه بشریت اعلام داشته‌اند، اما كم‌كاری دولت‌های پس از انقلاب در رفع كمبودهای داخلی و بازسازی كشور به ویژه خرابیهای ناشی از جنگ و یا زلزله‌‌ی بم به رغم گذشت چندین سال از وقوع این حوادث و یا ناكارآمدی دولت در رفع یا كاهش بحران بیكاری و تورم و مسكن و نظایر آن، از یك سو این شایبه را ایجاد میكند كه كمك‌های مالی و نظامی غیر شفاف و نامشخص دولت ایران، از خزانه‌ی ملت و در حجمی پرداخت میشود كه موثر در نارساییهای اقتصادی جاری كشور است و از سوی دیگر، نوع رابطه‌ای كه دولت ایران به ویژه در سالیان اخیر با گروه‌هایی مانند حماس و حزب‌الله و در تقابل آشكار با سایر گروه‌ها مانند فتح برقرار كرده، متاسفانه قادر به اقناع اذهان عمومی جامعه نسبت به تطابق این سیاست‌ها و مناسبات با مبانی عقلانیت سیاسی و منافع ملی ایران نبوده است.

نه " جمهوری اسلامی " و نه " جمهوری ایرانی "، یك مدل حقوقی جهانی شناخته شده و كلاسیك تلقی نمیشوند و بلكه هر دو واجد مفاهیمی فرهنگی و ارزشی بوده و در چارچوب یك خواست واكنشی قابل ارزیابی هستند. اسلامیت و ایرانیت، دو ركن بنیادین و غیرقابل حذف فرهنگ ملی ما محسوب میشوند. در دوران پهلوی مردم با یك استبداد غیردینی روبرو بودند كه باورهای دینی ایشان را نادیده میگرفت و از این رو خواهان جمهوری اسلامی شدند. توجه به این مساله ضرورت دارد كه جمله‌ی مشهور " جمهوری اسلامی نه یك كلمه كم و نه یك كلمه زیاد " در مقام معرفی نوع نظام سیاسی كشور به بعد از پیروزی انقلاب تعلق دارد و حال آن كه مردم در طی دوران مبارزه نیز شعار جمهوری اسلامی را مطرح میساختند.

بدیهی است كه در آن دوران هیچ تصویری از نوع حكومت روحانیون كه پس از انقلاب در ایران مستقر شد در ذهن و خواست مردم مطرح نبود. پس از انقلاب و به ویژه از دولت نهم به بعد، با دامن زدن بر برخی خرافات و تظاهرات مذهبی و قدرت گرفتن نوعی بنیادگرایی افراطی شیعی و اصطلاحاً استقرار حزب پادگانی در دولت، موجی از حملات گسترده‌تر نسبت به گذشته به ركن ایرانیت فرهنگ ملی ما آغاز شد. در دولت آقای احمدینژاد، بدون هیچ تعارفی با تشبث به ابزارهای شبه مذهبی و سوءبرداشت از مفاهیمی مانند ظهور امام زمان (ع) پشت جانماز خالی سنگر گرفته، دریای مازندران را به روس‌ها میبخشند و پاسارگاد را به آب میبندند و آشكارا به تخریب نمادها و میراث تاریخی این مملكت مانند سی و سه پل، میدان نقش جهان و تخریب جنگل‌ها میپردازند،

از این رو طرح شعار جمهوری ایرانی، نشان از اعتراضی فراگیر به حاكمیتی دارد كه سلب آزادیها و حقوق بنیادین ملت و همچنین نقض استقلال و حقوق و منافع و میراث ملی را سرلوحه‌ی برنامه‌های خویش قرار داده است. ملت ایران، رعایت آزادی، حاكمیت قانون و حقوق انسانی را نیز از جمله مطالبات و میراث تاریخی و ملی خود بر میشمارد. این ملت داعیه‌ی آن را دارد كه نخستین منشور حقوق انسانی را تدوین كرده است و از این رو تخریب مزار كوروش را به منزله‌‌ی اماره‌ای بر نفی مطلق حقوق بشر ارزیابی میكند.

تاریخ این مملكت گواه آن است كه در هزار و چهار صد سال گذشته، هرگز مقابله با اسلام و ارزش‌های مذهبی، خواست فراگیر ملت ایران نبوده و این مردم در هیچ جنبش غیر دینی حضور چشم‌گیر نداشته‌اند و حتی در مواقعی كه برخی حكومت‌ها به باورهای مذهبی مردم آسیب رسانده و یا كم‌عنایتی روا داشته‌اند با رویارویی و مقاومت آنان روبرو شده‌اند. مثل‌ها، ادبیات و اسطوره‌های این سرزمین حكایت از تعادلی پایدار و ریشه‌هایی مشترك از دو ركن اسلامیت و ایرانیت در فرهنگ ایرانی دارد. به نحوی كه بسیاری از سنن ملی مانند سیاووش‌خوانی و مراسم عاشورایی مشابهت‌های فراوان و غیرقابل تفكیكی یافته‌اند. ملتی با بافت جمعیتی 97% مسلمان هرگز نمیتواند نسبت به باورهای دینی خود بیتفاوت باشد و یا بدون تاثیرگرفتن از عقاید خود در صحنه‌ی اجتماع و سیاست حضور یابد. از همین رو در ایران، اسلامیت فرع بر جمهوریت تلقی میشود. مادام كه این رابطه و تعادل برقرار باشد، دین نفی نمیشود.

بدین جهت نویسنده‌ی این سطور باور دارد كه هدف از طرح شعار جمهوری ایرانی، به اسثننای معدودی که اغراض خاصی دارند، نشان‌دهنده‌ی یك خواست ساختارشكنانه و نفی ارزش‌های اسلامی نیست. بلكه باید آن را اعتراضی به شیوه‌ی عملكرد و تلقی حاكمان در نفی ارزش‌های ایرانی، منافع ملی و حق حاكمیت ملت ارزیابی كرد. در واقع مردم ایران بنا بر تربیت و فرهنگ خویش نفی هر یك از این دو جزء را نفی دیگری نیز میانگارد. بر اساس چنین دریافتی، میتوان ادعا كرد كه جمهوری ایرانی همان جمهوری اسلامی است كه خواست‌هایی نظیر آزادی، استقلال، عدالت، پیشرفت، حاكمیت قانون و عنایت به منافع ملی را در بر میگیرد.

تجربه‌ی وقایع یك صد سال اخیر حكایت از آن دارد كه مطالبات جنبش سبز، چنان‌چه فراتر از ظرفیت‌ها و روش‌های مبارزاتی قانونی ( در چارچوب قانون اساسی )، علنی و مسالمت‌جویانه پیگیری و مطرح شوند، هرگز نمیتوانند به تغییرات تدریجی مطلوب و پایدار در عرصه‌ی پیشبرد فرآیند دمكراسی در ایران بدل شوند. شاید امروزه برخی افراد بیاندیشند كه اصلاح‌طلبی، صرفا شیوه و شكل مبارزه است و محتوای آن آزادیخواهی و یا عدالت‌جویی و نظایر آن است كه تقدم دارد.

اما تجربه‌ی تاریخی ما و جهان نیز نشان میدهد كه انتخاب شكل و شیوه در تعیین محتوا بسیار اهمیت دارد. بنابراین چنان‌چه هدف از طرح شعار جمهوری ایرانی نفی جمهوری اسلامی و به عبارت دیگر ساختارشكنی باشد، ضمن آن كه زمینه‌های تفرقه در جنبش و عبور از مطالبات حداقلی فراهم خواهد شد، خواستی غیرواقع‌بینانه و نامفید به جامعه تحمیل شده است.

امروزه باید توجه داشت كه شعار جمهوری ایرانی اگرچه ممكن است در پرتو برخی تاملات ناشی از ناكارآمدی سازوكار ولایت مطلقه‌‌ی فقیه و مناقشاتی كه این بحث حتی در لایه‌های گوناگون حاكمیت برانگیخته است، از سوی مردم مطرح شود، اما طرح عمومی این شعار از سوی مردم را هرگز نباید به ضدیت با نظام جمهوری اسلامی ایران و با نیت نفی ارزش‌ها و باورهای اسلامی تعبیركرد و بلكه به نظر میرسد كه با عنایت بدین حقیقت كه جمهوری اسلامی نباید مترادف با حكومت روحانیون دانسته شود، گروهی از مردم به ابراز این شعار پرداخته‌اند، علیالخصوص كه بنا بر اندیشه‌‌ی رهبر فقید انقلاب، جمهوری اسلامی بدون ولایت فقیه نیز امكان‌پذیر است و این ادعا با امضاء و تایید ایشان بر پیش‌نویس قانون اساسی اول - تدوین شده توسط دولت موقت - كه در آن اثری از ولایت فقیه نبود، و اصرار رهبر انقلاب بر كفایت آن سند برای ارایه در رفراندوم قابل اثبات است.

دشمنان جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب دو دسته بوده‌اند: نخست، گروه‌هایی كه با اصل جمهوریت مخالف بودند. آنان خود مشتمل بر دو دسته بودند، نخست: سلطنت‌طلبان، در هر لباس و كسوت كه مطرح میساختند، زنبورها و مورچه‌ها شاه دارند، ما چگونه نداشته باشیم و دسته‌ی دیگر اسلام‌گراهای قشری كه بحث

" حكومت اسلامی " را مطرح كرده و از این رو با طرح جمهوریت مخالف بودند. اما کسانی هم بودند و هستند که با قید " اسلامی " در جمهوری اسلامی مخالفند. این گروه غیردین‌دارانی هستند كه از همان زمان سازگاری دین و حكومت جمهور مردم را ناممكن میدانستد و با اسلام مخالف بودند. البته این گروه یعنی لاییك‌ها هرگز به این پرسش، پاسخ ندادند كه در كشوری كه 97% جمعیت آن مسلمان بوده و باورهای اسلامی ریشه و اصالت دارند، چگونه ممكن است دمكراسی بدون توجه به عقاید و باورهای اکثریت مردم پدید آید؟ مگر آن‌که گفته شود، دموکراسی خوب است به شرطی که دین مداران ( اكثریت ) در آن دخالت نکنند؟!

با توجه به جایگاه رهبر فقید انقلاب و تاكید خاصی كه ایشان در آن زمان بر جمهوری اسلامی داشتند، طرفداران نظریه‌ی حكومت اسلامی در آن برهه‌ی زمانی فاقد امكان و قدرت مناسب جهت طرح و القای نظر خود شدند. در حال حاضر نیز، اگرچه طرح شعار جمهوری ایرانی میتواند از سوی هر دو طیف مخالفان كلاسیك این نظام مطرح شود. ا

ما از یك سو سلطنت‌طلب‌ها و لاییك‌ها در طی این سالیان توفیق و اقبال چندانی در عرصه‌ی عمومی نیافته‌اند كه بخواهند مطالبات و منویات خویش را به نحوی جدی و فراگیر در جنبش سبز جاری سازند و از سوی دیگر، قدرت‌گیری روزافزون مدافعان حكومت اسلامی در دولت آقای احمدینژاد میتواند امكان و احتمال طرح چنین تقابلی را از سوی این طیف بیشتر تقویت كند. اما در هر صورت، تجربه‌‌ی عینی وقایع پس از خرداد 1376 نیز اثبات میكند كه دو جریانی كه در خارج و یا داخل كشور، نظام جمهوری اسلامی را غیرقابل اصلاح و یا بینیاز از اصلاحات معرفی میكردند، همواره مانند دو لبه‌ی قیچی در راستای یك هدف مشترك عمل كرده‌اند.

عصاره و ماهیت مشی و مواضع كیهان لندن و كیهان تهران به رغم مسایل و مصادیق روبنایی در هدف مخالفت با اصلاحات نوعی تعامل كم‌نظیر را نشان میدهد. از این رو ارزیابی مستمر شعارها و حتی طراحی مداوم این خواست‌ها از جمله اموری هستند كه باید مورد بررسی و ارزیابی فعالان سیاسی و مدیریت جنبش قرار گیرد تا به ابزاری توامان برای مخالفان تاریخی جمهوریت و اسلامیت بدل نشود و مردم نیز باید با هوشیاری و برخورداری از آگاهی و تجربه‌های تاریخی به ابراز مطالبات خویش توجه كنند.

بنابراین، ضمن آن كه نویسنده‌ی این سطور شعار جمهوری ایرانی را یك شعار براندازانه نمیداند و خود را همراه و هم‌هدف با آحاد مردمی میبیند كه آن را ابراز میدارند، توجه بدین نكته را نیز ضروری میداند كه شعارهای صرفاً واكنشی و كلی كه در راستای تبیین خواست‌های ایجابی ما نقش مفیدی ایفا نمیكنند، میتوانند و می‌بایستی مورد تجدیدنظر قرار گیرند تا از پیامدهای احتمالی آینده پیشگیری شود.

تگوی روزانه محسن سازگارا دوشنبه ۱۱ آبان ۱۳۸۸

2009-11-02T03:21:00.000-08:00

یادمان اسرای جنبش سبز: میرحسین موسوی، اندیشه‌های اقتصادی تا احساسات شاعرانه / بازخوانی یادداشتی از بهمن‌ احمدی امویی

2009-11-01T14:51:00.001-08:00

"35 سال پیش دکتر علی شریعتی قبل از یکی از سخنرانی هایش در حسینیه ارشاد از مخاطبانش خواست تا از نمایشگاه نقاشی یک زوج جوان در راهروهای حسینیه دیدن کنند. زوجی که آینده آنها را درخشان توصیف کرد. تابلوها نام حسین رهجو و زهرا رهنورد را برخود داشت. حالا پس از 35 سال کمتر کسی نام واقعی زهرا رهنورد و نام مستعار میرحسین موسوی را به یاد دارد."

در همان سال ها، جوان های نهضت آزادی و تعدادی از فعالان انجمن اسلامی پزشکان با هدایت دکتر حبیب الله پیمان جنبش مسلمانان مبارز را تشکیل دادند. به گفته دکتر پیمان در میان آن جوانان نام میرحسین موسوی هم دیده می شد. او با نام مستعار حسین رهجو فعالیت می کرد. او آن روزها را به خوبی به یاد دارد: " بحران تشکیلاتی و ایدئولوژی سازمان مجاخدین خلق و تقابلی که با اندیشه های شریعتی در حال شکل گیری بود ما را به تشکیل این جنبش رسانده بود ." حمایت از مذهبی های سازمان مجاهدین خلق، پشتیبانی از اندیشه دکتر شریعتی و حمایت از جنبش توده ای مردم ایران که در حال شکل گیری بود، سه هدفی بود که این گروه پیگیری می کرد.

به نظر می رسید زهره کاظمی که حالا دیگر همه او را به نام زهرا رهنورد می شناختند، فعال تر بود. خیلی ها سخنرانی او را در استادیوم امجدیه هنوز به خاطر دارند. زهرا رهنورد کتاب ها یی می نوشت که مورد استفاده روشنفکران دینی و چپ های مذهبی آن روزها بود . اگر چه با پیروزی انقلاب و تشکیل حزب جمهوری اسلامی موسوی به حزب جمهوری اسلامی پیوست.

با تشدید اختلافات بین انقلابیون و تعیین خط و مرزهای جدید رابطه میر حسین با "نهضت فرهنگی اسلامی" که او به همراه محمد جواد باهنر ، دکتر پیمان و خانم صفارزاده در سال 1355 از بنیان گذارانش بود، قطع شد و با نخست وزیری وی زهرا رهنورد هم راه همسرش را رفت. پس از 30 سال وقتی نظر پیمان را در باره میر حسین موسوی می پرسم، "او را چپ مذهبی سال های 50 می داند ." اما برخی دیگر بر این باورند که او به جناح راست چپ مذهبی تعلق دارد.

با ریاست جمهوری بنی صدر، در فهرست وزرایی که محمد علی رجایی به عنوان نخست وزیر ارائه داد‌، نام سه نفر دیده می شد که مورد توافق رئیس جمهور نبودند‌. محسن نوربخش به عنوان وزیر اقتصاد، میر‌حسین موسوی به عنوان وزیر خارجه و بهزاد نبوی به عنوان وزیر مشاور در امور اجرایی‌. جلسه ای در دفتر بنی صدر و با میانجیگری روحانیت مبارز که آن روزها از بنی صدر حمایت می کردند‌، برای حل این اختلاف تشکیل شد‌. به گفته نوربخش بنی صدر با بهزاد نبوی چون عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بود و با میر حسین موسوی چون در روزنامه جمهوری اسلامی مقاله می نوشت و او را آدم بد اخلاق و ناسازگاری می دانست و همینطور با خود نوربخش که او را از پیش از انقلاب می شناخت‌، مخالفت کرد‌.‌*

سرانجام در آن جلسه تنها بر بودن بهزاد نبوی در فهرست کابینه توافق شد. نوربخش هم به عنوان معاون وزیر اقتصاد به همکاری با دکتر نمازی راضی شد. روز 30 خردا سال 60 و فرار بنی صدر و دامادش نوبری که رئیس کل بانک مرکزی بود‌، نوربخش از وزارت اقتصاد و دارایی وارد بانک مرکزی شد. به خوبی به یاد داشت وقتی کشوی میز رئیس کل بانک مرکزی را باز کرد، چند گلوله فشنگ در آن دید. همچنین در سقف اتاق جای برخورد چند گلوله دیده می شد.

با رئیس جمهور شدن رجایی و نخست وزیری محمد جواد باهنر، سرانجام میر حسین موسوی به عنوان وزیر خارجه منصوب شد. اما او تنها سه ماه در آن وزارتخانه ماند. پس از انفجار نخست وزیری و کشته شدن نخست وزیر و رئیس جمهوری در هشتم شهریور ماه همان سال ، ایت الله خامنه ای به عنوان سومین رئیس جمهور سوگند یاد کرد . بعد از یکسری رفت و برگشت های فراوان و اصرار رهبر فقید انقلاب بر نخست وزیری میر حسین موسوی‌، سرانجام رئیس جمهوری بر خلاف میلش تن به پذیرش آن داد‌. اما تصمیم گرفت که در باره انتخاب وزراء کوتاه نیاید‌.

فهرست وزرای میر حسین موسوی نشان می‌دهد که او در بسیاری از وزارتخانه های کلیدی ناچار به پذیرش نظر رئیس جمهور شده بود‌. احمد توکلی وزیر راه‌، مرتضی نبوی وزیر پست و تلگراف‌، حبیب‌الله عسگر اولادی وزیر بازرگانی‌، ولایتی وزیر خارجه‌، علی اکبر پرورش وزیر آموزش و پرورش‌، رفیق دوست وزیر سپاه و غفوری فرد وزیر نیرو‌. به خوبی مشخص بود که سنگینی وزنه به جمعیت موتلفه و جناح راست سنتی تعلق داشت‌. جناحی که میر حسین موسوی هرگز رابطه خوبی با آنها نداشت‌. تقسیم قدرت طرز فکر بسیاری از اعضای دولت با نخست وزیر فاصله داشت‌. نخستین سخنرانی میر حسین موسوی در برابر نمایندگان مجلس‌، نشان داد که با چالش بزرگی روبرو خواهد بود‌. هم در دولت و هم در جاهایی مثل اتاق بازرگانی که کاملا در اختیار راست های سنتی و جمعیت موتلفه و بازار قرار گرفته بود‌.

در دولت قبلی "خیر"‌، سازمان برنامه را به بهانه این که سازگاری با نظام جدید ندارد، تعطیل کرد و "دوزدوزانی" وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی‌، هم وزارتخانه تحت امرش را به همین بهانه‌. محمد طبیبیان نخستین روز ورودش به سازمان برنامه را به خوبی به یاد دارد: "‌از پنجره های طبقات مختلف سازمان تمام پرونده ها و گزارش های کارشناسی را که تنها تولید این مرکز بود ، بیرون می انداختند و می خواستند آنها را بسوزانند. به بهانه این که برخی اسناد آمریکایی در میان آنها وجود دارد‌." پبش از این قرار بود این سازمان را تعطیل و ساختمانش را به بیمارستان تبدیل کنند.

میر‌حسین موسوی در نخستین سخنرانی اش در برابر نمایندگان مجلس خواستار یک سازمان برنامه قوی شد. محتوای سخنانش اعتقاد او را به کلان نگری و نظم در اداره امور نشان می داد‌. چیزی که محمد بانکی رئیس سازمان و برنامه آن زمان‌، با تعجب و شگفتی از آن یاد می کند‌: "‌ذهنش منسجم به نظر می‌رسید و مصر بود که از طریق برنامه ریزی و تقویت سازمان برنامه کارها را پیش ببرد‌.‌"

بینش اجتماعی و اقتصادی موسوی عدالت پروری بود‌. بانکی در باره او توضیح می دهد‌: "‌به نظر موسوی بازار سنتی و بازاریان وارد حوزه سیاسی شده‌، کمتر به عدالت و روش های علمی توجه داشتند‌. او به دنبال ایجاد ثروت از طریق تولید بود و بازاریان به فکر خرید وفروش و واردات و افزایش ثروتشان بودند‌." پدر میر‌حسین یکی از بازاریان مهم و از جمله کسانی بود که در زمینه واردات چای کار می‌کرد‌. از همین رو او از نحوه عمل بازاریان و مناسباتشان به خوبی آگاهی داشت‌.

هر چند برخی از انقلابیونی که بر مسند قدرت نشسته بودند‌، به قول محمد‌علی نجفی وزیر آموزش و پرورش دولت موسوی‌، "‌نام کارتابل را نشنیده بودند" و معنای "‌پاراف کردن‌" را نمی دانستند‌، اما اختلاف نظرهای اقتصادی -سیاسی بین آنها به خوبی بارز بود‌. نجفی می گوید‌: "‌در ابتدای پیروزی انقلاب یک تز و الگوی اقتصادی روشن نداشتیم‌. اما دو جریان عمده در میان انقلابیون در این باره وجود داشت . گرایش معروف به بازار و جریان راست سنتی که اقتصاد را محدود به یکسری فعالیت های تجاری و بازاری می دیدند و دیدگاهی بین بنیان های تولید و روابط علمی بین اجزای مختلف یک اقتصاد نمی دیدند و گرایشی که از یک اقتصاد برنامه ریزی شده دولتی حمایت می کردند . افرادی مسلمان و مبارز با خمیر مایه اقتصاد دولتی و برنامه ریزی شده . عده زیادی ازروحانیون و غیر روحانیون مذهبی و اسلامی این طیف را نمایندگی می کردند . کارگزاران اقتصادی دولت مهندس موسوی عمدتا از این گرایش بودند و اقای هاشمی هم کم وبیش از این گرایش دفاع می کردند . به همین دلیل بعضی از راست ها می گفتند زیر عمامه ایشان داس و چکش پنهان شده است ."

نجفی که در دولت خاتمی رئیس سازمان برنامه بود ، دقیق تر به موضوع اشاره می کند‌: "‌‌در دولت موسوی افرادی با تفکرات متفاوت وجود داشتند . توکلی وزیر کار با دیدگاه های بشدت بسته و تنگ، که با نظرات امروزش به شدت تفاوت دارد ، ناطق نوری وزیر کشور کابینه دوم موسوی ، عسگراولادی در وزارت بازرگانی و پرورش در آموزش و پرورش (این دو عضو هیات رئیسه جمعیت موتلفه بودند). در بخش سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی دولت موسوی انسجام نداشت‌. گروهی چون جمعیت موتلفه که دارای پایگاه و نفوذ اقتصادی خاصی در بازار سنتی بود ، با ابزارهایی که داشتند ، هر کجا که می خواستند به دولت فشار می آوردند‌. بخشی از روحانیون هم همینطور‌. آنها از نظر اقتصادی بیشتر متمایل به اقتصاد سنتی و بازار بودند و آن را تجویز می کردند‌. البته غیر از آن هم شناختی از اقتصاد نداشتند‌. برخی از آنها اقتصاد دولتی را مترادف مارکسیسم و سوسیالیسم می دانستند و به شدت از آن می ترسیدند‌. در چنین پروسه ای تصمیم گیری بسیار کند و زمان بربود . جنگ هم روپوشی بود برای این عدم انسجام و ناتوانی . چند استاد اقتصاد به دولت دعوت شدند تا بحث هایی در حد شناخت اقتصاد و روش های برنامه ریزی را برای دولت و نمایندگان مجلس توضیح دهند . یک آموزش غیر مستقیم برای وزراء تا با مفاهیم اقتصادی آشنا شوند‌."

با شروع سال 61 دکتر بانکی رئیس سازمان برنامه با کمک برخی استادان اقتصاد که به نظام جدید باور داشتند ، تصمیم به نوشتن نخستین برنامه پنج ساله جمهوری اسلامی کردند . برنامه ای که به گفته طبیبیان ، به زحمت قابل تهیه بود . بسیاری از اسناد و مدارک مورد نیازآن را نابود کرده بودند و یا برخی از کارشناسان آنها را برای جلوگیری از نابودی با خود برده بودند‌. او می گوید‌: "‌ با حمایت مهندس موسوی و زحمات دکتر بانکی کارشناسان سازمان برنامه دوباره دور هم جمع شدند. اما برخی گروه های سیاسی و تشکل ها که در امور مدیریتی دخالت می کردند و مانع می شدند اکثر آن کارشناسان به کار خود برگردند . آنها در حد غیر قابل تصوری مانع پیشرفت امور بودند‌."

اما ترکیب هیات دولت و نمایندگان مجلس به گونه ای بود که به نظر نمی رسید بتوان به آن برنامه دل بست و آن را عملی کرد . روغنی زنجانی این صف آرایی را به خوبی به یاد دارد :" در دولت برخی از همین آقایان راست با آن مخالف بودند و می گفتند هر کس دندان دهد نان هم می دهد و برنامه ریزی یعنی دخالت در کار خداوند . عده ای از همان ابتدا مخالف سازمان برنامه بودند و این نگاه به خاطر بد بینی نسبت به رژیم شاه بود . البته در مجموع قدرت نخست وزیر بیشتر بود‌. اما مخالفین یک اقلیت قوی بودند که در خیلی جاها مشکل ایجاد می کردند. "

اما به نظر نمی رسد که قدرت نخست وزیر بیشتر از مخالفان بود‌. تلاش دکتر بانکی این بود که سازمان برنامه و نیروهای قابل اعتماد را احیاء و جذب کند . مخالفین از طریق برخی مقامات سازمان و انجمن اسلامی آن نسبت به بانکی بدبین شدند‌. هر چند درگیری بین وزرای انجمن اسلامی وزارتخانه‌‌ها در آن زمان زیاد بود‌. دکتر بانکی انجمن اسلامی سازمان برنامه را تعطیل کرد و دیگر در آن انجمن اسلامی پا نگرفت‌. اما در نهایت دکتر بانکی تحت فشارهای بسیار ترجیح داد که از ادامه کار منصرف شود ، برنامه نوشته شده عملیاتی نشد و سازمان برنامه در این باره عقب نشینی کرد .

زنجانی که پس از رفتن بانکی رئیس سازمان برنامه و بودجه شده بود، می گوید‌: "با این همه مخالفان دولت که در دولت هم نماینده داشتند‌، به دلیل نوع برداشتی که از اسلام و سنت داشتند و همچنان هم ادامه دارند‌، به همه روش ها در کارهای اجرایی دولت دخالت می‌کردند‌. گاهی اوقات این افراد و برداشت های شان قابل فهم و درک نیست‌. به نظر می رسد تفکرات و خواسته های آنها متعلق به دوره برده داری است . آنها اصلا درک درستی از اقتصاد مدرن و آزاد نداشتند و ندارند . تفسیری که آنها از اقتصاد آزاد می دهند با آنچه که اقتصاد آزاد می دهد و همین طور تفسیر آنها از نقش دولت ، به هیچ وجه قابل مقایسه نیست . آنها فقط می خواستند کوپن نباشد اما چه چیزی جایگزین آن شود ، حرفی برای گفتن نداشتند ."

با ادامه جنگ ، کاهش درآمدهای نفتی کشور و بروز مشکلات ، به نظر می رسید برخی دچار یاس و نوامیدی شده بودند . این احساس به دولت هم رسیده بود . تقریبا همه وزراء نسبت به ادامه جنگ انتقادهایی داشتند . اما در جلسات رسمی هیات دولت همه با ادامه جنگ موافق بودند و با شور و شوق می گفتند جنگ باید با شدت ادامه پیدا کند‌. روغنی زنجانی توضیح مفصل تری در باره این رفتار وزراء می دهد: ‌

"یک اتاقی در پشت محل برگزاری جلسات هیات دولت بود که وزراء برای سیگار کشیدن ، تماس با دفترشان و یا با خانواده و یا برای صرف چای به آنجا می رفتند . در آن اتاق وزراء به صورت واقعی نظراتشان را در باره جنگ مطرح می کردند‌. اما 10 متر آنطرف تر در محل برگزاری جلسات هیات دولت بر ضرورت ادامه جنگ صحبت می کردند و آیه قرآن و حدیث هم برای تائید گفته هایشان می آوردند . نمایندگان مجلس هم همینطور بودند . نطق های پیش از دستور آنها در دفاع از ادامه جنگ بود . اما تک تک که با آنها صحبت می کردید ، می گفتند با این همه هزینه و حمله ، وضع جنگ امیدوار کننده نیست ، تجهیزات کافی نداریم و مشکل خرید اسلحه وجود دارد و از ادامه جنگ انتقاد داشتند . هیچ کس با صراحت و شفافیت صحبت نمی کرد . این موجب فریب مقامات بالاتر می شد‌. موسوی به عنوان نخست وزیر از شجاعت و صراحت تقدیر می کرد‌. اما همه درگیر خود سانسوری بودند‌. او نمی توانست نظر مخالف دولت را در باره جنگ به صورت رسمی بیان کند‌. اما معمولا نتایج گزارش سازمان برنامه و نظرات وزراء را به بالا گزارش می داد‌. بارها این مخالفت ها با ادامه جنگ را با سران سه قوه در میان می گذاشت و می گفت که دولت برای تامین خواسته های فرماندهان نظامی سپاه و ارتش و بودجه هنگفت جنگ ، با مشکل مواجه است‌."

به گفته روغنی زنجانی یک روز میرحسین موسوی در جلسه هیات دولت یک مداد را در دستش گرفت و آنقدر فشار داد تا شکست‌. بعد رو به بقیه گفت‌: "‌‌این مداد آستانه تحمل مشخصی دارد‌. ما هم باید بدانیم آستانه تحمل نظام و لحظه فروپاشی آن کجاست‌. تنها در این لحظه باید احساس خطر کرد و نباید شرایط را یاس آور نشان داد‌.‌"

یکی دیگر از ویژه‌گی های موسوی روحیه لطیف و شاعر مسلکی است که در اداره امور اجرایی کشور داشت‌. روحیه ای که برخی ها آن را یک نقطه ضعف می دانستند‌. مسعود نیلی معاون اقتصادی آن زمان سازمان وبرنامه ، این روحیه را به خوبی به یاد دارد: "توجهی به آمار و ارقام نداشت و عاطفی بود و احساسی عمل می‌کرد.‌"

همسرش زهرا رهنورد هم در یکی از نوشته هایش که در همان سال ها در "‌جنگ سوره‌" که توسط حوزه هنری منتشر شد، تصویری از روحیه شاعر مسلک و حساس همسرش می دهد‌. البته او این روحیه را موجب امید به آینده می دانست :" در روزهایی که فشار و خفقان ستمشاهی به اوج خود رسیده واحساس یاس و نومیدی در میان همه رواج یافته بود . یک روز سرد زمستانی همراهم ( موسوی ) از پنجره یک شاخه گل سرخ را در حیاط خانه مان به من نشان داد که خود را به زحمت از زیر برف بالا کشیده بود‌. رو به من گفت:

"‌همیشه می توان در سردترین لحظات، به آینده‌ای بهتر امید داشت‌. (نقل به مضمون )"

منابع: 1-اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی ،بهمن احمدی امویی. 2-مردان جمهوری اسلامی چگونه تکنوکرات شدند ، بهمن احمدی امویی 3-خاطرات اکبر هاشمی رفسنجانی

برگرفته از: وبلاگ ما روزنامه‌نگاریم / با تشکر از کانون زنان ایرانی

گزارش ویدئویی از اعتراض شدید دانشجویان صنعتی شریف در سلف دانشگاه

2009-11-01T14:32:00.000-08:00

آزادی هنگامه شهیدی و انتقال وی به بیمارستان

2009-11-01T14:30:00.000-08:00

هنگامه شهیدی، روزنامه‌نگار و فعال حقوق‌بشر پس از 124 روز حبس از زندان اوین آزاد شد.

به گزارش نوروز، این روزنامه نگار در بند که در هشتمین روز از اعتصاب غذا و دارو بود، با قید وثیقه از زندان آزاد شد. خانواده شهیدی گفتند از آنجا که وضعیت جسمی این روزنامه نگار اصلا مناسب نیست، او را مستقیم از زندان در بیمارستان بستری خواهند کرد.

هنگامه شهیدی به دلیل بیماری قلبی و فشارهای شدید روحی و روانی که در زندان بر او وارد شده بود، تا پیش از اعتصاب غذا و دارو، روزی 28 عدد قرص مصرف می کرد.

وضعیت دردناک سیامک پورزند از زبان دخترش : پدرم امیدی به ادامه زندگی ندارد

2009-11-01T13:16:00.000-08:00

سیامک پورزند، روزنامه نگار و فعال فرهنگی که روز پنج شنبه 30 مهرماه به دلیل وخامت وضع جسمی و روحی به بیمارستان ایران مهر منتقل شده بود، از بیمارستان مرخص شده است اما لیلی پورزند به "روز" می گوید که "ترخیص پدرش از بیمارستان نه به دلیل بهبودی حال، او بلکه به اين معناست که کار بيشتری نمیتوان انجام داد". او از هفت سال پیش اسیر دستگاه های مافیائی امنیتی است که گاهی به دلیل وخامت سلامتش وی را به خانه می فرستند و باز دستگیرش می کنند. اینک چند سالی است که دیگر چیزی از وی باقی نگذاشته اند که نگرانش باشند اما باز هم اجازه سفر به وی نمی دهند.

لیلی پورزند که حقوقدان و مقیم کانادا است در گفتگو با "روز" از وضعیت جسمی و روحی پدرش و همچنین آخرین وضعیت پرونده این روزنامه نگار سخن گفته است.

او می گوید که "آقای پورزند دچار افسردگی شدید شده و در وضعیت روحی بسیار بد و خطرناکی به سر می برد و تلاش خانواده و پزشکان نتوانسته است کوچکترین امیدی به زندگی و ادامه مبارزه برای ادامه حیات در او ایجاد کند".

به گفته لیلی پورزند، پدرش دچار بیماریهای قلبی، فشار خون، کلیه، پروستات، گردش خون و لختگی شدید خون در قسمت پاها و تحتانی بدن است که نتیجه شکنجه های زندان است.

او می گوید: "در بازداشتگاه خاتم، آقای پورزند را به طور مداوم و بیش از 12 ساعت در روز سرپا نگه میداشتند بدون اینکه اجازه دهند جایی تکیه دهد و از همان موقع دچار لخته شدن خون در قسمت تحتانی بدن شده است و این خطر به طور جدی وجود دارد که این لختگی خون در قسمت های دیگر بدن او نیز ایجاد شود".

سیامک پورزند که متولد 1310 است 7 سال پیش در 72 سالگی در خیابان ربوده شد و پس از ماهها حبس در مکان هايی نامعلوم و استفاده از شيوه های غيرانسانی و اعمال فشار و ارعاب برای اعتراف گيری در جهت اجرای يک سناريوی از پيش تعيين به يک شوی تلويزيونی کشانيده شد.

لیلی پورزند در این زمینه توضیح میدهد: "پدرم در 72 سالگی در خیابان ناپدید شد و یک سال و نیم در شکنجه گاهها و زندان های مخفی رژیم، تحت شکنجه های جسمی و روحی شدید بود. تا امروز توانسته ایم سه مورد از بازداشتگاههایی راکه پدرم در آنها زندانی بوده از طریق زندانیانی که آزاد شده اند، شناسایی کنیم اما هنوز موفق به شناسایی دو بازداشتگاه دیگر که به صورت منازل شخصی و ویلایی بوده، نشده ایم".

به گفته خانم پورزند، نتیجه شکنجه های جسمی و روحی پدرش، فیلم اعترافاتی بود که همگان شاهد پخش آن بودند.

وی با بیان اینکه آقای پورزند را به دلیل فشارهای بین المللی در خیابان رها کرده بودند توضیح میدهد: "یکی از پیش شرط های اتحادیه اروپا برای مذاکره باایران، آزادی پدرم بود و به همین دلیل او را در خیابان رها و بعد از انجام مذاکرات، مجددا او را به اداره اماکن احضار و دو روز بعد بازداشت کردند".

این حقوقدان درباره شرایط پدرش در این سه ماهه می گوید: "پدر من بسیار آدم تمیزی بود و همگان میدانستند که وسواس عجیبی نسبت به تمیزی دارد اما بعد از رها کردنش در خیابان، از 85 کیلو به 45 کیلو رسیده بود و حمام نمیکرد و حتی ادرار و مدفوعش را فراموش میکرد و ساعت ها می نشست و با غذاهای ساده ای مثل تخم مرغ حرف میزد اما غذا نمیخورد و همه اینها اثرات شکنجه هایی بود که در طی یک سال و نیم بر او وارد شده بود."

در اداره اماکن از آقای پورزند خواسته بودند که سناریوی یک فیلم را نوشته و کارگردانی کند اما این روزنامه نگار حاضر به انجام اینکار نشده بود. لیلی پورزند در این زمینه می گوید: "دو روز بعد از این احضار وقتی دیدند پدرم به هیچ عنوان حاضر به همکاری نیست او را در منزل عمه ام بازداشت و به زندان اوین منتقل کردند. او ابتدا در بند امنیتی بود و سپس به بند عمومی منتقل شد و این زندان با عارضه های مختلف جسمی و روحی همراه شد. چون از یک سو ما خارج از ایران بودیم و نمی توانستیم به ملاقات ایشان برویم و از سوی دیگر ایشان اجازه تلفن نداشتند و در حقیقت بند عمومی نیز برای ایشان با سلول انفرادی هیچ فرقی نداشت".

به گفته خانم پورزند، این فعال فرهنگی در حالت کما و بیهوشی از زندان اوین به بیمارستان منتقل و پس از جراحی 12 ساعته در ستون فقراتش مرخص و به منزل خود منتقل می شود.

دختر سیامک پورزند می گوید: "متاسفانه واژه خانه برای ما مفهومی جز زندان ندارد و نمیدانیم پدرم بر مبنای چه حکمی در خارج از زندان به سر می برد چون دادگاه تجدید نظر حکم 11 سال زندان را برای ایشان تایید کرده و اکنون که 8 سال از این حکم سپری شده است، طبق قوانین جمهوری اسلامی می بایست اگر شامل عفوهای عمومی نمی شود، شامل عفو خصوصی شود. چون بر مبنای قوانین جمهوری اسلامی وقتی سن فرد زندانی زیاد است و از سویی رفتار مناسبی در زندان از خود نشان داده و دو سوم حکم اش را هم گذرانده از سوی رهبر مورد عفو قرار بگیرد. پدر من سال گذشته چندین بار تقاضای عفو کرد، اما تاکنون هیچ جوابی به او نداده اند."

ادامه فشارها و ارعاب

سیامک پورزند به طور مداوم از سوی بازجوی سابق خود مورد آزار قرار می گیرد به طوریکه هر از چند گاهی این بازجو در منزل او حضور می یابد و به بازرسی منزل این روزنامه نگار می پردازد.

دختر این روزنامه نگار می گوید: "به بهانه های مختلف طی این مدت باعث ایجاد استرس در پدرم شده اند و چندین بار مزاحم او شده اند و منزل شخصی او را مورد تفتیش و بازرسی قرار داده اند. وقتی هم که ایشان به این موضوع اعتراض کرده و گفته که در خانه 56 متری من دنبال چه چیزی میگردید پاسخ داده اند «دنبال کامپوتری هستیم که مخفی کرده ای». این در حالیست که پدر من حتی بلد نیست کامپیوتر را روشن کند. از سوی دیگر در چند ماهه اخیر چندین بار ملاقات هایی در منزل با پدرم انجام شده که ما نمیدانیم در آنها چه گدشته است اما قطعا بی ربط با وضعیت فعلی روحی پدرم نیست".

خانم پورزند با بیان اینکه "پدرم را رها نمی کنند"، می افزاید: "پدرم همیشه ویزیت ها و مدارک پزشکی خود را به زندان اوین ارسال میکرد. مدتی با ایشان تماس گرفته نشد و ایشان نیز ارسال مدارک پزشکی اش را متوقف کرد اما به یکباره بازجوی ایشان که یکی از کسانی بود که پدرم را تحت شکنجه قرار داده بود به منزلش رفته و او را تهدید کرده بود که ما این مساله را اعلام کردیم و گفتند که فقط یک دیدار دوستانه بوده است و بعد از آن باز به این شیوه ها ادامه دادند".

امان نامه

مهرانگیز کار، همسر سیامک پورزند و بنفشه و آزاده، دو دختر این روزنامه نگار مقیم امریکا هستند و لیلی پورزند، دختر دیگر آقای پورزند نیز مقیم کانادا است. این روزنامه نگار و فعال فرهنگی که ممنوع الخروج است، حاضر به ترک ایران به صورت قاچاقی نیست. لیلی پورزند می گوید: "ما خیلی تلاش کردیم از طریق ارسال پرونده های پزشکی پدرم به سازمان های بین المللی بتوانیم رژیم جمهوری اسلامی را قانع کنیم تا اجازه خروج پدرم از کشور را بدهند و ایشان نزد خانواده بیایند اما تاکنون این تلاش ها نتیجه ای نداشته است".

از خانم پورزند می پرسم که چرا شما به ایران نمی روید تا در کنار پدر بیمارتان باشید؟ این حقوقدان پاسخ میدهد: "چه در زمان ریاست جمهوری آقای خاتمی و چه در 4 سال گذشته ما بارها به صورت مستقیم و غیر مستقیم به ارگان ها و افراد مختلف نامه نوشته و خواستیم که حتی شده به صورت لفظی به ما امان نامه بدهند تا پیش پدرمان برویم و از ایشان پرستاری کنیم. حتی مادرم شخصا به محمود احمدی نژاد نامه نوشت و این درخواست را کرد اما تاکنون هیچ جوابی به ما نداده اند؛ برگشتن هر یک از ما به ایران هم مصادف با رفتن به ناکجا آباد است و خانواده ما واقعا توان ضربه ای دیگر را ندارد از طرفی مادرم زندان رفت و دچار سرطان شد، از آن سو پدرم را به این وضع دچار کرده اند".

وی در همین ارتباط به سفر آزاده، دختر کوچک آقای پورزند به ایران اشاره می کند و می گوید: "آزاده وقتی از ایران خارج شد فقط 16 سال داشت و هیچ وقت وارد مسائل سیاسی و حقوق بشری نشده و فقط مشغول تحصیل بود. وقتی پدر را از زندان و بیمارستان به منزل منتقل کردند او به ایران رفت تا در کنار پدر باشد البته همان موقع نیز که آقای خاتمی، رئیس جمهور بودند ما از طریق برخی رایزنی ها توانستیم به قولی برای آزاده امان نامه بگیریم و به ما گفته بودند که فقط با این شرط اجازه ورود آزاده را میدهند که ظرف ده روز ایران را ترک کند و آزاده نیز به ایران رفت اما متاسفانه او را که 19 سال بیشتر نداشت تحت بازجویی و آزار قرار داده بودند؛ جالب این است که ما در خارج از کشور، خیلی با مفهوم کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آشنا نبودیم اما آزاده را در حراست این کانون ساعت ها تحت بازجویی های خصوصی قرار داده بودند و آزاده می گفت امیدی به بازگشت نداشته است".

لیلی پورزند با بیان اینکه خانواده پورزند در شرایط بسیار بدی به سر می برند می افزاید: "پدرم در ایران در تنهایی مطلق به سر می برد.او فقط یک خواهر داشت که ایشان نیز فوت کردند و متاسفانه فامیل نزدیک در ایران نداریم و فقط همراهی های مردم و پزشکان پدرم است که ایشان را سرپا نگه داشته است".

اجازه خروج با هر شرطی

خانم پورزند که به طور مداوم با پزشکان معالج پدرش در تماس است می گوید: "قرار است پرونده جدید پزشکی و مدارک جدید پزشکی پدرم را برای ما بفرستند تا بتوانیم از طریق سازمان های بین المللی اقدام کنیم".

وی تاکید می کند که آقای پورزند "به هیچ عنوان حاضر به ترک ایران به صورت قاچاقی نیست".

لیلی پورزند می گوید: "پدرم سالهاست که فعالیت های معمول اجتماعی خویش را کنار گذاشته و همه درها را به روی خود بسته است به این خاطر که بتواند صدای فرزندانش را بشنود و در کنارهمسر و فرزندانش باشد اما دستگاههای قضایی و امنیتی تاکنون چنین اجازه ای نداده اند. ما حاضریم هر شرطی که می گویند را بپذیریم تا پدرمان را تحویل بگیریم".

گزارش ویدئویی از اعتراض شدید دانشجویان خواجه نصیر به حضور صفارهرندی در دانشگاه/ ۲

2009-11-01T12:44:00.000-08:00

گزارش ویدئویی از اعتراض شدید دانشجویان خواجه نصیر به حضور صفارهرندی در دانشگاه/ ۱

2009-11-01T12:31:00.000-08:00

صفار هرندی که هفته گذشته با حضور خود در دانشگاه تهران اعتراض بسیاری از دانشجویان را بر انگیخته بود، امروز به دانشگاه خواجه نصیر رفت و باز هم مورد اعتراض شدید دانشجویان این دانشگاه قرار گرفت. دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر در حین سخنرانی صفار هرندی در این دانشگاه پشت خود را به او نمودند و سرود یار دبستانی را همخوانی کردند:‌

ضرب و شتم شدید یک خبرنگار در حین عکس‌برداری از ریخت‌وپاش‌های استاندار جدید دولت کودتا در ارومیه

2009-11-01T12:25:00.000-08:00

عوامل کودتا در ارومیه، همزمان با اولین روز کاری استاندار جدید منصوب دولت کودتا در این شهر، به ضرب و شتم شدید یک خبرنگار پرداختند. این عکاس خبری مشغول عکاسی از مراسمی تشریفاتی بود که برای استاندار جدید ارومیه برپا شده بود.

سایت عصرایران نوشت: ماجرا از آنجا اغاز شد كه یكی از خبرنگاران ارومیه ای با تلفن همراهش مشغول عكسبرداری از ده ها پارچه نوشته تبریك برای استاندار جدید آذربایجان غربی بود كه ناگهان مأموران مستقر در استانداری به سمت وی رفته و پس از مشاجره لفظی او را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند.

ماموران به كتك زدن وی در پیاده روی مقابل استانداری بسنده نكرده و با كشاندن این خبرنگار به داخل محوطه استانداری ، به ضرب و شتم جمعی وی ادامه دادند.

ماموران انتظامی مستقر در استانداری در حالی این روزنامه نگار را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دارند كه هیچ تابلوی "عكسبرداری ممنوع"ی در مقابل ساختمان استانداری وجود ندارد و نمای بیرونی ساختمان نیز در معرض دید هزاران عابری قرار دارد كه هر روز از مقابل استانداری در رفت و آمد هستند. احمد نقی زاده كه در این حادثه به شدن مصدوم شده ،روزنامه نگار، وبلاگ نویس و از كاركنان سابق روابط استانداری است كه در انتخابات گذشته سخنگوی ستاد انتخاباتی محسن رضایی در آذربایجان غربی بود.

این خبرنگار پس از این ماجرا از ماموران خاطی به دادگاه شكایت كرد و جالب آنكه خود به ایجاد بلوا، آشوب و اغتشاش متهم شد و البته تبرئه گردید!

بعد از این ماجرا ، پارچه نوشته های مقابل استانداری جمع اوری شدند.

دادگاه روزنامه کیهان طبق معمول به تعویق افتاد

2009-11-01T12:24:00.001-08:00

جلسه‌ رسيدگي به اتهام حسين شريعتمداري مدير مسوول روزنامه‌ كيهان تجديد و به وقت ديگري موكول شد.

به گزارش ايسنا، صبح امروز قرار بود پرونده روزنامه‌ كيهان به مديرمسوولي حسين شريعتمداري در شعبه‌ 76 دادگاه كيفري استان تهران به رياست قاضي مديرخراساني و با حضور اعضاي هيات منصفه‌ مطبوعات برگزار شود.

قاضي مديرخراساني با اشاره به انجام مراسم تحليف اعضاي جديد هيات منصفه‌ مطبوعات، يادآور شد: هيات منصفه‌ مطبوعات اعلام كرد كه چون اعضاي جديد هيات منصفه در جريان پرونده‌ روزنامه‌ كيهان نيستند جلسه‌ رسيدگي تجديد و به وقت ديگري موكول شود و چون اعضا در جريان اتهامات نيستند جلسه تجديد مي‌شود.

در اين هنگام نسرين ستوده وكيل مدافع يكي از شاكيان پرونده‌ روزنامه‌ كيهان به طرح ايرادي پرداخت و با بيان اين‌كه دومين بار است كه جلسه‌ رسيدگي به پرونده‌ كيهان تجديد مي‌شود، خاطرنشان كرد: چرا اعضاي هيات منصفه‌ مطبوعات در جريان پرونده‌ نشريه‌ علم و نيرو بوده و دادگاه اين نشريه برگزار شد اما در جريان پرونده‌ روزنامه‌ كيهان نيستند؟

رييس شعبه‌ي 76 دادگاه كيفري استان تهران در پاسخ، گفت: عمر هيات منصفه‌ي مطبوعات به اتمام رسيده و امروز مراسم تحليف اعضاي جديد بوده است و تعيين وقت براي رسيدگي به پرونده‌ي علم و نيرو پيشتر صورت گرفته است.

خليلي، وكيل مدافع عمادالدين باقي نيز با اشاره به اظهارات نسرين ستوده با طرح اين سوال كه چرا پيك نشريه‌ي علم و نيرو به اعضاي هيات منصفه ابلاغ شده ولي براي روزنامه‌ي كيهان چنين نشده است؟ اعتراض خود را از تجديد جلسه اعلام كرد.

وي شفاها اعلام كرد كه به دليل نحوه رسيدگي به پرونده شكايت خود را مسترد مي‌كند.

قاضي مديرخراساني تاكيد كرد: دادگاه آمادگي رسيدگي به پرونده را دارد ولي هيات منصفه بيان مي‌كند كه آمادگي ندارد.

نفس سپیده داند/ برای محمود وحیدنیا

2009-11-01T12:23:00.001-08:00

عطاءالله مهاجرانی
سخنان آقای وحیدنیا در جلسه همایش نخبگان و رهبری می تواند سرفصل تازه ای در جنبش سبز ملت ایران تلقی شود. اگر هر انسانی در فرصتی که در جهان دارد و سهمی که از زندگی بهره اش می شود، قرار باشد فقط یک کار کارستان از او سر زند. آقای وحیدنیا چنین کار کارستانی را انجام داد. به تعبیر حافظ از خویش برون آمد و کاری کرد:

شهر خالی ست ز عشاق بود کز طرفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند؟

همه می دانیم که نشست هایی از آن قبیل، کاملا برنامه ریزی شده و سنجیده انجام می شود. چه کسانی سخن بگویند و چه بگویند. زمان برگزاری این همایش هم محاسبه شده بود. در آستانه روز سیزدهم آبان ماه.

آقای وحیدنیا با سخنان خود تمامی چارچوب پیش بینی شده نشست را شکست و فضایی نو که نشانه ای از حقیقت ملت ایران است نشان داد. یکی از دانشجویان حاضر به روایت " موج سبز آزادی" سخنان وحیدنیا را این گونه نقل کرده است:

"حرفهای من در زمینه متفاوتی نسبت به آنچه که دوستان مطرح کردند می باشد و صحبتهای خود را در 3 بخش ارایه می کنم.

1- متاسفانه صداوسیمای ما بازتاب دهنده ی آنچه که درکشور ما میگذرد نیست. آیا به نظر شما صدا وسیما وقایع اخیر را به همان شکلی که در جامعه ما وجود داشت نشان داد ؟ یا خلاف واقع بود؟ درسته که حرفهای من به صورت سوالی هست اما منظور بنده از لحنم کاملا مشخصه . متاسفانه زمانی که رسانه مادرو مهمترین عنصر اطلاع رسانی مردم بدین شکل رفتار میکند انتظاری از دیگر رسانه های خرد نمی رود. صدا وسیما یی که زیر نظر شما کار میکند و رییس آن را شما تعیین می کنید ، دو حالت دارد : یا به دستور شما این گونه عمل میکند و یا نظارتی بر آن ندارید. این سوال مطرح است که در این 30 سال آیا واقعا جامعه ما به سمت اسلامی شدن و اخلاقی بودن پیش رفته؟ اگر ذره ای هم جواب به این سوال منفی باشد باید به عملکرد خود در این 30 سال شک کنیم.

2 - مساله دوم را من با مثالی در یک مقیاس کوچکتر مطرح می کنم. در یک خانواده زمانی که دو برادر با یکدیگر مشکل دارند اگر پدر خانواده با برادر کوچکتر برخورد خشنی کند ، برادر بزرگتر هم به خود این اجازه را می دهد که با برادر کوچکتر رفتار خشونت آمیز داشته باشد. شما که مقام پدری دارید وقتی با مخالفان خود آن گونه برخورد می کنید عوامل پایین تر نیز به طبع آن رفتاری دارند که همه میدانند درزندانها چه گذشت. در مورد وقایع زندانها من به یاد دارم که در یکی از سخنرانی ها فرمودید که با مسببان این گونه وقایع و متخلفان زندانها به شدت برخورد می شود اما.. من خودم در یک تظاهرات سکوت در تاریخ (...) حضور داشتم. اونجا لباس شخصی ها و افراد لباس دار ریختن و همه ما رو زدند.

3- من نمیدانم چرا در این کشور اجازه ابراز هیچ گونه انتقادی در مورد شما داده نمی شود؟ من دراین 5 سالی که روزنامه ها را مطالعه می کنم ندیدم که کسی نقدی به شما وارد کند حتی یک جمله، مجلس خبرگان که وظیفه آن نقد و نظارت بر عملکرد رهبری است عملا مشاهده می شود که این کار را انجام نمی دهد. "

مقام محترم رهبری در پاسخ آقای وحیدنیا در یک کلام درمانده شده اند. همان خلاف آمدی که در دفاع از دولت تقلبی احمدی نژاد دچار شده اند. آقای اسفندیار مشایی گفته اند: رهبری از نظر سخت افزاری به احمدی نژاد و دولتش اعتماد دارد، اما از جهت نرم افزاری بی اعتماد است. در مورد دولت اصلاحات درست برعکس بود. از بعد سخت افزاری بی اعتماد بود و از بعد نرم افزاری اعتماد داشت.

نخبگان هم چنین دوگانگی را نشان دادند. از سویی افرادی سخنانی گفتند که گویی در سوئد و یا سویس زندگی می کنند. فضایی پدید آوردند به تعبیر رهبری شیرین و امید بخش. سخن وحیدنیا پرده از فریب بر کشید و روی دیگر واقعیت را نشان داد. انصاف این است که نمی توان در همان فرصت اندک، یک سینه سخن را، یک جهان معنی را به آن روشنی و رسایی بیان کرد.

مصداق روشنی از کلمه حق و عدل در برابر پیشوایی که بر ملت خود ستم کرده است.

اگر از این پس در هر نشستی با حضور هر مقامی فردی از خویش به در آید و کلمه حقی بگوید. فضا بر استبداد تنگ و طاقت فرسا خواهد شد. در هر کلاس درسی اگر معلمی یا استادی سخنی بر خلاف گفت. در هر مسجد و محفلی اگر سخنران به ملت ایران اهانت کرد و یا شخصیت های مورد احترام مردم را هتک کرد. سخنی گفته شود. همان کار کارستان وحید نیا در حضور رهبری...

آیه الله خامنه ای از سویی از علم و نخبگان تجلیل می کنند و از سوی دیگر رییس جمهور و دولتی را بر مردم ایران با تزویر و تقلب و استبداد حاکم کرده اند که وزیر کشورش و معاون اولش با جعل مدارک دکترای تقلبی سال ها استاد و رییس دانشکده حقوق بوده اند. آش آن چنان شوری که صدای احمد توکلی و سایت الف را هم در آورده است. مگر فرزندان شهید بهشتی نخبگان کشور ما نیستند؟ سهم آنان اهانت است؟

نمی توان از سویی از علم و تکنیک و نخبگی تجلیل کرد و از سوی دیگر نخبگان کشور را به زندان انداخت و جاعلان مدارک تقلبی را بر مردم حاکم کرد.

مصطفی رحیمی پس از پیروزی انقلاب کتابی منتشر کرد، به نام " تراژدی قدرت در شاهنامه فردوسی" تمام سخنش این بود که حاکمان واقعیت ها را چنان که دوست دارند می بینند، نه چنان که هستند. البته عده ای هستند که حاکمان را دچار کوررنگی می کنند . مثلا می گویند با یک بیانیه رهبری در صبح شنبه 23 خرداد ماه کار تمام است. با خطبه 29 خرداد ماه موضوع جمع می شود. واقعیت چنان نیست. مثل شعله ای در تاریکی حقیقت سر بر می کشد و تمام تاریکی و تزویر را می بلعد. مثل عصای موسی. سخن وحید نیا در تاریخ جنبش سبز ملت ایران به یاد گار می ماند. سرفصلی تازه که جوانی آرام و مطمئن با منطقی درخشان و برهانی برنده از حقوق ملت ایران دفاع کرد.

منبع: وبلاگ مکتوب

کوتاه برای ندا/ شعر وارده

2009-11-01T12:22:00.001-08:00

نفس نفس مي زند مرگ
در خوني
كه ريشه مي زند از قلبش
بر سنگفرش سبز

دختر مرده است

در خيابان اما
ندايي زنده است هنوز

-تلواسه-

خبرهایی از اوین- احمد زیدآبادی بالاخره با همسر خود ملاقات کرد

2009-11-01T12:20:00.000-08:00

احمد زیدآبادی دبیرکل زندانی سازمان دانش آموختگان ایران، پیش از ظهر امروز (یکشنبه) پس از 50 روز بی‌خبری در زندان اوین با خانواده خود ملاقات کرد.

به گزارش موج سبز آزادی، مهدیه محمدی، همسر احمد زیدآبادی با اعلام این خبر به ادوارنیوز گفت: "در این دیدار روحیه آقای زیدآبادی بسیار عالی و خوب بود و همچنین از نظر جسمی مشکل ویژه‌ای نداشت".

خانم محمدی همچنین افزود: "آقای زیدآبادی مجددا تاکید کرده‌اند که از ابتدای بازداشت یعنی بیش از چهار ماه و نیم گذشته همواره در انفرادی بوده‌اند".

همسر زیدآبادی ادامه داد: "در مورد تمدید قرار بازداشت نیز احمد گفت که تنها در روز اول پس از بازداشت یک قرار وثیقه 200 میلیونی به او نشان داده‌اند و دیگر هیچ قراری را به او ابلاغ نکرده‌اند" .

خانم محمدی همچنین از تهدید همسرش از سوی بازجو مبنی بر بازداشت اعضای خانواده خبر داد و گفت:‌ "به آقای زیدآبادی گفته‌اند که اگر همسرت مصاحبه‌هایش را در مورد اتهامات و وضعیت تو ادامه دهد او را نیز بازداشت خواهیم کرد".

به گفته همسر احمد زیدآبادی، همچنین دادستان تهران به آقای زیدآبادی وعده داده است تا به زودی وی را از سلول انفرادی خارج کرده و به سلول‌های دو نفره منتقل کنند.

خبرهایی از اوین- علی پیرحسینلو ممنوع‌الملاقات شد

2009-11-01T12:13:00.000-08:00

علی‌ پیرحسینلو، فعال سیاسی و وبلاگ‌نویس از دو هفته پیش ممنوع‌الملاقات شده است.

به گزارش موج سبز آزادی، این خبر که توسط وبلاگ برای آزادی علی پیرحسینلو منتشر شده حاکی از آن است که علی پیرحسینلو از دو هفته پیش امکان ملاقات با همسر و خانواده خود را ندارد.

این در حالی است که به گفته فاطمه ستوده، هسر پیرحسینلو در وبلاگ شخصی‌اش، یک ماه پس از بازداشت همسر وی مجاز بود به صورت هفتگی با خانواده‌اش ملاقات کند اما اکنون این حق از او سلب شده است. گفتنی است پیرحسینلو بیش از چهل روز پیش در منزل شخصی خود با اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. وی بعد از گذشت بیش از چهل روز همچنان در بلاتکلیفی به سر می‌برد.

روشن شدن ابعاد تازه‌ای از دستگیری‌ها و اعتراف‌گیری‌های اخیر:‌ اعترافات توسط قرارگاه ثارالله گرفته شده است

2009-11-01T12:12:00.001-08:00

اوايل دهه 70 بود که سپاه پاسداران و مشخصاً قرارگاه ثارالله ماموريت يافتند در صورت بروز بحران مسووليت امنيت پايتخت کشور را برعهده گيرند. از ابتداي تشکيل اين قرارگاه در سال 74 تا پيش از حوادث انتخابات 22 خرداد 88 تعيين شرايط ويژه و سپردن مسووليت امنيت پايتخت به اين قرارگاه سه بار اتفاق افتاد؛ در جريان تجمع ها و شورش هاي خياباني اسلامشهر در سال 74 ، 18 تير 78 و تجمع و شورش هاي خياباني تيرماه 1382. اما در سال هاي اخير به ويژه در حوادث بعد از انتخابات 22 خرداد اين قرارگاه اهميت ويژه يي يافت و حرف و حديث ها پيرامون آن اوج گرفت. اين حرف و حديث ها هم از آنجا نشات مي گيرد که با وجود گذشت بيش از يک دهه از تاسيس قرارگاه ثارالله هنوز ماهيت اصلي فعاليت ها و اختيارات آن مشخص نشده است. اسماعيل (محمد) کوثري نايب رئيس کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي پيش از ورود به خانه ملت سال ها جانشين فرمانده قرارگاه ثارالله بوده است. در گفت وگويي با وي از ماهيت اين قرارگاه پرسيديم و اينکه چرا به وجود آمد.

-داستان قرارگاه ثارالله چيست؟ قبلاً چندان مطرح نبود ولي بعد از انتخابات بر سر زبان ها افتاد.

قرارگاه ثارالله بر اساس ضرورت و انجام وظيفه و ماموريتي که از سوي شوراي عالي امنيت ملي برايش مشخص کرده بود در سال 74 تشکيل شد و رسميت پيدا کرد.

-وظيفه اصلي اين قرارگاه چيست؟

کار نيروهاي مسلح چيست؟ وظيفه اصلي نيروهاي مسلح به خصوص سپاه ايجاد و برقراري نظم و امنيت و حفاظت از دستاوردهاي انقلاب است. قرارگاه ثارالله هم به عنوان بخشي از نيروهاي مسلح ماموريت دارد در صورت بروز بحران و شرايط خاص و ويژه که تشخيص آن با شوراي عالي امنيت ملي و تصويب مقام رهبري است مسووليت برقراري امنيت شهر تهران را عهده دار شود. ولي در شرايط عادي اين مسووليت برعهده نيروي انتظامي است.

-گويا تا قبل از تشکيل اين قرارگاه وظيفه حفاظت از پايتخت و برقراري امنيت برعهده لشگر محمد رسول الله بوده است. علت انتقال مسووليت از اين لشگر به قرارگاه ثارالله چه بوده است؟

خير اين گونه نبوده است. لشگر محمد رسول الله زيرمجموعه سپاه بود که بعد از تشکيل قرارگاه ثارالله زيرمجموعه اين قرارگاه شد.

-برخي گفته ها و شنيده ها حاکي از آن است که اين قرارگاه به صورت مستقل و مستقيماً زير نظر فرمانده کل قوا فعاليت مي کند و زير نظر هيچ کدام از نيروهاي پنج گانه سپاه نيست.

خير، قرارگاه ثارالله زير نظر سپاه و در واقع بخشي از سپاه است. فرمانده کل قوا ستاد دارند. اين ستاد هم کارهاي اجرايي مربوط به سپاه، ارتش، وزارت دفاع و ناجا را انجام مي دهد. فرمانده کل قوا هيچ گاه مستقيماً به يک قرارگاه دستور نمي دهد بلکه از طريق ستاد عمل مي کند.

-چرا فرماندهي اين قرارگاه هميشه به فرماندهان ارشد سپاه سپرده مي شود؟ دليل اين حساسيت چيست؟

به هرحال اين رويه يي بود که از همان ابتداي تشکيل قرارگاه ثارالله وجود داشت. از همان ابتدا که قرارگاه شروع به کار کرد اين مسووليت برعهده فرمانده کل سپاه بود. فرمانده کل سپاه هم جانشين خودشان را که در آن زمان آقاي رحيم صفوي بودند مسوول قرارگاه کردند. اما مسووليت اصلي برعهده خود فرمانده کل سپاه است و بعد از آن هم اين رويه دنبال شد.

-در حوادثي که بعد از انتخابات 22 خرداد پيش آمد قرارگاه ثارالله يکي از مراجعي بود که در کنار وزارت اطلاعات، ناجا و... ماموريت يافت راجع به مسائل بعد از انتخابات پيگير باشد. دليل ورود اين تشکيلات سپاهي، نظامي چه بود؟

در حوادثي که بعد از 22 خرداد پيش آمد ابتدا وزارت اطلاعات و ناجا وارد عمل شدند ولي بعد که دامنه اغتشاشات و درگيري ها گسترده شد قرارگاه ثارالله طبق تشخيص شوراي عالي امنيت ملي وارد عمل شد. همان طور که در ابتدا هم گفتم هر زمان که تشخيص داده شود عوامل بيگانه در داخل کشور به گونه يي عمل مي کنند که تهديدي عليه نظام و دستاوردهاي انقلاب اسلامي هستند و مسوولان احساس خطر کنند، طبق مسووليت و وظيفه يي که براي قرارگاه ثارالله تعريف شده است، اين قرارگاه وارد عمل مي شود. البته بر اساس تصميم شوراي عالي امنيت ملي اين وظيفه به قرارگاه سپرده مي شود.

-قبلاً و در مواردي نظير حوادث 18 تير 78 نيز مسووليت امنيت پايتخت به قرارگاه ثارالله سپرده شده بود اما در حوادث اخير که بعد از انتخابات 22 خرداد رخ داد نام اين قرارگاه بيش از قبل شنيده مي شد و بعضاً انتقادهايي هم نسبت به ورود و نحوه عمل نيروهاي آن مي شد. دليل اين شدت عمل چه بود؟

به خاطر اينکه توطئه گسترده تر بود. پيش از اين حوادث قرارگاه مسووليت اقدام نداشت اما چون مسووليتش حفاظت از دستاوردهاي انقلاب و حفظ نظام است قبل از انتخابات رصدهايي کرده و به مسوولان هم گوشزد کرده بود که عده يي در حال توطئه چيني براي بعد از انتخابات هستند و همين طور که ديديد اين اتفاق هم افتاد. سازمان مجاهدين انقلاب، مشارکت خصوصاً نهضت آزادي و ملي - مذهبي ها همه با هم براي بعد از انتخابات توطئه کرده بودند. آقاي موسوي هم به جاي اينکه جلوي آنها را بگيرد خودش هم در همان مسير افتاد و به جاي اينکه آرامش را برقرار کند دستور اغتشاش و تشنج را مي داد.

-البته متهم کردن حزب مشارکت و مجاهدين و شخص آقاي موسوي به عنوان توطئه گر و فتنه گر ادعاي بزرگي است. به هرحال اين احزاب قانوني و رسمي هستند و آقاي موسوي هم از شخصيت هاي مطرح اين نظام هستند و بايد پشت اين ادعا ادله و سند محکمي وجود داشته باشد.

من از روي غرض ورزي حرف نمي زنم. پاي حرفي هم که زده ام مي ايستم. ادله و سند محکم هم وجود دارد. نمونه اش هم اين است که آقاي آقاجري تئوريسين سازمان مجاهدين انقلاب قبل از انتخابات مي گويد ما يک پايه ولايت را در زمان اصلاحات و دوم خرداد زديم و بقيه پايه هاي ولايت را با انتخاب آقاي موسوي منهدم خواهيم کرد. اين دقيقاً عين جمله ايشان است. از اين موارد هم زياد است و سندش هم موجود است. اين تشکيلات از لحاظ قانوني شايد بتوانند به خودشان رسميت بدهند و مجوزي هم بگيرند اما در عمل از همان ابتدا از دوره امام (ره) مخالف حرکت هاي امام و نظام بودند. حتي اين احزاب در دوره يي منحل شدند. حدود سال هاي 64 يا 65 امام (ره) نماينده شان آيت الله راستي کاشاني را داخل اين سازمان فرستادند ولي اينها نه تنها به حرف هاي ايشان توجهي نکردند بلکه کاري کردند که در نهايت موجب منحل شدن خودشان شد. از آن پس در سايه قرار گرفتند تا زمان دولت اصلاحات که مجدداً روي کار آمدند و خودشان را رسمي و قانوني اعلام کردند. حتي در آن زمان هم اعتصاب در مجلس ششم توسط سازمان مجاهدين و سران آن به خصوص آقاي نبوي طراحي شده بود.

-فکر نمي کنيد قرارگاه ثارالله خيلي جنبه امنيتي- نظامي پيدا کرده است؟

شوراي عالي امنيت ملي تشکيل شده از وزير کشور، وزير دفاع، وزير امور خارجه، فرماندهان ارتش، رئيس ستاد نيروهاي مسلح، دو نماينده از فرمانده معظم کل قوا است و رئيس جمهور در راس آن قرار دارد. اين شورا تنها از بعد امنيتي تصميم نمي گيرد. در رابطه با موضوع هايي نظير هسته يي، دفاعي، اقتصاد کلان و... در آنجا تصميم گيري مي شود. تصميمات راهبردي توسط اين شورا گرفته مي شود. در مواقع بروز بحران هم اين شورا تصميم گيرنده نهايي است و تا زماني که ماموريت و مسووليتي به قرارگاه ثارالله سپرده نشود به هيچ وجه وارد عمل نمي شود. مثلاً در حوادث 18 تير 78 در چهار پنج روز اول قرارگاه اصلاً وارد عمل نشد اما بعد از آن چون ديدند اوضاع به صورتي است که نمي توانند آن را کنترل کنند مسووليت به قرارگاه سپرده شد. در سال 78 وقتي ديدند کار به جاي باريک کشيده شده است و تخريب ها شديد شده و ناجا و وزارت کشور نمي توانند مقابله کنند مساله به شوراي عالي امنيت ملي محول شد. در شورا هم تصميم گرفته شد ماموريت را به سپاه بدهند و سپاه هم به قرارگاه واگذار کرد و در نهايت هم قرارگاه مسووليت کنترل را برعهده گرفت. در اين دوره هم به همين صورت بود. اين مساله چيزي نيست که بگوييم بعد از انتخابات اخير پيش آمد و جنبه نظامي و امنيتي پيدا کرد. يا اين جنبه بيشتر شد. اين مسووليت از سال 74 رسماً به قرارگاه سپرده شد. آن زمان که اصلاً خبري از اين اتفاقات نبود اما تشکيل اين قرارگاه و سپردن مسووليت به آن براساس پيش بيني هايي بود که مسوولان کرده بودند.

-در سال 78 هم شما جانشين فرمانده قرارگاه ثارالله بوديد؟

خير، من از سال 79 مسووليت را برعهده گرفتم.

-در حال حاضر هم ارتباطي با اين قرارگاه داريد؟

خير، شخصاً و سازماني ارتباطي ندارم اما به خاطر اينکه عضو کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس هستم طبيعتاً با اين دستگاه ها هم ارتباط داريم. براساس قانون اساسي اعضاي نيروهاي مسلح براي ورود به فعاليت سياسي مثل نمايندگي مجلس بايد از فعاليت هاي نظامي قبلي کاملاً جدا شوند يا بازنشسته شوند يا استعفا دهند. بنده هم بازنشسته شدم و از قرارگاه جدا شدم.

- همان طور که شما هم مي دانيد در قانون اساسي و در وصيتنامه امام(ره) بارها بر عدم ورود نظاميان در عرصه سياست تاکيد شده است اما در سال هاي اخير شاهد بوده ايم که برخي نظاميان اين مساله را ناديده مي گيرند و وارد جريانات و دسته بندي هاي سياسي مي شوند. ارزيابي شما از عملکرد اين قشر از نظاميان چيست؟

اين مطلب کاملاً درست است و همه هم بايد به آن پايبند باشند. اما اين به آن معنا نيست که بگوييم پاسدار انقلاب سياست را نفهمد. يک موقع مجموعه از يک نفر حمايت مي کند که طبيعتاً اين اشکال دارد و درست نيست اما گاهي تک تک افراد خودشان تشخيص مي دهند. مثلاً ممکن است اطرافيان از من در مورد راي و نظرم در انتخابات سوال کنند. من مي توانم به عنوان يک شخص اظهارنظر کنم چون نظرات من به سازمان ربطي ندارد. مثلاً در سال 76 اعلام شد شهرک شهيد محلاتي که خانواده هاي سپاهي در آنجا زندگي مي کنند اکثراً به آقاي خاتمي راي داده اند، آيا کسي آنها را مواخذه کرد؟ نه. چون سپاهيان هم مانند همه شهروندان حق دارند اما سپاه هيچ گاه سازمان يافته از کسي حمايت نکرده است. اما برخي تحليل مي کنند که مثلاً سپاه وارد فلان مساله سياسي شده است. بله ممکن است بعضي از مسوولان نظرات شان را بگويند اما نظرات آنها، سازمان يافته و رسمي نيست.

-وقتي فردي در جايگاه فرماندهي يک نيروي نظامي حمايت خود را از يک جريان يا شخص اعلام مي کند طبيعتاً اين تصور پيش مي آيد که نظرات او نظرات کل سازمان است؟

بحث حمايت از يک جريان فکري فرق مي کند. اصولگرايي يک سازمان يا تشکيلات نيست. شما جايي پيدا نمي کنيد که به نام اصولگرايي سازمان يا حزب يا گروهي داشته باشد. اما گروه ها و سازمان هاي مختلفي هستند که در انتخابات نهم يا هشتم اعلام کردند ما از اين جريان فکري که به نام اصولگرايي است، حمايت مي کنيم. سپاه هم به عنوان يک سازمان حمايت خود را از اين جريان اعلام کرده است.

اصلاً بحث اصولگرايي را خود مقام معظم رهبري در ديداري که با کارگزاران و مسوولان نظام در سال 86 داشتند علناً اعلام کردند و هشت بند را به عنوان شاخصه اصولگرايي و تفکر اصولگرايي بيان کردند و تفکر اصولگرايي را که برخاسته از اسلام و قانون اساسي است، راهگشا دانستند. اصولگرايي يک حزب و سازمان نيست. يک جريان فکري است و حمايت سپاه از آن هم اشکالي ندارد اما اصلاح طلب ها برخاسته از کتاب موج سوم تافلر هستند. اين اصلاح طلب را ما قبول نداريم، چون نطفه خود را از آنجا گرفته است. اگر اصلاح طلبي برخاسته از فرهنگ و دين خودمان بود مطمئناً پذيرفته مي شد. وقتي مي گويند انقلاب سبز يا مخملي، الگوي آن امريکا است که در تاجيکستان و... پياده شده است. ما اين اصلاح طلبي را قبول نداريم. با کسي هم رودربايستي نداريم.

-به بحث قرارگاه ثارالله برگرديم، در حوادث بعد از 22 خرداد قرارگاه از چه زماني وارد عمل شد؟

تا جايي که من اطلاع دارم حدوداً دوم تير بود که اغتشاشات به اوج خود رسيد و درگيري ها به آتش زدن اتوبوس ها و وسايل نقليه، مساجد و پايگاه هاي بسيج کشيده شد. مثلاً در روزي که آقاي موسوي در تجمع خيابان آزادي حضور يافتند عده يي به پايگاه بسيج آنجا حمله کردند. وقتي ما براساس مسووليت کميسيون امنيت ملي مجلس مساله را پيگيري کرديم، متوجه شديم در آن پايگاه حدود 200 اسلحه وجود داشته است. خب اگر اين اسلحه ها به دست مردم احساسي مي افتاد مي دانيد چه کشت و کشتاري مي شد؟

-چرا بايد اين همه اسلحه در يک پايگاه بسيج باشد آن هم وقتي که تاکيد مي شود بسيج را يک نيروي اجتماعي، فرهنگي و غيرنظامي تعريف کنند؟

ما دو نوع بسيج داريم، يکسري گردان هاي عاشورا هستند که داراي سازمان مشخصي هستند و اسلحه هم ندارند. فقط در مواقع ضروري مثل رزمايش يا رژه به آنها اسلحه داده مي شود. به هر حال در مواقع حساس و بحراني بسيج بايد اسلحه داشته باشد اما در حالت عادي هيچ اسلحه يي دست آنها نمي بينيد مگر در رزمايش ها و رژه ها، آن هم براي اينکه قدرت خود را به بيگانگان نشان دهيم. بسيج نه حقوق بگير است نه موظف. بسيج دلسوز است. مثلاً در حوادث اخير شما يک اسلحه هم دست بسيج نمي بينيد. شايد چوب و چيزهايي از اين قبيل داشته باشند مثل طرف مقابل. چطور آنها خيلي چيزها داشتند و بچه هاي يگان ويژه و بسيجي را مي زدند. 12 تا بسيجي چگونه شهيد شدند؟ بسيج براي دفاع از نظام به کمک سپاه مي آيد اما تحت امر سازمان سپاه است.

-حدود اختيارات قرارگاه ثارالله در حوادث بعد از انتخابات تا کجا بود؟

تا جايي که بتواند امنيت را برقرار کند و بعد از اينکه امنيت برگشت، ماموريت آنها هم تمام شد.

-تعدادي از بازداشت شدگان از جمله آقاي رضا خاتمي و خانم فائزه هاشمي اعلام کردند توسط قرارگاه ثارالله دستگير شده اند؟ اين دستگيري ها و بازداشت ها هم جزء مسووليت قرارگاه بود؟

تا زماني که حکمي توسط قوه قضائيه و دادستان داده نشود حتي قرارگاه ثارالله هم اجازه دستگيري ندارد. اگر هم افرادي توسط اين قرارگاه دستگير شده اند با حکم دادستان بوده است و زماني که پرونده تکميل مي شد براي دنبال کردن دادگاه و اجراي حکم تحويل قوه قضائيه داده مي شد.

-قرارگاه در بازجويي ها و گرفتن اعترافات هم نقشي داشت؟

بله، البته اين کار مشخصاً در قرارگاه انجام نمي شد. در زندان اوين جايگاهي برايشان مشخص کرده بودند که بازجويي ها و گرفتن اعترافات در آنجا صورت مي گرفت.

-اين فعاليت قرارگاه با فعاليت ساير دستگاه هاي امنيتي از جمله وزارت اطلاعات تداخلي ندارد؟

خير، چون بعد از اينکه مسووليت نهادها محول مي شود اين نهادها هماهنگ با هم عمل مي کنند و به نوعي تقسيم کار مي شود.

-يعني قرارگاه در حد يک ضابط قضايي عمل مي کند؟

بله، چون اگر غير از اين باشد اصلاً نمي شود کاري کرد. نه تنها قرارگاه بلکه خود وزارت اطلاعات هم تا زماني که حکم قضايي نداشته باشد وارد عمل نمي شود.

-اين قرارگاه هنوز هم فعال است؟

نه، از دو ماه قبل کار و وظيفه قرارگاه تمام شد و اين را براساس جلساتي که کميسيون امنيت ملي مجلس با اعضاي قرارگاه داشته، مي گويم.

-يعني در دستگيري هاي هفته هاي اخير قرارگاه نقشي نداشته است؟

خير، دستگيري ها توسط ناجا و وزارت اطلاعات صورت گرفته است.

منبع: اعتماد

یادی از قیصر امین‌پور در جمع دانشجویان دانشگاه تهران

2009-11-01T12:11:00.000-08:00

دانشگاه تهران امروز بعد از ظهر میزبان مراسم گرامیداشت دومین سالگرد درگذشت زنده‌یاد قیصر امین‌پور است.

به گزارش خبرگزاری مهر، ساعت 16 امروز یکشنبه 10 آبان در سالن فردوسی دانشگاه تهران مراسمی برای بزرگداشت قیصر امین‌پور در دومین سالگرد درگذشتش به همت جهاد دانشگاهی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار خواهد شد. جهاد دانشگاهی این دانشکده از یک ماه پیش طی فراخوانی از دانشجویان خواسته بود اشعار خود مرتبط با این مراسم را ارسال کنند و عصر امروز منتخبی از آن اشعار توسط دانشجویان خوانده خواهد شد.

در این مراسم که بیشتر قالب شعرخوانی دانشجویی دارد از میهمانانی چون عبدالجبار کاکایی، سیدضیاالدین شفیعی، علی‌ معلم دامغانی و پرویز بیگی ‌حبیب‌آبادی دعوت شده است.

دکتر احمد نقیب زاده: آمریکایی‌ها بسیار مطمئن‌تر از روس‌ها هستند

2009-11-01T12:10:00.000-08:00

برنامه هسته‌اى ايران در شرايط کنونى به نظر مى‌رسد که هر روز وارد فاز جديدى مى‌شود. پس از مذاکرات وين و پاسخ ايران به اين پيش‌نويس هنوز اطلاعاتى در ارتباط با آينده اين پرونده وجود ندارد و همه بر اساس گمانه‌زنى‌هاست. گفت‌وگوى ديپلماسى ايرانى با دکتر احمد نقيب‌زاده، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل بين‌الملل.

پاسخ ايران براى انتقال غنى سازى اورانيوم به روسيه را چگونه ارزيابى مى‌کنيد؟
در ديپلماسى مساله ثابتى وجود ندارد، اگر ايران بتواند مقصود خود را عملى کند يک موفقيت محسوب مى‌شود. ولى طرف مقبال ظرفيتش از لحاظ زمانى تکميل شده است و حاضر به پذيرش پيشنهادهاى جديدى نيست، اين مساله ممکن است ايران را به سمت تحريم‌هاى زيان‌بارى ببرد.

چرا امريکايى‌ها پاسخ ايران را شفاف نمى‌دانند؟
قرارى که گذاشته شد اين بود که اورانيوم غنى شده 5 درصدى ايران را بگيرند و بعد از آن تبديل به سوخت اتمى کنند و به کشور مذکور بازگردانند. هدف کوتاه مدت آنها اين است که فعلا خطر ساخت بمب اتمى را از نظر خودشان براى حدود يک يا دو سال برطرف کنند، تا فرصتى به دست بياورند و اين خطر را که به ضرر منافع خودشان است کلا از بين ببرند. ايران هم ظرف اين چند سال روى اين مساله کار کرده است و تقريبا حاضر نيست آن را به آسانى از دست بدهد. ما پيش از اين مساله اتمى ايران را باخت - باخت تلقى مى‌کرديم، اما در اين چند روز احساس مى‌شود که بازى برد- برد مى‌تواند وجود داشته باشد ولى بعد از مدتى متوجه شديم که اصل قضيه همچنان به جاى خود باقى است. يعنى به نحوى هم ايران و هم غرب مى‌خواهند که به نفع خود زمان بخرند و در مورد اصل قضيه غربى‌ها به هيچ وجه حاضر نيستند مساله اتمى ايران را از بيخ و بن بپذيرند.

برخى کارشناسان معتقدند که انتقال گام به گام اورانيوم از سوى ايران تصميم قابل دفاعى است، چرا که ممکن است که روسيه بعد از چند سال تمام توافقات را زير پا بگذارند. شما چطور فکر می کنید؟
بله، البته از لحاظ حقوقى حق با کشور ايران است؛ منتها غرب مسال ديگرى را مطرح مى‌کند. به خصوص در اين زمينه من فکر مى کنم که اگر ايران به جاى روسيه با امريکا به توافقاتى برسد خيلى بهتر از اين است که روسيه هم اين وسط نقش بازى کند. ما به روس‌ها به هيچ وجه نمى‌توانيم اعتماد کنيم. روس‌ها بسيار با کارت ايران بازى کرده‌اند و بعد از اين هم بازى خواهند کرد. روس‌ها اصلا قابل اطمينان نيستند. در حالى که با امريکايى‌ها مى‌شود به يک توافقاتى رسيد به ویژه از زمانى که باراک اوباما بر مسند رياست‌جمهورى امريکا آمده است.

ايران چه سياستى را بايد اتخاذ کند که بتواند اهداف خود را پيش ببرد؟
باز گذاشتن سايت‌ها براى بازرسان سازمان انرژى اتمى همراه با تشريح ساير فعاليت‌هايى که ايران دارد، تنها راهى است که ايران مى‌تواند انجام دهد. اين کار ضرورت دارد. چرا که در هر صورت اگر اسرار اتمى هم وجود داشته باشد تاکنون افشا شده است. بنابراين لزومى ندارد که بيش از اين پنهان کارى شود.

شما معتقديد که بايد مذاکره و توافق بين مقامات امريکايى و ايرانى باشد، سطح مذاکره ايران و امريکا را چگونه مى‌بينيد؟
مذاکرات بايد هرچه سريع‌تر و مستقيم و رودرو انجام شود. تاکنون مذاکرات مستقيم در سطح پايين انجام شده است. بهتر است که اين مذاکرات در سطوح بالا هم صورت بگيرد. ايران هم بايد در اين مذاکرات مستقيما تضمين‌هايى به امريکا بدهد و در مقابل امريکا هم همين طور از ايران تضمين‌هايى را درخواست کند.

امريکا مى‌تواند شريک قابل اطمينانى براى ايران محسوب شود؟
امريکايى‌ها بسيارمطمئن‌تر از روس‌ها هستند، شما توجه داشته باشيد که نهايت سر خط به خود امريکا ختم مى‌شود. اين تجربه‌اى است که در بحران کوبا براى امريکا به دست آمد. خود امريکايى مستقيما با روس در تماس بودند و از واسطه خبرى نبود. چرا که اگر با واسطه صحبت مى‌کردند کوچکترين اشتباه مى‌ِتوانست اوضاع را بحرانى‌تر کند. در حال حاضر بحران ايران هم دست کمى از بحران کوبا ندارد. براى جلوگيرى از هر اشتباهى مذاکرات مستقيم ضرورى است.

آژانس بين‌المللى اتمى در حال حاضر پاسخ ايران را به نوعى بالا و پايين مى‌کند، شما پيش‌بينى مى‌کنيد که آژانس در نهايت با درخواست ايران موافقت مى‌کند يا خير؟
مخالفت مى‌کنند و اين درخواست ايران را نمى‌پذيرد. البته يک مقدار هم وقت اضافى به وجود مى‌آيد. چرا که آنها اعلام کردند در هفته اول اکتبر کار تمام است و ايران بايد پاسخ قطعى را بدهد. از اين منظر غربى‌‌ها از اين موضع يک مقدارى عقب نشستند و ايران يک بازى نسبتا مناسب را انجام داد. بازى که ايران انجام داد اين گونه بود که بلافاصله پاسخ نداد و چند روزى فرصت خواست و همين باب يک استمهال و مهلت پذيرى ديگر را براى ايران باز کرد.

البته سولانا هم بسته پيشنهادى ايران را کامل و حاوى نکات ارزشمندى دانسته است.
سولانا در حقيقت در جبهه اول بازى مى‌کند، او يک مقدارى منعطف و نرم صحبت مى‌کند تا راه براى گفت‌وگوهاى بعدى باز باشد. ولى نهايتا حرف، حرف قدرت‌هاى بزرگ اروپايى يعنى سه کشور فرانسه، بريتانيا و آلمان است. همان طور که اطلاع داريد اتحاديه اروپا هنوز به يک سياست مشترک و دائمى نرسيده است که آقاى سولانا از نظر همه اروپا صحبت کند. اظهارات آقاى سولانا را بايد بيشتر به يک بازى ديپلماتيک تشبيه کرد.

رسانه‌هاى غربى معتقدند که اظهارات سولانا را مى‌توان به نوعى عقب نشينى ايران در اين مذاکرات قلمداد کرد، نظر شما چیست؟
نه، من فکر نمى‌کنم که اين گونه باشد که سولانا بگويد بسته پيشنهادى ايران کامل بوده است و بعد از ان چنين تعبيرى از اين سخنان صورت بگيرد. ايران به هيچ وجه بازى را واگذار نکرده و نمى‌کند. اتفاقا اگر ايرادى وارد است به مواضع سخت ايران وارد است نه اينکه ايران همه مسائل را واگذار کند. چطور کشورى که در مواضعش خيلى سخت پافشارى مى‌کند ناگهان همه چيز را واگذار مى‌کند، چنين تعبيرى اصولا درست نيست.

آينده برنامه هسته‌اى ايران را چگونه پيش‌بينى مى‌کنيد؟
آينده برنامه هسته‌اى ايران، آينده نامشخصى است. ممکن است که فرصت‌هاى بهترى براى ايران پيدا شود و ايران به عنوان يک کشور اتمى پذيرقته شود. اگر چنين فرصت‌هايى فراهم نشود و اوضاع غرب هم آرام باشد، غربى اجازه هيچ‌گونه فعاليت اتمى را به ايران نخواهند داد. اين بازى‌هايى هم که شروع شده است در واقع نوعى فرصت خواهى است.

به عنوان سوال آخر، برخى منابع غربى مى‌گفتند که سفر اردوغان نخست وزير ترکيه، به ايران براى ميانجيگرى براى برنامه هسته‌اى ايران است چرا که اردوغان در اين سفر با مقامات بلند پايه ايران ديدار‌ داشت. آیا شما هم همین طور فکر می کنید؟
بعيد مى‌دانم، چرا که رابطه ترکيه با غرب خوب است اما با روسيه نه! يکى از کشور‌هاى واسطه و حامل پيام‌هاى متقابل براى دو طرف است مى‌تواند کشور ترکيه باشد. مساله ديگر اين است که ترکيه و ايران هم‌مرز و همسايه هستند که از اين زوايه منافع ملى خودشان را هم تعقيب مى‌کنند.

منبع:‌ سایت دیپلماسی ایرانی

هنگامه شهیدی هنوز آزاد نشده است

2009-11-01T11:30:00.000-08:00

خانواده هنگامه شهیدی در مقابل زندان اوین منتظر آزادی او هستند. به گزارش سایت نوروز، تا این لحظه (ساعت 17:45عصر یکشنبه) هنوز این روزنامه نگار آزاد نشده است. مسئولان قول آزادی او تا ساعات پایانی امشب را داده اند.

گفتنی است دادستان تهران صبح امروز با هنگامه شهیدی، روزنامه نگار دربند که در هشتمین روز اعتصاب غذا و دارو است، در زندان اوین دیدار کرده بود.

مهدی کروبی در دیدار با شورای مرکزی ادوار تحکیم:‌ "نتایج انتخابات سهمیه‌بندی بود"

2009-11-01T06:16:00.001-08:00

جمعی از اعضای شورای مرکزی سازمان دانش‌آموختگان ایران (ادوار تحکیم وحدت) با مهدی کروبی، دیدار و گفتگو کردند. وی در این دیدار با اشاره به آزادی تعدادی از زندانیان و ابراز امیدواری برای آزادی تمامی فعالان سیاسی دربند گفت: "همیشه وقتی به زندانیان فکر می‌کنم احمد زیدآبادی و عبدالله [مومنی] در نظرم می‌آیند و به یاد آنها هستم".

مهدی کروبی با اشاره به سخنان مطرح شده در خصوص احتمال بازداشت‌ و برخوردهای جدید و اینکه آیا برخی سخنان اخیر تعبیر حقوقی دارد نیز گفت: "به اعتقاد ما حرف جدیدی در این خصوص مطرح نشده و همه حرف‌ها همانی است که در ماه‌های گذشته مرتبا تکرار شده اما سوال ما از آقایان این است که مگر بازداشت‌هایی که تا امروز رخ داده بر مبنای موازین حقوقی بوده که امروز به دنبال توجیه حقوقی برای برخورد می‌گردند؟ مردم می‌دانند و شکی هم نیست که تمامی بازداشت‌ها و دادگاه‌ها صرفا یک مساله سیاسی بوده است".

وی همچنین با بیان اینکه "تاکید دارند که از عبارت تقلب استفاده نشود" افزود: "ما معتقدیم که در نتایج انتخابات آراء سهمیه‌بندی شده بود؛ تمامی تلاش آقایان این است که برای مردم جا بیندازند که سهمیه آقای احمدی‌نژاد در این انتخابات 25 میلیون بوده است و از قرار اعلام شده سهمیه بنده هم 330 هزار رای بوده است".

کروبی به موقعیت حساس کشور و جنبش اصلاحی اشاره کرد و گفت: "وضعیت امروز ما بسیار حساس است. من امروز به هر حادثه‌ای در راه انجام وظیفه تن خواهم داد اما در وضعیت حساسی که هستیم باید با تدبیر و دوراندیشی به پیش رویم و در عین حال قرص و محکم بر مواضع خود بایستیم. سختی‌ها و دشواری‌ها اگرچه فراوان است اما نباید تزلزلی به خود راه دهیم. چرا که معتقدیم دولت فعلی با این شیوه‌ها و اعمال این فشارها نمی‌تواند به وظایفی که قانون برای او تعیین کرده عمل کند و بنابراین مسوولین ناگزیر خواهند بود تا به خواسته‌های مردم تن دهند".

کروبی ادامه داد: "امروز مردم خواسته‌های خود را در همه جا پیگیری می‌کنند. در دانشگاه‌ها مساجد و محافل مذهبی و علمی خواسته‌های مردم به روشنی بیان می‌شود و به اعتقاد ما آنچه مردم می‌خواهند در چارچوب انقلابی است که امام در سال 57 رهبری کردند".
کاندیدای معترض به نتایج انتخابات همچنین تاکید کرد: "ضرب المثلی وجود دارد که می‌گویند مواظب باش تا سرت به سنگ نخورد. ما می‌گوییم اگر سرمان به سنگ خورد مراقب باشیم تا باردیگر این اتفاق تکرار نشود و به همین دلیل باید بررسی شود که اصلاحات از چه نقاطی ضربه خورد؟ چرا اصلاحات با آن عظمت و شور و با آن آرای میلیونی به جایی رسید که امروز به آسانی به ما اعلام کنند فلان فرد 25 میلیون رای آورده است؟"

وی در ادامه گفت: "می‌خواهم به شما جوان‌ترها که قطعا آینده از آن شماست بگویم که روی کار آمدن این دولت نتیجه یک یا دو شب برنامه‌ریزی نبوده و طرف مقابل مدت‌ها بر روی نقاط ضعف ما کار کرده است بنابراین معتقدیم با کنار نهادن حب و بغض‌ها آسیب شناسی روند اصلاحات یک امر ضروری است. چرا که امروز ما معتقدیم این سختی‌ها و دشواری‌ها با توجه به حضور عظیم مردم و ایستادگی آنها دوامی نخواهد داشت بنابراین باید با دوراندیشی مراقب باشیم که مبادا دوباره به آن مشکلات دچار شویم تا وضعیت فعلی بار دیگر تکرار شود".

مهدی کروبی با اشاره به بحث‌هایی که در خصوص شعار جمهوری اسلامی مطرح می‌شود گفت: "حقیقت آن است که در کشور ما یک انقلاب بزرگی اتفاق افتاد و نظام جمهوری اسلامی بر اساس آن بنا شد. این جمهوری اسلامی برای آن محقق شد که هم جمهوریت و هم اسلامیت تحقق یابد اما امروز عده‌ای با عملکرد خود می خواهند آن را بی محتوا کنند. آنها می‌خواهند نه جمهوریت باشد و نه اسلامیت و از این کار ابایی ندارند که جمهوری اسلامی و اصل اداره کشور بر مبنای رای که حاصل رنج مردم و حاصل خون‌های بسیار است را پایمال کنند".

رییس سابق مجلس شورای اسلامی ادامه داد: "منظور از جمهوری اسلامی تنها یک نام نیست. آنچه برای ما مهم است محتوای جمهوری اسلامی است ما بر محتوای آن تاکید داریم و می‌گوییم اگر امام فرمود میزان رای ملت است منظور این بود که باید به رای مردم احترام گذاشته شود. آیا در این کلام امام حرفی از اسلام زده شد؟ چرا که اسلام مزاحمت و مخالفتی با رای مردم و اراده مردم ندارد. امروز ما تصمیم داریم جمهوری اسلامی را که از محتوای واقعی‌اش منحرف شده است به مسیر اصلی بازگردانیم و تمامی تلاش خود را خواهیم کرد تا این نظام به مسیر صحیح خود بازگردد."

کروبی با اشاره به جنجال‌هایی که از سوی جناح مقابل در مورد طرح برخی شعارها در تجمعات صورت گرفته، گفت: "نسل جوان باید مراقب باشد، حرف و شعار ما باید دفاع از حقوق و رای مردم باشد ما معتقدیم که ارزش‌های انقلاب و ارزش‌های جمهوری اسلامی و در درجه اول قانون اساسی شعار اصلی ما است".

وی ادامه داد: "در عین حال باید توجه داشت که عملکرد یک فرد و یا مقام را نباید به حساب اصل جمهوری اسلامی گذاشت،‌ نظام جمهوری اسلامی متکی به یک فرد نیست چرا که اگر بدین شکل بود با رفتن یک فرد جمهوری اسلامی هم باید از بین برود در حالی که امام از میان ما رفت ولی نظام باقی ماند و این خود نشان دهنده آن است که جمهوری اسلامی مبتنی بر یک فرد نیست".

مهدی کروبی ضمن تاکید بر مبنا قرار دادن قانون اساسی افزود: "البته همه می‌دانیم که قانون اساسی بی عیب و نقص نیست اما بدانید که اگر همین قانون اساسی و همه اصول آن در طول این سال‌ها بند به بند اجرا می شد امروز کشور با این مشکلات روبرو نبود". وی همچنین خاطرنشان ساخت:‌ "البته بنده همواره تاکید داشته‌ام که بگویم منظور ما آن قانون اساسی است که نود و هشت درصد مردم به آن رای داده‌اند، نه قانون اساسی که برخی افراد می‌گویند".

کروبی همچنین با اشاره به الزامات فعالیت‌های سیاسی و حزبی در دوره جدید، گفت: "دوران فعلی دوران سختی است. اما بدانید که از این شرایط نیز عبور خواهیم کرد. به خاطر دارم که در دوران خفقان و استبداد، بسیاری از دوستان ما مایوس بودند اما دوران خفقان به پایان رسید و امروز هم این رفتارهای بچه گانه‌ای که اعمال می‌شود و چیزی هم جز آبروریزی برای روحانیت و جمهوری اسلامی به همراه ندارد به پایان خواهد رسید".

کروبی با تاکید بر لزوم حفظ نیروها و انسجام تشکیلاتی، به اعضای سازمان ادوار تحکیم وحدت گفت: "در این شرایط لازم است که افراد فعال ارتباطات خود را حفظ کنند از فرصت‌ها برای دیدار و از نشست‌ها و ملاقات‌ها استفاده کنند و نگذارند افراد در گوشه و کنار منزوی شوند، فعالان باید ایده‌های خود را بیان کنند و در ایده‌ها و روشها باید بر مواردی که بر هویت ملی و مذهبی ایران عزیزمان استوار است همچون ایام بهمن‌ماه، عید قربان و عاشورا تاکید کرد. امروز سفارش من حفظ نیروها و حفظ اندیشه و ایستادگی بر مواضع به حقمان است".

کروبی در بخش دیگری از سخنان‌اش با اشاره به وضعیت دانشگاه‌ها گفت: "امروز اگرچه دانشجویان را زندانی می‌کنند و اجازه تحصیل به آنها نمی‌دهند اما تلاش کنید تا نیروها را حفظ کنید، رابطه‌ها را تقویت کنید و جلسات خود را برگزار کنید". کروبی همچنین از گروه‌های سیاسی و دانشگاهی خواست ارتباط خود را با محافل مذهبی و علما و مراجع دینی حفظ کنند.

رییس مجلس اصلاحات ادامه داد: "امروز ما اگر حرفی می‌زنیم نه به آن خاطر است که کسی در حکومت از طرح برخی مسایل ناراحت شده چرا که هر حرفی هم از سوی ما طرح شود آقای شریعتمداری در کیهان وظیفه‌اش را به خوبی انجام خواهد داد اما حرف ما ایجابی است، واقعیت آن است که در فلسطین حقی ضایع و سرزمین‌هایی اشغال شده البته ممکن است عده‌ای از مردم هم بگویند وضعیت کشور خودمان در اولویت است اما نباید به گونه‌ای حرکت کرد که برخی فکرهای غلط بکنند که امروز جوانان ما با حرف اسراییلی‌ها هم سو شده‌اند،‌ ما می‌گوییم بر اساس دستور دینی تولی و تبری، با هر کار خیر و خوبی در دنیا موافقیم و از هر امر ناحقی تبری می‌جوییم".

مهدی کروبی در پایان سخنان خود نیز گفت: "سرنوشت ایران عزیز با آن سابقه و تمدن پرافتخار وضعیت کنونی نیست چرا که وضعیت اداره کشور به گونه‌ای است که ملت ما احساس حقارت می‌کند، اما بدانیم که در این سختی‌ها، برکت‌ها و ای بسا عبرت‌هایی برای همه ما نهفته است".

در ابتدای این دیدار اعضای شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران گزارشی از برخوردهای صورت گرفته با این سازمان و نیز شرایط دبیرکل و سخنگوی زندانی خود را مطرح کرده و همچنین مواضع و تحلیل‌های سازمان ادوار تحکیم وحدت را به اطلاع مهدی کروبی رساندند. شورای مرکزی ادوار تحکیم همچنین از مواضع حق‌طلبانه، شجاعت و ایستادگی مهدی کروبی تقدیر کردند و در عین حال با تاکید براینکه "هرگونه تعرض و برخورد با کروبی عواقب غیرقابل پیش‌بینی برای حاکمیت درپی خواهد داشت" نسبت به اجرایی شدن برخی تهدیدها هشدار دادند.

گفتنی است سازمان دانش آموختگان ایران در آخرین بیانیه خود که هفته گذشته منتشر شد تاکید کرده بود "آیا حمله، تهدید و ایراد جراحت به مهدی کروبی این قهرمان بی بدیل ایران زمین، پرسش‌های بی‌پاسخی را که او مطرح کرد از یادها می‌برد؟ آیا حاکمیت با انکار کروبی می‌تواند جنایات بی‌سابقه‌ای را که علیه شهروندان خود مرتکب شده است، لاپوشانی کند؟"

مهدی کروبی در دیدار با شورای مرکزی ادوار تحکیم:‌ "نتایج انتخابات سهمیه‌بندی بود"

2009-11-01T06:16:00.000-08:00

چهاردهمین بیانیه خانواده زندانیان سیاسی: "هم پای عزیزان دربندمان از بی‌عدالتی رنج می‌کشیم و منتظر بیداری مدعیان حقوق بشر اسلامی هستیم"

2009-11-01T06:14:00.000-08:00

خانواده‌های زندانیان سیاسی در چهاردهمین بیانیه خود آخرین وضعیت عزیزان دربندشان و درخواست‌ها برای آزادی آن‌ها را منتشر کردند. متن این بیانیه به شرح زیر است:

بسم رب المظلومین

یازینب یازینب
ما خانواده های زندانیان سیاسی روزهای سختی را می گذرانیم. روزهای بلاتکلیفی و پریشانی. روزهای بیماری خودمان، فرزندانمان و آسیب پذیری های ناشی از آلام روحی فراوانی که طی این حدود چهارماه و نیم هجوم و بی خبری و داغ شدن بازار شایعات و سهل انگاریها در سامان دادن به بی قانونی ها و یا اصرار بر دامان زدن به این التهابات و بی توجهی به درخواست های حقوقی ما و عزیزانمان، برایمان فراهم شده است. ما هم پای عزیزان دربندمان از همه این بی عدالتی ها رنج می کشیم و منتظر بیداری و اقدامات فوری مدعیان حقوق بشر اسلامی هستیم تا عذر خطاها را بخواهند و جبران مافات کنند. و تا آن زمان برای استقامت و پایداری خودمان و عزیزانمان از درگاه حضرت حق استعانت می جوییم و از مردم مومن و آگاهمان همچون گذشته، طلب دعای خیر داریم.

درد و رنج خانواده زندانی سیاسی را تنها کسانی به واقع درک می کنند که خود شرایط مشابه را تجربه کرده باشند و در میان مسئولین فعلی این عده کم شمار نیستند. هرچند انتظار ما این بوده و هست که لااقل شاهد ابراز هم دردی آنان باشیم اما انگار جز عده محدودی اهل مروت و وفا الباقی مصلحت ندیشی پیشه کرده اند. اما هم دلی و همراهی هم وطنان عزیز و مهربان و مراجع بزرگواری که مستقیم و غیرمستقیم پیام های مهرآمیزشان موجب قوت قلب ما بوده و هست و بزرگان و اندیشمندان و آزادگان همراه دراحزاب و گروه ها و اصناف گوناگون که هم دردی هایشان پشتیبانمان بوده است، ما را در راه حقمان استوارتر کرده است.

اینک که هنوز همه وکلای تعیینی موفق به دیدار با موکلینشان و قرائت پرونده های آنان نشده اند و نوعی بازدارندگی مرموز و غیرشفاف این حق قانونی و ابزار حقوقی را از بی گناهان دربند سلب نموده است و تأخیر در وعده آزادی عزیزانی که پیش تر ها خانواده هایشان منتظر رهایی شان بوده اند و این خلف وعده های مکرر موجب دست یازیدن به شیوه های نامتعارف چون اعتصاب غذا توسط آنان شده است، بر خود واجب می دانیم که بار دیگر با تجمعی آرام و این بار در مقابل خانه خودمان، خانه ملت که بیش از یکصد سال پیش پدران و مادرانمان برای مقابله با ظلم زورمداران، تمنای آن کردند و با پیروزی نهضت مشروطیت بدان دست یافتند، صدای اعتراضمان را به وضعیت موجود به نمایندگان مردم می رسانیم. با این امید که استقلال قوا بهانه ای برای عدم پاسخگویی مسئولین قوه قضائیه به سوالات پی در پی ما نباشد.

ما آزادی فرزندانمان را می خواهیم. آزادی همسرانمان را. آزادی پدران و مادرانمان را. یک روز جدایی از آن ها حقی است که مسئولین نظام اسلامی از ما سلب کرده اند و ما این حق مسلم خود را تنها موکول به آخرت نمی کنیم که دین اسلام، دین خاتم، پاسخ گوی حق و نیاز امروز است و ما نیاز امروزمان را همین امروز مطالبه می کنیم. فردا خانواده های زندانیان سیاسی مقابل بهارستان گرد هم می آیند و بی صدا فریاد می کنند که : «گرمی را در آغاز این فصل سرد به خانه هایمان بازگردانید»

خاتمی در پنجمین دوره اخلاق و نیایش: كساني كه خود را محور عالم مي دانند ، اهل گفت و گو نيستند

2009-11-01T06:12:00.000-08:00

سيد محمد خاتمي رئیس جمهوری سابق کشورمان در اولين حضورش در يك همايش عمومي پس از انتخابات شنبه شب به مناسبت ولادت امام رضا (ع) در خانه هنرمندان حاضر شد و جوايز پنجمين دوره اخلاق و نيايش به برگزيدگان اهدا نمود.

اين مراسم با سخنراني احمد مسجد جامعي آغاز شد و دو اپيزود از نمايش مسافران به كارگرداني محمد رحمانيان نيز با بازي مونا احمدي و افشين هاشمي اجرا شد تا پس از اهداي جوايز نوبت به سخنراني سيد محمد خاتمي برسد.
سيد محمد خاتمي در بخشي از سخنانش گفت : كساني كه خود را محور عالم مي‌دانند و داراي خصلتي هستند كه مي‌پندارند در صورتي مي‌توانند باشند كه ديگري نباشد و اين ديگري يا بايد تسليم توهم آنها شود يا از ميان برخيزد، اهل گفت‌وگو نيستند و اگر زور پيدا كنند زور را به جاي منطق مي‌نشانند. اين افراد نه تنها در مسير گفت‌وگوي فرهنگ‌ها و تمدن‌ها مشكل ايجاد مي‌كنند بلكه در داخل يك فرهنگ نيز با رفتارهاي خود سبب مي‌شوند عرصه زندگي بر انسان‌ها تنگ و تنگ‌تر شود.
خاتمي در شروع سخنراني اش پس از تبريك ولادت امام رضا (ع) به تاخير در برگزاري مراسم كه همه ساله در سال روز تولد امام حسن (ع) برگزار مي شد ، اشاره كرد و سپس به قدرداني از احمد مسجد جامعي پرداخت و گفت : بركات وجودي ايشان در زمان تصدي مسووليت رسمي هم بسيار زياد بود، اما گاهي ناديده انگاشته و حتي گاهي خلاف آن برداشت مي‌شد، اما كسي كه براي خدا كار مي‌كند منتظر نمي‌ماند ببيند در عرصه رسمي چگونه با او برخورد مي‌كنند؛ كاري كه براي خدا انجام مي‌شود پاداشش را نيز از جانب خدا مي‌گيرد.

سيد محمد خاتمي با اشاره به اين كه در دوره فتنه بايد به قرآن تمسك جست ، گفت : البته هميشه نيازمند تمسك به قرآن هستيم؛ به ويژه طبق رواياتي كه از پيامبر بزرگوارمان بر جاي مانده، در زمان فتنه، تمسك به قرآن و رجوع به آن بايد بيشتر باشد؛ بنابراين در جهان پر از فتنه‌اي كه در آن به سر مي بريم و اين جا و آن جا را فتنه فراگرفته است ، نياز ما به رجوع به قرآن بيش از هر زمان ديگري است.

خاتمي در بخشي از سخنانش به سفرش در سال 79 به شهر وايمار آلمان زادگاه گوته شاعر بزرگ آلماني كه فرار بوده دو لوح سنگي از شعر گوته و حافظ نصب شود ، اشاره كرد گفت : آنچه در وايمار رخ داد نه تنها امكان گفت‌وگوي فرهنگ‌ها و تمدن‌ها بود بلكه تاكيدي بر لزوم گفت‌وگوي فرهنگ‌ها و تمدن‌ها در دنيايي پر از دروغ ، نيرنگ و كينه‌توزي كه در آن به سر مي‌بريم، بود.
وي سپس به موضوع گفت و گو و كساني كه اهل گفت و گو هستند پرداخت و گفت : گفت‌وگو توسط كساني موثراست كه اهل فكر و متواضع باشند و تصور نكنند هر چيز كه آنها مي‌گويند، عين حقيقت است و وجود خود را در نفي وجود ديگري نبينند.

وي اضافه كرد: كساني كه خود را محور عالم مي‌دانند و در اين زمينه دچار توهماتي هستند و اين توهمات را عين حقيقت مي‌پندارند، هم‌چنين داراي خصلتي هستند كه مي‌پندارند در صورتي مي‌توانند باشند كه ديگري نباشد و اين ديگري يا بايد تسليم توهم آنها شود يا از ميان برخيزد، اهل گفت‌وگو نيستند و اگر زور پيدا كنند زور را به جاي منطق مي‌نشانند. اين افراد نه تنها در مسير گفت‌وگوي فرهنگ‌ها و تمدن‌ها مشكل ايجاد مي‌كنند بلكه در داخل يك فرهنگ نيز با رفتارهاي خود سبب مي‌شوند عرصه زندگي بر انسان‌ها تنگ و تنگ‌تر شود.
سيد محمد خاتمي به خاطره اي از سفر به آلمان و حضورش در يك ميزگرد اشاره كرد و گفت : بعد از مراسم پرده‌برداري از لوح‌هاي مربوط به اشعار حافظ و گوته در اين شهر كه با حضور نخست‌وزير سابق آلمان برگزار شد، در ميزگردي با حضور تعدادي از متفكران و انديشمندان شركت كرديم كه در آن نسبت دين و عقل و دين و سياست مورد بررسي قرار گرفت.

وي ادامه داد: در آنجا يكي از انديشمندان مسيحي حاضر از من سوال كرد ما در مسيحيت مي‌توانيم انجيل را نقد كنيم آيا شما عالمان ديني نيز مي‌توانيد و حاضريد قرآن را نقد كنيد، من خطاب به وي يادآور شدم يك تفاوت اساسي در اينجا وجود دارد و آن اين است كه انجيل يا انجيل‌هايي كه وجود دارند بعد از حضرت عيسي(ع) تدوين شده‌اند؛ به طوري كه عنوان مي‌شود اين كتاب آسماني برداشت انساني بزرگواراني است كه آن را تدوين كرده‌اند اما در مورد قرآن بنا بر اتفاق نظر همه مسلمانان و گزارش‌گران تاريخي غيرمسلمان، مي‌توان گفت كلامي است كه از سوي پيامبر(ص) آمده و همان لحظه اعلام، كتابت شده است؛ اگر چه تدوين آن در دوران خليفه سوم مسلمانان انجام شده ولي اين مساله لطمه‌اي به اصل قضيه نمي‌زند.

وي در ادامه با يادآوري اين كه بر اساس روايت، قرآن بطن دارد و بطن آن، بطون ديگر و اين امر تا هفت بطن ادامه دارد، بر اين نكته تاكيد كرد كه اين بطون قرآن توسط تاويل‌گراني كه عالم به آن باشند، بايد تعريف شود.

رييس موسسه گفت‌وگوي فرهنگ‌ها و تمدن‌ها در ادامه با يادآوري اين كه قرآن به ظاهرش منحصر نيست، يادآور شد: قرآن فراتر از ظاهر است. جفاي بزرگي به قرآن شده كه بايد آن را از ناحيه ظاهرپرستان و سطحي‌نگران دانست كه همه فهم خود از اين كتاب آسماني را در ظاهري كه برخاسته از ديدگاه‌هاي سطحي‌شان است خلاصه كرده‌اند. وي در ادامه با ابراز تاسف نسبت به اين‌كه ظاهرپرستان مبناي نظم و انتظام امور در جامعه قرار گيرند، گفت: در اين حالت آنها هر ديدگاهي را كه هماهنگ با خود نبينند، برنمي‌تابند.
احمد مسجد جامعي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي دوره اصلاحات نيز با اشاره به تولد امام رضا به سابقه جايزه اخلاق و نيايش پرداخته و اشاره اي به بنيان گذاران اين جايزه و به خصوص قيصر امين پور وطاهره صفارزاده كرد و گفت : سال گذشته جاي قيصر امين پور در مراسم ما خالي بود و حست حضور او را داشتيم ، اما امسال دريغ حضور طاهره صفارزاده را هم داريم .
وي در بخش ديگري از سخنانش به بركات جشنواره رضوي پرداخت و گفت : هنر رضوي از همان دوران اوليه بركات زيادي داشتند و خوشحالم به اطلاع برسانم كه فيلم "هر شب تنهايي" ساخته آقاي صدر عاملي كه درباره زائران امام رضا (ع) است در جشنواره آييني ايتاليا برگزيده شد. آقاي صدر عاملي قرار بود كه تعداد اين فيلم ها را كه درباره امام رضا كه مي سازند به 10 فيلم برسانند و اميدوارم كه بتوانند اين فيلم ها را بسازند.
وي محبت سلسله طلايي خاندان اهل بيت و امام رضا (ع) را جزو هويت ملي ما ايرانيان دانست و گفت : در ميان آثاري كه در حرم رضوي هست به آثاري مي رسيم پيرامون رابطه اقليت ها و حضرت.
وي سپس به مناظره هاي امام رضا (ع) پرداخت و گفت : امام در آن مناظره ها با بزرگان اديان ابراهيمي ، بزرگان فرق اسلامي و بزرگان زنادقه گفت و گو كردند. حضرت در مباحثه هاي خود به اصول و آثار مورد قبول گروه و فرقه هاي طرف بحث استناد مي كردند و با آنان با زبان و كتاب خوشدان بحث مي كردند ، چنان كه يك بار در يك بحث امام با گروهي سخن مي گفتند كه يكي از صاحابه زبان آنان را نمي فهميد و از حضرت پرسيد كه با چه زباني گفت و گو كرديد و امام گفتند اينان گروهي از اهل فارس بودند و به زبان فارسي با آنان گفت و گو مي كردند.
پايان بخش سخنان احمد مسجد جامعي شعري از قيصر امين پور بود . وي درباره اين شعر گفت : اين شعر قيصر نگاهي معرفيتي در حوزه امام شناسي دارد و با نگاه بزرگان شيعه كا ملا تطبيق دارد و همان نگاه را با ساده و روشن با زباني شاعران بيان كرده است و به وقايعي كه در مسير حركت حضرت رضا (ع) رخ داده است اشاره كرده است . مسجد جامعي سپس شعر قيصر امين پور را خواند:
چشمه‌هاي خروشان تو را مي‌شناسند

موج‌هاي پريشان تو را مي‌شناسند

پرسش تشنگي را تو آبي، جوابي

ريگ‌هاي بيابان تو را مي‌شناسند

نام تو رخصت رويش است و طراوت

زين سبب برگ و باران تو را مي‌شناسند

از نشابور بر موجي از «لا» گذشتي

اي كه امواج طوفان تو را مي‌شناسند

اينك اي خوب، فصل غريبي سر آمد

چون تمام غريبان تو را مي‌شناسند

كاش من هم عبور تو را ديده بودم

كوچه‌هاي خراسان، تو را مي‌شناسند

در اين مراسم آيت الله جوادي آملي و حجت الاسلام رسولي محلاتي برگزيده شند كه فرزندان آن علما جوايز را از سيد محمد خاتمي ، احمد مسجد جامعي ، سيد محمد احصايي و مجيد مجيدي دريافت كردند . محمد رحمانيان در تئاتر ،حسام الدين سراج در موسيقي ، رضا ميركريمي در سينما ، بني رضي در خوشنويسي ، هادي نديمي در معماري و م . مويد در شعر برندگان پنجمين دوره جايزه اخلاق و نيايش بودند .

در اين نشست چهر هايي چون حسن بيادي ، نوراللهيان ، عبدالهيان ، احمدرضا درويش ، منوچهر محمدي ، خسرو طالب زاده ، محمد مهدي حيدريان ، مرتضي كاظمي ، مجيد صيادي ، فريدون عوزاده خليلي ، رضا بابك ، سيد محمد بهشتي ، عليرضا رييسيان ، محمد جواد حق شناس و...حضور داشتند.

خبرهایی از اوین: درخواست دادستان تهران از هنگامه شهیدی برای پایان دادن به اعتصاب غذا

2009-11-01T06:10:00.000-08:00

دادستان تهران صبح امروز با هنگامه شهیدی، روزنامه نگار دربند که در هشتمین روز اعتصاب غذا و دارو است، در زندان اوین دیدار کرد.

به گزارش موج سبز آزادی، جعفری دولت آبادی از شهیدی خواست تا اعتصاب خود را بشکند. هنگامه شهیدی از روز سوم آبان در اعتراض به وضعیت بلاتکلیف خود دست به اعتصاب غذا و دارو زده است.

از سوی دیگر هنگامه شهیدی امروز در شعبه 26 دادگاه انقلاب حضور یافت اما به دلیل ضعف ناشی از اعتصاب غذا از حال رفت و به اورژانس و از آنجا به بهداری زندان اوین منتقل شد.

شهیدی در حال حاضر در بهداری زندان و تحت سرم درمانی است.

این روزنامه نگار که در مدت بازداشت خود تحت فشارهای شدید روحی و روانی بوده است، از بیماری قلبی رنج می برد و ادامه اعتصاب او در حالی که روزی 28 عدد قرص مصرف می کرده است، بسیار خطرناک است.

هنگامه شهیدی از تاریخ نهم تیرماه در بازداشت به سر میبرد.

چهاردهمین بیانیه خانواده زندانیان سیاسی: "هم پای عزیزان دربندمان از بی‌عدالتی رنج می‌کشیم و منتظر بیداری مدعیان حقوق بشر اسلامی هستیم"

2009-11-01T04:44:00.001-08:00

درباره جنبش اجتماعی جدید 21: به سوی شبکه‏سازی در جامعه مدنی؛ از كجا آغاز كنيم؟

2009-11-01T04:43:00.001-08:00

سعید مدنی
آنچه در ادامه می‌خوانید، بیست و یکمین شماره از سلسله یادداشت‌های دکتر سعید مدنی، از فعالان ملی و مذهبی است که با عنوان "درباره جنبش اجتماعی جدید" در موج سبز آزادی منتشر می‏شود:

بارها با این سئوال فعالان جنبش سبز مواجه شده‌ام كه برای ایجاد شبكه از كجا باید شروع كنیم؟ در اینجا تا حد ممكن به این سئوال پاسخ خواهیم داد،‌ اما در عین حال خاطر نشان می‌سازیم كه تجربه جنبش‌ها علاوه بر آنكه از وجوه مشترك زیادی برخوردار است‌، اما به دلیل شرایط منحصر به فرد هر جنبش، ساز و كارهای آن‌ها خصوصاً در حوزه سازمان باید مبتنی بر تجارب محیطی فعالان آن جنبش انتخاب شود.

جنبش‌های اجتماعی جدید از آنچه سیاست نا نهادینی نامیده می‌شود‌، بهره می‌برند‌. منظور از سیاست نا نهادینی، آن است كه این جنبش‌ها ادعای شناخته شدن به عنوان كنشگران سیاسی توسط جماعتی وسیع را دارند، اگرچه اشكال كنش آن‌ها از مشروعینی كه توسط نهادهای سیاسی مستقر به سازمان‌های سیاسی - مثل احزاب و انجمن‌ها - اعطا می‌شود بهره‌مند نباشند و معطوف به اهدافی باشند كه تأثیرات مشخصی بر جامعه به عنوان یك كل و نه فقط برای خود یا گروهی محدود خواهند داشت‌.

انتخاب یك مدل سازمانی بر پایه سیاست نا نهادینی تصمیمی استراتژیك و مهم برای جنبش‌ها است‌، درست به همین دلیل مسئله سازمان یكی از محوری‌ترین مباحث مربوط به مطالعات درباره جنبش‌های اجتماعی است‌. به علاوه باید توجه داشت در عین حال كه جنبش‌ها بر نیروی خود انگیخته مشاركت‌كنندگان و فعالان جنبش حرکت می‌کنند تا در نهایت كنش جمعی را رقم زنند‌، اما در همان حال این ویژگی به معنای غیر عقلانی‌، خود به خودی یا باری به هر جهت بودن سازمان جنبش نیست‌. بر این اساس در عین تأكید بر اختصاصی بودن اشكال سازمانی در جنبش‌های اجتماعی برخی رئوس شكل‌دهی به سازمان شبكه‌ای جنبش‌ها را توضیح می‌دهیم‌.

1- شبكه را به تنهایی طراحی نكنید
حتی اگر در بین دوستان‌، هم‌فكران و خانواده شما تنها فردی هستید كه تمایل دارید شبكه‌ای از روابط را فعال كنید‌، هرگز بدون مشورت با آن‌ها اقدامی نكنید‌. شبكه محصول مشاركت همه اعضا است‌، بنابراین آگاهی و همكاری آنان در شكل‌گیری سازمان شبكه از طریق دریافت نظرات‌شان از اهمیت بسیار برخوردار بوده و در موفقیت شما بسیار موثر خواهد بود.

2- مشاركت در جنبش را منحصر به یك شبكه نكنید
پیوند و ارتباط در جنبش‌، سرمایه آن محسوب می‌شود‌. هر چه پیوندهای بیشتری ایجاد شود بر قدرت جنبش افزوده می‌شود‌. قبلاً الگوی توزیعی در سازمان شبكه‌ها توضیح داده شد‌. افراد با افزایش ارتباط با شبكه‌های مختلف‌، بر توانایی‌های خود به سود جنبش می‌افزایند‌. در واقع سازمان جنبش‌های اجتماعی اغلب پیچیده است‌.

این امر ناشی از پیوندهای مركب افراد و فعالان جنبش در سازمان شبکه‌ها و یکی از وجوه تمایز سازما‌ن‌های افقی با سازمان‌های عمودی است. به این معنا که در سازمان‌های کلاسیک یک نفر حق عضویت در بیش از یک واحد سازمانی مثلا یک حزب را ندارد در حالی که در سازمان شبکه‌ای افراد برای عضویت در شبکه‌های متعدد تشویق می‌شوند.

3- شبكه خود را تا حد ممكن گسترش دهید
دعوت دیگران به شبكه راهی است برای گسترش پیوندها و در نتیجه افزایش كارآیی شبكه. از سوی دیگر پیوند افراد بیشتر با شبكه امكان تبادل و چرخش اطلاعات‌، عملكرد بهتر و سایر انتظارات از شبكه را بهبود می‌بخشد‌. علاوه بر این افراد با توانایی‌های متفاوت، امکانات و منابع جدیدی را به شبکه خواهند آورد. از دیگر نتایج جذب افراد مورد اطمینان به شبكه گسترش شعاع اعتماد در ان شبكه است‌.

همه اعضای شبكه از شعاع اعتماد معینی برخوردارند‌، به زبان دیگر حلقه كسانی كه با آن‌ها همدلی داشته‌، زبان و ارزش‌های مشترك دارند و می‌توانند به آثار و نتایج همكاری با آن‌ها اطمینان داشته باشند، متفاوت خواهند بود‌. هر چه شعاع اعتماد اعضای شبكه بزرگتر باشد‌، افراد بیشتری می‌توانند وارد شبكه شوند و در مقابل هرچه این شعاع اعتماد كوچكتر شود‌، شبكه محدودتر می‌شود‌‌. پیوند افراد مختلف در یك شبكه شعاع اعتماد را در آن شبكه توسعه می‌دهد.

4- پیوند با دیگر شبكه‌ها را گسترش دهید
پیش از این درباره سازمان شبكه‌ها بحث كردیم‌. سازمان شبكه‌ها سازمان جنبش اجتماعی محسوب می‌شوند‌. هرچه ارتباط شبكه‌ها بیشتر شود‌، سازمان جنبش نیز پیچیدده‌تر شده و در نتیجه امكان ضربه‌پذیری آن كاهش می‌یابد‌. پیوند با دیگر شبكه‌ها موجب می‌شود تا امكان تبادل نظر، مشورت و همكاری بین شبكه‌ها افزایش یابد و راه برای فعالیت و تحرك بیشتر جنبش هموار شود‌.